وبسايت هيـدن مووي HiddenMovie دانلود و تماشاي آنلاين فيلم و سريال بدون سانسور
‫ای بابا، همینو بگو
‫کارگردان، فکر کنم خودتون باید باهاش صحبت کنین
‫چطوری به نظر میاد؟ حالش خوبه؟
‫نه، همش داره گریه میکنه
اول بیاین ‫آروم باشیم
‫وقتی گریه می‌کنم میگین "کات"،
‫وقتی لبخند می‌زنم، وقتی گیج به نظر میام، ‫وقتی عصبی به نظر میام, همش میگین نه
‫چرا نمی‌‌گین دقیقا چی می‌خواین؟
‫متاسفم
مثلا ‫شش ماهه که دارم نامه‌های عاشقانه
‫از طرف پسری که اینجا رو تمیز میکنه ‫دریافت میکنم
‫من حتی صورتش رو هم ندیدم، ‫ولی حالا عاشقش شدم؟
‫چطوری باور کنم؟
‫این خیلی مورمورکننده‌ست که!
‫چطوری نقش یه آدم عاشق رو بازی کنم؟
راست میگیا
‫درسته ‫آدم اینجوری عاشق نمیشه،
اونم ‫وقتی که اصلا ندیدتش
‫چه جور…
‫چه جور کارگردانی این حرفو میزنه؟
‫این یه رازه، ولی من این فیلم رو می‌سازم ‫چون واقعا نمیدونم
چیو ‫نمی‌دونین؟
که ‫عاشق بودن چه حسی داره
‫بریم
‫ الان حاضرم
‫فکر کنم حسش رو می‌فهمم
(‫اِما)
وبسايت هيـدن مووي HiddenMovie دانلود و تماشاي آنلاين فيلم و سريال بدون سانسور
‫جونگ وو یکم دیر کرده
‫دائوم هم همینطور
‫خانم گو از الان دست به کار شده
‫دائوم رو کشوند کنار گپ بزنه
‫احتمالا میخواد باهاش قرارداد ببنده
‫کی بدش میاد یه بازیگر تازه کار مثل اونو داشته باشه؟
لی ‫دائوم نیازی به مدیربرنامه نداره
‫چطور ممکنه یه بازیگر تازه کار ‫مدیربرنامه لازم نداشته باشه؟
‫اگه میخواستم یه آژانس درگیر بشه،
‫یه بازیگر تازه کار رو انتخاب نمی‌کردم
‫ولی این آخرین فیلمش که نیست
‫یه آژانس مثل مال ما ‫میتونه خیلی کمکش کنه که یهویی معروف شه
‫نمیخوای بدونی من چطور بودم؟
‫ همش حرف کار رو میزنی
‫امیدوار بودم حالت خوب باشه
‫همین؟
‫آره، فقط همین
دلخور شدم
‫آره، واقعا حس میکنم ناراحت شدم
‫فکر کنم هنوزم میتونم از طرف تو ‫ناراحت بشم
‫ما دیگه تو رابطه‌ای نیستیم که ‫همه چیز رو به هم بگیم
‫امیدوار بودم ازم بپرسی
‫که ازدواجم چطور بود،
اونم ‫بعد از اون مدلی که ما جدا شدیم
‫ولی تنها چیزی که میتونی بگی اینه که ‫امیدوار بودی حالم خوب باشه؟
‫تو مثل یه لکه چربی می‌مونی
‫که نمیتونم از ته دلم پاکش کنم
‫بعدا حرف میزنیم
‫تو چی؟
‫من هنوز ته دلت موندم؟
‫داری چیکار میکنی؟
‫جایگزین های زیادی پیدا کردم، ‫ولی هیچکدوم کافی نیستن
می‌خواستم چک کنم که برگشتن ‫به رابطه‌ی قبلی آرومم میکنه یا نه
‫بیا فقط روی فیلممون تمرکز کنیم
‫الان فقط همین بین ما هست
درها باز می‌شوند
‫ببخشید,,, شما لی دائوم هستید، درسته؟
‫سلام، آقای کیم
‫از دیدنتون خوشبختم
‫بله
‫کجا دارین می‌رین؟ ‫مگه جلسه نداریم؟
بریم بالا
‫درها باز می‌شوند
‫می‌بینم که با هم اومدین
‫سلام، سونبه‌نیم
درها بسته می‌شوند
‫کارگردان لی گفت یه چیزی پیش اومده
‫ببخشید، ولی باید کارها رو ‫یه وقت دیگه انجام بدیم
‫چرا تو معذرت میخوای ‫وقتی اون رفته؟
‫دائوم؟
‫آره، یه وقت دیگه
‫بعدا با تو هم حرف میزنم، جونگ وو
‫مراقب خودت باش
‫کارگردان لی؟ دائوم هستم
‫یه چیزی هست که باید بهتون بگم
من میام پیشتون
‫کارگردان لی
سلام- سلام-
‫راجع به چی میخواستی صحبت کنی؟
‫ببخشید که دقیقه نود کنسل کردم
‫یه چیزی… پیش اومد
‫یه چیزی انقدر مهم بود ‫که سه نفر رو بپیچونین؟
‫یه جلسه مهم اینجا داشتم
‫آها
که اینطور
‫خب، میخواستی راجع به چی حرف بزنی؟
‫وقت غذا خوردنه
‫ گشنمه,,, اول غذا بخوریم؟
‫باز این صدا؟ چیه قضیه؟
‫-جان؟ ‫-این آلارم,,, واسه چیه؟
‫چرا برای غذا خوردن آلارم میذاری؟ ‫مگه قرصه که سر وقت بخوری؟
‫غذا برای من به اندازه دارو مهمه
‫به زبون ساده تر، ‫شنیدم اگه یه وعده غذامو جا بندازم،
‫ممکنه بمیرم
‫یعنی چی؟
‫قضیه اینه که…
‫بدن من نمیتونه مواد مغذی رو ‫مثل بقیه جذب کنه،
‫برای همین باید زیاد غذا بخورم، مرتب، ‫و سر وقت
‫تا مواد مغذی بیشتری به دست بیارم
‫اگه برای مدت طولانی غذا نخورم، ‫ممکنه دچار شوک بشم،
‫یا اگه خیلی بد باشه، ممکنه بمیرم
‫جون بیونگ، جَلدی غذا بیار
‫باشه
(‫کیم جونگ وو)
‫کیم جونگ وو) (‫تماس از دست رفته: کیم جونگ وو
‫چرا اینجاییم؟
‫فکر نکنم این کار به هضمت کمک کنه
‫هوم؟
‫می‌خوای چیزی بگی؟
‫خب…
‫امیدوارم از حرفی که میخوام بزنم ‫عصبانی نشین،
‫ولی تقصیر من بود، اگه عصبانی بشین ‫کاملا درک میکنم
‫عیب نداره، فقط بگو
‫من رفته بودم استودیوی تمرین سویونگ سونبه ‫و تشنج کردم،
ولی اون نذاشت کسی منو ببینه
‫و منو برد بیمارستان
‫متاسفم!
‫تشنج؟ تشنج کردی؟
‫-بله ‫-الان خوبی؟
ببینمت
‫خوب به نظر میای که
‫معلومه که خوبم! ‫واسه همینه که تست فیلمبرداری رو گذروندم…
‫و همه چیز خوب پیش رفت
‫همین که حالت خوبه کافیه
‫چی؟
‫تعجب کردی که سرت داد نزدم؟
‫الان خیالت راحت شد؟
‫شما الان بند اول ‫قرارداد محرمانه رو نقض کردی
‫راستش، سویونگ سونبه نمیدونه ‫که مریضی من چیه یا چقدر جدیه
‫پس دقیقا قانون رو نشکوندم…
‫واقعا متاسفم
‫ممنون که باهام صادق بودی
‫ همیشه باید تو اینجور مواقع اول ‫درخواست کمک کنی
‫اتفاقا خیلی خوب شد ‫که سویونگ اونجا بوده
‫کارگردان لی
‫شما کارگردان اولین فیلم سویونگ سونبه بودین
‫اون موقع ها چطوری بود؟
‫خب…
‫اون بازیگر فوق العاده ایه که یه چیزی رو ‫بهم یاد داد که زیاد بلد نبودم
‫خب، سویونگ سونبه چه جور آدمی ‫برای شماست؟
‫برای یه کارگردان، مهم نیست ‫که یه بازیگر چه جور آدمی باشه
‫ولی شما دارین با هم کار میکنین ‫چطور میتونه مهم نباشه؟
‫منظورم اینه که، اونها به عنوان بازیگر ‫مهم تر از چیزی هستن که به عنوان یه آدم هستن
‫شما همه چیز رو خیلی پیچیده می‌کنین
‫ولی به نظر من،
‫شما آدم خوبی هستین
‫مطمئن نیستم
‫من تو شناخت آدما خیلی خوبم
‫بهم اعتماد کنین
‫اسمش لی دائومه ‫هنوز نباید جایی درز کنه
بهمون سوژه تبلیغاتی ‫برای حمایت از یه بازیگر تازه کار رو میده و خوبه
‫و شما چه سویونگ و کیم جونگ وو رو هم دارین
می‌دونین که شرایط این فیلم فوق‌العاده‌ست
‫باشه,,, بهتون زنگ میزنم
‫چرا جلسه بازیگرا رو پیچوندی ‫و کار منو دو برابر کردی؟
‫ گفتم که، یه چیزی پیش اومد
‫چت شده؟
(برنامه ‫عکاسی و مصاحبه‌ی ‫عشق سفید)
‫ عکس برداری داریم
‫با سه تا نقش اصلی
‫فکر نمیکنی خیلی زوده؟ ‫تازه به زور همدیگه رو دیدن
‫میتونیم بعد از اینکه فیلمبرداری تموم شد انجامش بدیم
‫باید تا جایی که می‌تونیم کارا رو انجام بدیم
‫کی میدونه بعد از تموم شدن فیلم ‫چقدر وقت داشته باشیم
‫حتی آماده شدن برای جلسه فیلمنامه‌خونی ‫هم برای دائوم الان خیلی سخته
‫همه چیز براش جدیده
‫اون برای مخاطب هم جدیده، اوکی؟
‫فکر نمیکنی باید اول‫ معرفیش کنیم؟
‫وگرنه کی اهمیت میده؟
‫نه نمیشه
‫ از همه فعالیت های غیر از فیلمبرداری حذفش کن
‫کارگردان لی
‫یادت نره که من کسی نیستم ‫که برای این کار نیاز به اجازه داشته باشم
‫در این صورت…
‫میشه لطفا یکم برنامه رو عقب بندازین، قربان؟
‫به چه دلیل؟
‫خب…
‫میدونید، میخوایم یه کم فضا رو مرموز کنیم
‫ایجاد جذابیت و فلان کنیم
‫خودتم گفتی، ‫اون برای مخاطب جدیده
بیا ‫یکم بیشتر پنهانش کنیم
‫کاری میکنیم مردم کنجکاو بشن که کیه
‫بعد یهویی یه چیزی رو کنیم ‫که تاثیرش بیشتر باشه
‫ادامه بده
‫بیا الان این هیجان رو از بین نبریم
‫صبر میکنیم و یه عکس برداری خوشگل رو
‫تو یه لحظه عالی پخش می‌کنیم
‫یهو!
‫بعد، مردم…
‫یهو! از هیجان منفجر میشن
‫هوم, انگار یه برنامه‌ای داری
‫نظرت چیه یه چیزی بهش اضافه کنیم؟
‫یه عکس برداری با هر سه نقش اصلی ‫به علاوه کارگردان
‫و من تصمیم میگیرم کِی ‫بهترین زمان برای این کاره
من ‫چرا؟
‫بدم میاد اینو بگم،
‫ولی بچه خوشگلی
چیه؟ می‌خوای میندازمش همون فردا
‫نه، خوبه,,, از رو علاقه بود
‫پس از فردا با همون قضیه مرموز بودن ‫لی دائوم پیش میریم
‫باشه
‫من رفتم
‫-خداحافظ، کارگردان ‫-خداحافظ
‫-خسته نباشین ‫-ممنون
به به، از این تیتر خوشم اومد
‫-از این پایینی هم ‫-باشه
‫باید اونجا رو پر از ‫علامت سوال کنیم
‫میدونی که این روزا مردم ‫تو گوشیشون سریع میخونن؟
‫چطور تونستن یه همچین چیزی بنویسن؟
‫چرا؟ مگه اشتباه میگن؟
‫تیترش که خیلی خوبه
‫عصبانی نیستین؟
‫ارزش نداره بخاطرش عصبانی بشی
‫دائوم قراره جای چه سویونگ ‫نقش اصلی رو بازی کنه
‫اون نقش اصلیه! نقش اصلی!
‫اون باید خیلی کم دیده شه ‫تا چهره‌اش پنهان بمونه
‫باشه
‫هی، نباید عکسای دائوم رو ‫آنلاین پست کنید، باشه؟
‫پدیده نوظهور، لی دائوم،) (‫چه سویونگ را کنار زد
‫ای بابا، این یه افتخار بزرگه برای خانوادمون
‫ منکه از این خانواده نیستم
‫پدیده نوظهور، لی دائوم،) (‫چه سویونگ را کنار زد
زیادی امتحانیه
‫کی ازت خواست نظر بدی؟
‫چرا همش سعی میکنی ‫غذاهای جدید اختراع کنی؟
‫چون اینجا رستوران منه،
‫و من آشپزم؟
‫چرا اینجوری نگام میکنی؟
‫میدونی…
‫تو…
‫نه، ولش کن ‫الان دیگه زندگیت رو روال افتاده
هیونگ ‫راستش رو بخوای، ‫هنوز به زندگیم سر و سامون ندادم
‫چرا؟ چی شده؟
‫میخوام ازت یه خواهشی بکنم
‫تو داری از من خواهش میکنی؟
‫بیمارتون اینجاست
‫بابا
‫بابا؟
‫بابا، میدونی جلسه فیلمنامه خوانی چیه؟
‫مثل تمرین کردنه
‫وقتیه که همه عوامل فیلم همدیگه رو می‌بینن ‫تا فیلمنامه رو بخونن، با هم بازی کنن،
‫و اینجوری تو چشمای همدیگه نگاه کنن ‫دیدی؟
‫یه همچین چیزی
‫و اتفاقا فرداست!
‫برای همین الان خیلی هیجان زده‌ام ‫و همه چی
‫خیلی استرس دارم
‫خب، الان خوشحالی؟
‫آره
‫انقدر خوشحالم که دلم میخواد بمیرم
‫متاسفم
‫پس میدونی که باید متاسف باشی
‫-میدونم ‫-اگه میدونی،
‫پس چطور تونستی انقدر بی پروا باشی؟
‫منم می‌ترسم،
‫از اینکه دوباره تشنج کنم
‫تو یه اتاق پر از آدمایی ‫که اونجا هستن تا منو تماشا کنن
‫از اینکه همه چیز رو خراب کنم ‫و خودمو تو این راه گم کنم
‫به حرف من گوش کن ‫نمیذارم اینجوری بشه
‫فهمیدی؟
‫-اگه خودت دست نکشی… ‫-بابا…
‫تو داری با جونت بازی می‌کنی!
‫کدوم پدری میتونه ببینه دخترش داره ‫به سمت پرتگاه میره و هیچی نگه؟
‫دائوم
‫آزمایش بالینی‌ای که ‫الان داریم آماده میکنیم
‫ارزش امیدوار شدن رو داره
‫پس اگه بتونی یکم بیشتر ‫دووم بیاری…
‫ولی این واقعا برای منه؟
‫-دائوم ‫-بله؟
‫چی میشه اگه من همینجوری دووم بیارم،
‫ولی مثل بقیه چیزا ‫اونم شکست بخوره؟
خودت که می‌دونی
‫بابا…
‫من دارم می‌میرم
‫ولی تو همش داری اینو انکار میکنی
‫میدونی وقتی اینجوری میکنی ‫چقدر می‌ترسم و دلم می‌شکنه؟
‫بیا اول یه چکاپ کامل انجام بدیم، باشه؟
‫باشه
‫همونطور که وقت تو داره تموم میشه،
‫وقت بابات هم داره تموم میشه اینو میدونی، درسته؟
‫دکتر،
‫گفتم وقتی این چیزا رو میگی لبخند بزن
‫باشه,,, خب، فیلمبرداری حدود ‫سه ماه طول میکشه؟
‫آره
‫ دوز داروتو می‌برم بالا
‫ممکنه یکم بیشتر احساس گیجی کنی،
‫ولی بهت کمک می‌کنه اونجا بهتر کار کنی
‫گیجی؟
‫این خوب نیست
‫ولی جدا از شوخی، یه بچه مثل تو چطوری
‫یهویی نقش اصلی گیر آورد آخه؟
‫مجبوری فیلم خودتو ‫تو سینما ببینی، درسته؟
‫چه یه سال دیگه
‫چه یه ماه دیگه…
‫جا نزن و سعی کن هر اتفاقی هم که افتاد، ‫زنده بمونی
‫منم به راه‌های دیگه فکر می‌کنم
‫ممنون، دکتر
(‫بو سونگ وون)
(‫تو درست می‌گفتی)
(‫اون روش مرموزسازی خز قدیمی حسابی جنجال به پا کرد)
(‫مردم دارن از فضولی می‌میرن ‫تا بفهمن کیه)
‫لی دائوم کیه؟) (‫تولد یه تازه کار
‫ورود یه تازه کار ‫که از چه سویونگ) (هم بیشتر درخشید
حتما تو ‫جلسه فیلمنامه خوانی همه بازیگرا و عوامل اونجا باشن
‫باید از همه بیشتر به چشم بیای
‫-نمیتونم خودم انجامش بدم؟ ‫-عمرا!
‫وای، عاشقشم
‫-خوبه! ‫-خوبه!
‫تادا!
‫فوت آخر از همه مهم تره
‫-این بامزه نیست؟ ‫-خیلی دوست داشتنیه!
‫-چسبناک نیست، نه؟ ‫-نه
‫خیلی نرمه
‫بده من
‫همش بزن
‫باید مرتب این کارو بکنی ‫تا واقعا جلوی اشعه فرابنفش رو بگیری
‫-میتونم اینو با خودم ببرم؟ ‫-معلومه که میتونی!
‫هورا!
‫خب، تکون نخور تا ابروهات رو درست کنم
‫صبر کن، یه سوال دارم
‫بله، بفرمایید بپرسید، سرورم
‫یادته تو دبیرستان ‫یه نفر رو همینجا پشت بوم بوسیدی؟
‫آروم تر! مامانم صدامونو میشنوه!
‫لو رفتی!
‫داره شوخی میکنه!
‫اصلا بوسه نبود که! فقط لبامون خورد به هم
‫هرچی، لباتون خورد به هم ‫بوس، بوسه دیگه
‫تو چته؟ اصلا به تو چه؟
‫این کارو کردی چون دلت می‌خواست؟
‫یا فقط همینجوری انجامش دادی ‫بدون اینکه بدونی چه خبره؟
‫پس پسری وجود نداره، ‫ولی میخوای یه نفر رو ببوسی؟
‫یا صبر کن، شاید چون کسی هست ‫داری کنجکاو میشی؟
‫قضیه اینه، ها؟
‫-کسی رو داری که بخوای ببوسیش؟ ‫-نه، اصلا اینجوری نیست!
‫تو فیلمنامه یه صحنه بوسه هست، همین
‫تو اصلا نمیدونی ‫داری راجع به چی حرف میزنی
‫اولین بوسه‌ات ‫قراره برای یه فیلم باشه؟
‫نمیشه قبلش یه کاریش کرد؟
‫-خداحافظ! ‫-باشه!
‫انگار دارم بچمو میفرستم بزنه به دل دریا
‫الو؟ لی دائوم هستم
‫سلام، یه هدیه فرستادم دم خونتون
‫هدیه؟
‫چی برام فرستادین؟
آره، خودشه
‫ تا زمان اکران فیلم ‫به عنوان مدیر برنامه‌ات کار میکنه
‫از این به بعد بذار اون برسوندت ‫البته امروز هم
‫خداحافظ
‫سلام
‫پس شما هدیه منی؟
‫بله، ایم جون‌بیونگ هستم ‫و خودِ خودِ هدیه‌ام
‫رستورانت چی؟
‫یه جورایی مرخصی گرفتم
‫میخواستم یه چالش جدید رو قبول کنم
‫لطفا سوار شین
‫نباید به اولین جلسه فیلمنامه خوانی دیر برسین
‫مراقب خودت باش!
‫اگه تشنه شدین، ‫لطفا یخچالی که بغلتونه رو باز کنین
‫آ…
‫نمیدونستم چی دوست دارین، ‫واسه همین همه چی آوردم
‫لازم نیست انقدر رسمی باشی
‫الان همه چی معذبه،
‫پس اگه حداقل بتونی ‫با من راحت حرف بزنی،
‫فکر کنم حالم بهتر شه
‫خب، نباید سوپراستار ما معذب باشه
‫میخواستم بپرسم
‫این عادیه که یه کارگردان ‫اینجوری هوای
‫یه بازیگری که حتی ‫مدیر برنامه هم نداره رو داشته باشه؟
‫مطمئن نیستم,,, این اولین باره برای منم،
‫و جه ها تنها کارگردانیه که میشناسم
‫ای بابا، چرا من انقدر استرس دارم؟
‫اون تو یه قرص آرامبخش هست ‫میشه لطفا یکیشو بدین من؟
‫منظورم اینه، میشه یکیشو بدی من؟
‫اوه، بله، حتما
‫-بفرمایین ‫-بله، ممنون
‫جه ها هیچوقت درخواست کمک نمیکنه، ‫ولی این دفعه کرد، خانم
‫منظورم اینه، درخواست کرد
‫پس الان داری به اون لطف میکنی؟
‫همیشه آرزوم بود ‫که مدیر برنامه یه ستاره سینما باشم
‫یه ستاره سینما؟
‫بدم میاد اینو بگم، ‫ولی من ستاره سینما نیستم
‫ولی به نظر من، خانم دائوم،
‫شما اولین بازیگر من ‫و اولین ستاره سینمای منی
‫عشق سفید) (جلسه ‫فیلمنامه‌خوانی
(‫لی دائوم، لی جه‌ها)
‫-کارگردان ‫-سلام
‫بعد از این همه با هم میریم شام؟
‫-صبح بخیر ‫-سلام
‫-سلام، جناب! ‫-سلام!
‫دکور کتابفروشی چطور پیش میره؟
‫-تازه شروع کردیم به ساختنش ‫-باشه
حتی ‫فقط با هم بودن هم) (‫باعث خوشحالی من میشه
‫جای شما اون طرفه، دائوم
‫یه جامدادی هم این تو هست
‫دیدم خیلی از بازیگرا یادداشت برمیدارن ‫و چیزا رو هایلایت میکنن
‫آب و یه سری قرص ضد سرفه هم هست
‫سلام، من ایم جون‌بیونگ هستم، ‫مدیر برنامه‌ی لی دائوم
‫از دیدنتون خوشبختم
‫جون‌بیونگ میشه یه لحظه با هم حرف بزنیم؟
‫کی بهت گفت یه مدیر برنامه واقعی باشی؟
‫چیه، میخوای الکی باشم؟
‫آره، الکی باش
‫ازت خواستم مطبوعات ‫و آژانس‌ها رو ازش دور نگه داری،
‫چون همه ‫راجع به این تازه کار مرموز کنجکاون،
‫نه اینکه یه مدیر برنامه واقعی باشی
‫نگران اونش نباش
‫تا وقتی من اینجام، هیچکس نمیتونه مزاحمش بشه
‫همین؟
‫بابا تو دیگه خیلی سخت می‌گیری، یه کم ریلکس کن
‫ از همون اول یه آدم عوضی بودی
‫منظورم این نبود
‫-سلام ‫-سلام
‫من لی دائوم هستم، نقش گیو وون رو بازی میکنم
‫پس شما دختر منی
‫خوشحالم از همکاری باهات دخترم
‫منم خوشحالم از همکاری باهاتون
‫-سلام! ‫-سلام
‫-سلام
‫پس واقعا تویی
مشتاق دیدار، جه‌این ‫از دیدنت خوشحالم
‫یهو از مدرسه رفتی و غیبت زد، ‫بعدشم که کلا ناپدید شدی
‫حالا اینجوری پیدات شده؟
‫نقش اصلی؟ یهویی؟
جالبه، نه؟
‫ فقط شانس آوردم
‫-سلام ‫-سلام
‫سلام، سونبه‌نیم
‫امروز خوشگل به نظر میای، دائوم
‫-سلام، جه‌این شی ‫-سلام
‫امیدمون به توئه، سویونگ
‫به کی دیگه میتونم امید داشته باشم؟
‫مطمئنا نمیشه روی لی جه‌ها ‫و یه بازیگر صفرکیلومتر حساب کرد
‫-باید بهشون اعتماد کنی ‫-چی؟
‫من به این احترام میذارم ‫که این همه راه رو اومدی
اونم بدون اینکه به کسی اعتماد کنی
‫ولی نظرت چیه فقط برای این فیلم ‫به این دو نفر اعتماد کنی؟
‫باید یه بار تهیه کننده بشی
‫اونوقت میفهمی منو
‫خیلی احساس تنهایی میکنم
‫منم همینطور
‫منم خیلی احساس تنهایی میکنم
‫همه تو این دنیا تنهان
‫"هیون‌سانگ تو کتابفروشی می‌چرخه ‫بعد یه کتاب رو میکشه بیرون"
‫سلام!
‫دنبال کتاب خاصی می‌گردین؟
‫هیون‌سانگ دو قدم اونطرف از شماست، ‫نه اون طرف خیابون
‫فکر کردم باید بلند حرف بزنم ‫تا همه تو اتاق صدامو بشنون
‫باشه، یه بار دیگه امتحان میکنیم
‫سلام ‫دنبال کتاب خاصی می‌گردین؟
‫هنوزم…
منتظری؟
,,,گیو وون
‫بیا دیگه منتظر نمونیم
‫فکر کنم اینجور بازی کردن ‫فقط با تجربه به دست میاد، نه؟
شما کی هستی؟
‫-هیس ‫-اوه، درسته
‫و اگه بهت بگم؟
‫میخوای مثل اون دفعه ‫بری
‫و گریه و التماس کنی؟
‫مگه تو قرار نیست به‌زودی بمیری؟
‫راستش رو بخوای، این کارت خیلی پست و حقیره
‫"گیو وون یهویی میزنه تو گوش جونگ هوا"
"‫جونگ هوا گیج میشه"
‫"ولش کن
‫انقدر بدبختی که ارزش نداره ‫بخاطرت انگشتمم تکون بدم"
‫ممنون
‫بریم سراغ صحنه بعدی
‫"حرفایی که منظوری ازش نداری رو نزن، هیون‌سانگ"
‫فقط صادق باش
‫تو…
‫تو خسته شدی…
‫تو خسته شدی… از اینکه من مریضم، درسته؟
‫"ت,,,تو خسته شدی ‫از اینکه من مریضم، درسته؟"
‫متاسفم، کارگردان لی
‫عیب نداره، ادامه بده
‫"ت,,,تو خسته شدی ‫از اینکه من مریضم، درسته؟"
‫پس فقط برو!
‫"گمشو بیرون! برو!"
‫خب از این صحنه رد شیم
‫بیاین رد شیم
‫دائوم؟
‫بله، سونبه‌نیم؟
‫امروز خوب بودی
‫نه، باید بهتر می بودم
‫نه، خیلی هم خوب بودی، واقعا
‫ممنون
‫میخواستم بپرسم…
‫اون روز دیدی؟
‫ببخشید؟
‫اگه ندیدی، مهم نیست
‫اگه داری خودتو میزنی به اون راه، ممنون
‫اگه واقعا کنجکاوی…
‫نه، کنجکاو نیستم
‫آها
‫امروز عالی بودید، سونبه‌نیم
‫ممنون برای امروز,,, عالی بود
‫حتما نوشتن این فیلمنامه خیلی سخت بوده
‫نه، خوب بود
‫حالتون چطوره؟
‫شیمی درمانیتون تموم شد؟
یه جوریم ‫انگار اصلا مریض نبودم
‫عجب دنیاییه
‫فکر نمی‌کردم دوباره توی این فیلم بازی کنم
‫درسته
لطفا کلی کمکمون کنین
زیاد به ‫کارگردان لی دویونگ فکر میکنم
‫ممنون
‫من باید تشکر کنم
‫ واقعا میخواستم تو این فیلم باشین
‫تو…
‫واقعا با این قضیه مشکلی نداری؟
‫با چی؟
‫هیچی، من باید برم
‫باشه,,, پس تو صحنه فیلمبرداری می‌بینمتون
‫جه ها
‫لازم نیست…
‫زیاد به خودت فشار بیاری، میدونی که؟
‫حتی اگه فقط رهاش کنی،
‫لی دویونگ فقط لی دویونگه،
‫و لی جه‌ها هم همون لی جه‌هاست
‫خب، من دیگه واقعا رفتم
‫دنبالت می‌گشتم,,, کجا بودی؟
‫نگران بودم که مدیربرنامه‌ام ‫خیلی وقته منتظره،
‫واسه همین رفتم پایین ‫که بهش بگم یه استراحتی بکنه
‫عالی بودی
‫تا جایی که میتونستم تمرین کردم، ‫ولی خیلی استرس داشتم
اطرافت رو بازیگران ‫کارکشته و مورد احترام پر کرده بود
اگه استرس نداشتی عجیب می‌شد
‫با این حال، خراب کردم
‫خراب کردی یا خودتو نگه داشتی؟
‫-بله؟ ‫-به نظر من اینجوری اومد
‫میخواستی انقدر بی نقص انجامش بدی
‫که نتونستی حتی یه خط رو هم الکی بازی کنی
‫طبق چیزی که من دیدم
‫فکر کنم به اندازه کافی ‫شخصیتم رو تحلیل نکردم
‫میتونم تو این زمینه کمکت کنم
‫قراره تو فیلم عاشق هم بشیم، از هم متنفر بشیم ‫و از کارامون پشیمون بشیم،
‫پس بیا به هم کمک کنیم
‫ممنون، آقای کیم
‫ هنوز اینجایین
‫اوم… فکر کردم باید یکم بیشتر ‫با هم حرف بزنیم
‫آها
‫بفرمایین بشینین
‫راستش،
‫ترجیح میدم شما دو تا زیاد با هم حرف نزنین
‫خب، البته,,, من سبک کارگردانیتون رو میدونم
‫من احساساتی رو ترجیح میدم ‫که سر صحنه به طور طبیعی بروز کنه
‫تا اینکه بخوایم زیاد تمرین کنیم و همه چی مصنوعی بشه
‫منظورتون رو می‌فهمم
‫من دیگه میرم
‫خداحافظ، دائوم
‫شب بخیر، آقای کیم
کجا میری؟
‫جان؟
‫اینم همینطور
‫اون تو شوکه و به زور نفس میکشه
‫نمیتونه فقط یه دونه اشک خوشگل بریزه
‫باید اینو درستش کنم
‫میشه صحنه 109 رو دوباره امتحان کنی؟
‫"تو از اینکه من مریضم خسته شدی، درسته؟"
‫بذارین دوباره امتحان کنم
‫"تو از اینکه من مریضم خسته شدی، درسته؟"
‫چرا اینجوری میگیش؟
‫چرا آخرش صدات رو میاری پایین؟
‫چون نمی‌فهمم
‫هوم، گیو وون خیلی درد میکشه،
‫نه بخاطر اینکه مریضه، بیشتر بخاطر اینکه ‫دیگه نمیتونه ببینتش
‫ولی تو توضیحات نوشته "انگار که چیز مهمی نیست"،
‫و من نمیتونم بفهممش
‫چرا گیو وون باید هیون‌سانگ رو دوست داشته باشه؟ ‫هیچ دلیلی برای عشقش وجود نداره
‫"انگار که چیز مهمی نیست" اینجا درسته
‫مرده گنده گویی میکرد، ‫انگار همیشه پیشش می‌مونه،
‫ولی آخرش بهش خیانت کرد
‫و گیو وون مریضه
‫و کاملا تنها
‫این اصلا حس واقعی بودن رو نمیده
‫همه چی خیلی سرد و بی رحمانه به نظر میرسه
‫مگه شما نگفتین واقع گرایی میخواین؟
‫مطمئنین این واقع گراییه؟
‫همونطور که دفعه قبل بهت گفتم،
‫شاید این یه فیلم عاشقانه به نظر برسه،
‫ولی عشق آخرین چیزیه ‫که این فیلم بهش نیاز داره
‫نمیدونم چرا باید عشق حتما "نیاز باشه" تا پاش وسط بیاد
‫دنیا که همش قلب و گل رز نیست
‫قلب و گل رز؟
‫یه سری آدما دنبال عشق خیالی میدوئن، ‫ولی آخرش از پشت خنجر میخورن
‫و کاملا تنها می‌مونن
‫الو؟
‫بله، یادم رفت یه چیزی رو بگم
‫آقای لی، ساعت ۱۱ شبه
‫فکر نمی‌کنین اینقدر دیر وقت ‫دعوا کردنم یه کم زیاده رویه؟
‫نمیخوام دعوات کنم
‫فقط زنگ زدم بگم فقط تو تمرینای برنامه ریزی شده ‫تمرین کن
به جز سویونگ با هیچکس دیگه ‫جداگونه ملاقات نکن
‫اوم، ولی من بیشتر صحنه‌ها رو ‫با جونگ وو دارم
‫اگه بفهمه مریضی چی؟
‫باشه
‫خیلی خب، پس شب بخیر
‫نظرتون راجع به پارک سونگ یون ‫برای فیلمبرداری با دوربین‌های ثابت چیه؟
‫اوه، نشنیدی؟
‫سونگ یون دو سال پیش فوت کرد ‫سرطانش برگشته بود
زمان زیادی از این صنعت دور بودی
‫خب، همیشه آدمای مهم ‫فقط وقتی کار میکنن که واقعا ارزشش رو داشته باشه
‫اوه، البته خب
(‫آندونگ، مرکز ‫فرهنگ معنوی کره)
(‫پل وُلیونگ‌گیو)
‫عجب منظره‌ای
‫روزهام قشنگه، ولی شب‌ها نورپردازیش ‫یه چیز دیگه‌ست
‫با کارگردانمون هماهنگ میکنم و بهتون خبر میدم
‫خداروشکر زود یه جای خوب ‫برای کتابفروشی پیدا کردیم
‫میتونیم همه چیو ‫طبق برنامه بسازیم
‫آقای لی؟
‫بله، خوشم اومد,,, خوبه
(‫سینما جونگنو)
(‫کیم جین‌یو)
اومدی؟
بازیگر کیم جین‌یو رو خوب می‌شناسین، درسته؟
مخصوصا ‫باید مراقب این آدم باشی
‫-شما؟ ‫-من ایم جون‌بیونگم
‫-بله؟ ‫-مدیر برنامه‌ی خانم لی دائوم هستم، ایم جون‌بیونگ
‫آها
‫اگه با هم فامیلین، ‫نباید با هم کار کنین
‫-دائوم داخله، درسته؟ ‫-بله
‫من مدیر عامل ‫شرکت بیوند انتو‌ام
‫-از دیدنتون خوشوقتم ‫-بله
‫خانم لی الان دارن استراحت میکنن
اینا همه مال بهبود استراحتشونه
‫اگه نمیخوای کمک کنی، برو کنار
‫نمیشه برین تو
‫-نمیتونین نه ‫-برو کنار! گفتم برو کنار!
‫-ای بابا! ‫-نمی‌تونین برین تو
‫خدای من! دائوم!
‫سلام
‫خیلی خوشحالم که می‌بینمت
‫میشه لطفا بذاری بیام تو؟
(‫در انتهای ما)
‫خانم گو، اینا دیگه چیه؟
‫بعد از این فیلم،
‫اینا همه فیلمنامه‌هایی هستن که باید ‫برای پروژه بعدیت یه نگاهی بهشون بندازی!
‫همونطور که دفعه قبل بهتون گفتم…
‫فکر کردم حداقل باید ‫نشونت بدم که چه کارایی ازم برمیاد
‫از لطفتون ممنونم، ولی نمی‌تونم
‫میتونم ازت یه چه سویونگ دیگه بسازم
‫نه، حتی یه ستاره بزرگتر از اون
‫من الان
‫یه مدیر برنامه عالی دارم، در واقع
‫دائوم!
‫تو این راه ‫برای یه بازیگر زن سخته که تنها دووم بیاره
!عجب سیریشیه
نیم وجبی…
‫منظورش کیک برنجیه
‫آره، این کیک برنجی عسلی ‫عین سیریش به دهنم چسبیده
‫حتما خیلی وقته مونده و خراب شده
‫چرا اون…
‫-مراقب خودت باش ‫-خداحافظ
‫این کتاب یه کم عجیب به نظر میرسه
‫اینا رو ببین,,, و اینا…
‫اینجا همه جور ژانری پیدا میشه
‫و همه هم کارگردان‌ها و نویسنده‌های بزرگن
‫ علاقه‌ای ندارم
‫حتی یه ذره؟
‫حتی اگه علاقه هم داشته باشم، نمی‌تونم هیچکدوم از این کارا رو انجام بدم
‫درسته, متاسفم
‫بیخودی یه کم عجله کردم
‫من میرم یه هوایی بخورم
‫کجا؟
‫یه نفر هست که واقعا دلم میخواد ببینمش
‫ببخشید که اینجوری سرزده اومدم
‫راجع به عشق سفید…
‫پدرم ننوشتتش، درسته؟
‫می‌دونستی، نه؟
‫چرا یه کم نمی‌شینی؟
‫چرا بعد از این همه مدت
‫الان داری اینو بهم میگی؟
‫یه لحظه صبر کن
‫-ای وای ‫-خیلی متاسفم
‫-بیا اینجا ‫-نه، نمی‌خواد
‫یه جعبه کمک‌های اولیه اینجاها دارم
‫ نقش اصلی نسخه اصلی رو داشتن،
‫واسه همین اومدم ببینمشون، همین
‫کارگردان لی
‫ولم کن
‫شما اینجا چیکار میکنی؟
‫چرا اینجوری می‌کنین؟
‫چرا با خانم کیم اینقدر بی ادبانه رفتار می‌کنین؟
‫همه چیو شنیدی که
‫تو گفتی دربارم سرچ کردی
‫هر اطلاعاتی که لازم داشتی ‫باید اونجا پیدا میکردی
‫اصلا چرا داشتی دزدکی گوش میکردی؟
‫ نمیخواستم!
‫دست خودم نبود، ناخواسته شنیدم
بدون عذرخواهی کردن میرین؟
‫بیشتر شبیه اینه که دارم بدون اینکه کسی ازم عذر بخواد میرم
‫دائوم!
‫نرو اون تو
‫خیلی عجله‌ای اومدم ‫حداقل باید خداحافظی کنم
‫ببخشید که تو این موقعیت سخت قرارت میدم، ‫ولی نمیخوام دوباره بری اون تو
‫ دارم رد میدم دیگه
‫من…
‫حتی نمیدونم اون پشت چی شنیدم…
‫پس لطفا شما هم بخاطرش رد ندین
‫حالا که من رازت رو میدونم، ‫میشه شما هم راز منو نگه داری؟
‫رازتون؟
‫همه فکر می‌کنن ‫لی دویونگ عشق سفید رو نوشته…
‫ولی من فکر نمیکنم کار اون باشه
‫چی؟
‫حتی نمیدونم چه حسی دارم هم ‫شرمنده‌ام، هم عصبانیم…
‫واسه همینه که دارم این فیلم رو میسازم,
‫تا عشق سفید رو ‫به نویسنده واقعیش برگردونم…
‫به طوری که…
‫تا جایی که میشه همه ‫از حقیقت باخبر بشن
(‫مسکن)
‫مغز ما
‫نمیتونه تفاوت درد عاطفی…
و درد جسمی رو تشخیص بده
‫پس لطفا امروز اینو بخورین، باشه؟
‫شب بخیر
‫آ…
‫باید اینو با آب گرم بخورین
‫و…
‫باید خوب بخوابین، باشه؟
‫فهمیدین؟
‫قول؟
‫هوم؟
‫باشه
‫پیشنهاد لوکیشن) (‫برای عشق سفید
‫این چیه؟
‫اونجا خیلی خوب به نظر میرسید
‫حتی پیشنهاد تامین بودجه هم دادن
(‫پل وُلیونگ گیو)
کمبود بودجه داریم مگه؟
‫ما همیشه کمبود بودجه داریم، داداش
چه ‫مکانش خوب باشه یا نه، ‫نمیخوام سفر غیرضروری اضافه کنم
‫فقط فیلمبرداری رو طولانی تر میکنه
‫عجیبه
‫روزهای فیلمبرداری اضافی مشکل منه، ‫که تهیه‌کننده‌ام
‫به هر حال، باشه
‫چه هوای خوبی داریم امروز
‫حالا، بیایید با تعظیم کردن
‫به ارواح آسمان و زمین،
‫برای فیلمبرداری بی خطر و همچنین سلامتی ‫و تندرستی
‫بازیگران و عوامل فیلممون دعا کنیم
‫مایلیم از آقای کیم هیون‌چول دعوت کنیم،
‫کسی که بخشی از ‫تاریخچه اصلی این فیلم بوده
(‫عشق سفید)
‫لطفا نزدیک تر!
‫آماده,,, یک، دو، سه
‫لازم نیست منو بدرقه کنی
‫-برگرد تو ‫-خداحافظ
خسته نباشین
این بامزه نیست؟
‫این خوک خیلی بامزه‌ست نه؟
‫-نیست؟ ‫-آره، خیلی بامزه‌ست
‫-کسی نباید آسیب ببینه ‫-تموم شد؟
‫فکر کنم تموم شد نه؟
‫-دیروز آوردمش اینجا ‫-واقعا؟
‫همه چیو آماده کردم
چطوری از پسش براومدین؟
‫-کاری نکردم ‫-این چه حرفیه
‫تونستین با بقیه خوش و بش کنین؟
‫-امروز قراره گوشت خوک بخوریم ‫-این یه کم بی رحمانه نیست؟
همیشه اونی که بقیه رو می‌پیچونه دوباره جلسه میذاره
‫-قراره زیاد همدیگه رو ببینیم، پس… ‫-چرا امروز نه؟
بهتون فرصت جبران میدم
‫کارگردان لی مشروب نمی‌خوره
کارگردان مشروب نخور کمیابه
‫تو فیلم قبلیمون با هم گفت، ‫یادت نمیاد؟
‫اون موقع انقدر میترسیدم ‫که حتی نمیتونستم نزدیکش بشم
‫دائوم هم مشروب نمی‌خوره
‫آها,
‫متوجه شدم شما دو تا خیلی با هم صمیمی هستین
‫انگار همدیگه رو خیلی خوب می‌شناسن
‫-نه… ‫-با هم صمیمی هستیم
‫ منو وقتی که هیچی نبودم انتخاب کرد، ‫به خاطر همین دارم سعی میکنم باهاشون صمیمی بشم
‫انرژی یه تازه کار و اینا دیگه!
‫خیلی خب,,, به سلامتی
‫آقای لی
‫فکر نمی‌کنین داستان گیو وون خیلی غم انگیزه؟
‫جوون و خوشگله
‫ولی باید بعد از از دست دادن ‫مردی که دوست داره بمیره
‫آخرش همه می‌میرن
‫فکر نکنم اگه زندگی‌ای که داری رو ‫معنادار بگذرونی تراژدی باشه
‫حتی عشقی که فکر میکنیم تا ابد می‌مونه هم…
‫آخرش کم رنگ میشه، مگه نه؟
‫شراب دیگه ای نداری؟ این خیلی تلخه
‫نمیدونم ‫یکی تازگیا همه شیریناشو خورده
‫مطمئنی واقعا نمیخوای بخوری دائوم؟
‫من خوبم,,, فقط همین کافیه
احیانا ‫مریضی؟
‫ببخشید؟
‫همینجوری پرسیدم
‫یه لیوان که اشکالی نداره، درسته؟
‫دائوم، ‫فیلم اصلی رو دیدی؟
‫معلومه
‫هر دفعه که می‌بینمش گریه ام می‌گیره
وای یکی مثل خودم پیدا کردم
‫منم همینطور, هر دفعه اشکم در میاد
‫انگار شما دو تا خوب با هم مچید
‫کارگردان لی، تو یه قاب دو نفره چطور به نظر میرسن؟
‫به هم میان
راستش ‫من و سویونگ…
داریم با هم قرار میذاریم
‫اوه
‫وای!
‫تبریک میگم
‫آره، واقعا جای تبریک داره
‫هوا خیلی دم کرده، ‫باید یه هوایی بخورم
‫تراس اون طرفه
‫خب، این خیلی سریع گند زد به فضا
‫از کی شروع شد؟
‫درست بعد از طلاق
‫چرا می‌پرسی دائوم مریضه؟
‫فقط فکر کردم برای یه نفر تو سن و سال اون ‫عجیبه که یه قطره هم مشروب نخوره
‫اگه فکر کنی نیت دیگه‌ای از پرسیدن این سوال داشتم، ‫که عجیب تره
‫-شنیدم بردیش بیمارستان ‫-آره
‫فکر نمیکردم بهت بگه
‫عجیبه
‫انگار همه چیو به تو میگه
‫گفت اون روز حالش خوب نبوده
‫یه کم کم خون هم هست
‫فقط…
‫چیزی نیست که بخواد نگرانش باشی
‫خیلی به دائوم اهمیت میدی، نه؟
‫من فقط بهش نیاز دارم
‫همین
‫شب بخیر
‫کارگردان لی
‫بله؟
‫چیزه…
‫امکانش هست
‫که کسی رو ببوسی…
‫وقتی دوستش نداری؟
‫یا بهتره بگم، وقتی حتی مطمئن نیستی…
‫حسی که داری
‫عشقه؟
‫این کاریه که هیون‌سانگ با گیو وون میکنه
آها
‫هر چی رو که نمی‌فهمی یادداشت کن ‫بعدا برات توضیح میدم
‫سوال خوبیه
‫باید از من استفاده کنی، اوم،
‫هر چقدر که اینجوری نیاز داری
‫وای
‫اوم
‫چیه؟
‫چرا اینجوری نگام میکنی؟
برو داخل
چشم
پا می‌شدی یه مشتم به جه‌ها می‌زدی دیگه
‫بیرون داره بارون میاد شب رو همینجا بمون
می‌خوای بگم خبرنگارها هم بیان؟
,,,اون حرف رو به هم بازیت
‫و کارگردانی که مجبوریم ‫سه ماه دیگه هم تحملش کنیم گفتی؟
‫اصلا شعور داری؟
ادب حالیته؟
‫اونا به هر حال می‌فهمیدن ‫مهم نیست,,,, کار، کاره
‫خیلی هم مهمه، چون داره تو کار من دخالت میکنه!
‫همش داری به لی جه‌ها نگاه میکنی
‫واسه همینه که گفتم ‫میخواستم بدونی ناراحتم
‫فکر کردم وقتی به این فیلم ملحق شدم ‫دیگه حرفش رو نمیزنیم
‫انگار که نه
انگار نه
‫متاسفم
‫دیگه تکرار نمیشه
‫دینگ دونگ!
‫همونجا بمون، میام پایین
لی ‫دائوم
‫از کجا فهمیدی من اینجا زندگی میکنم؟
‫دوستتون مدیر برنامه‌ی منه ها
‫یادتون رفته؟
‫حالت خوبه؟
‫میاین بریم بیرون؟
‫فقط یه لحظه
‫مغزت تاب برداشته؟
‫نمیدونی اگه سرما بخوری چی میشه؟
‫اگه زود دوش بگیرم خوب میشم!
‫این حس خیلی خوبیه!
‫چرا همش میری زیر بارون؟
‫نکن
‫فکر میکردم
‫هیچوقت باهام نیاین…
‫ولی دیگه زیادی واسه سختگیر بودن مجهزین
آخه ببینین چه خوبه
‫از خونه تا اینجا رو تو بارون پیاده اومدی؟
‫نه,,, چتر هم داشتم
‫ فقط حدود 10 ثانیه ‫زیر بارون بودم
‫چیه؟ فکر کردین یه ساعته دارم ‫زیر بارون خیس آب میشم؟
‫بیا بریم, می‌رسونمت خونه
‫پس اینجوری بوده
‫‫وقتی مثل الان شما از بارون وحشت کرده بودم
مامانم بهم یاد داد
‫چطوری زیر بارون بازی کنم
‫چه حرکت ناجوانمردانه‌ای، پای مادرت رو وسط کشیدی
انگار از سنگ ساخته شدین
‫بیاین برای یه دقیقه هم که شده ‫همه فشارها رو فراموش کنیم
‫فقط یه دقیقه
‫به من اعتماد کنین
‫واقعا حس خیلی خوبیه
به نفعته راست گفته باشی
‫یه دقیقه تموم شد
‫خیلی کوتاه بود
‫چه حیف
‫واقعا ثانیه شمردین، ها؟
‫میدونین چیه؟ خیلی بی‌انصافیه
‫صحنه شماره ۳۰
‫"دو نفر یه بوسه آروم با هم رد و بدل میکنن"
‫ خودتون گفتین ازتون استفاده کنم
‫تموم شد، دائوم دیگه از بیمارستان بیرون نمیره,,, فهمیدی؟
‫به به، خانم گو ‫چه پرانرژی هستید سر صبح…
‫کمک کن با لی دائوم قرارداد ببندم
بهتره با دائوم قرارداد نبندی
‫شما؟
دقیقا مشکل دائوم چیه؟
‫میشه یکم بهم وقت بدی؟) (‫میخوام خودم پایانم رو انتخاب کنم
راستش نمیدونم چطوری این کارو انجام بدم
درک میکنم پدرم چه حسی داره
ولی نمیتونم اونجوری که اون میخواد زندگی کنم
‫بیمار لاعلاج رو بیاری نقش یه آدم ‫در حال مرگ رو بازی کنه، خیلی کیف میده، نه؟
‫همه‌ی فیلما اینجورین؟
وبسايت هيـدن مووي HiddenMovie دانلود و تماشاي آنلاين فيلم و سريال بدون سانسور