‫مادر,,,
‫صبر کنید,
‫صبر کنید شین‌ایچی-ساما, اشتباه می‌کنید,
‫چیو اشتباه می‌کنم، سومی؟
‫میو,,,
‫موهبتی نداره!
‫هیچ اثری ازش نشون نمی‌ده,
‫خواهش می‌کنم از میو دست نکشین,
‫اگه ما یه خانواده‌ی معمولی,,,
‫بدون هیچ موهبت ماوراءطبیعی‌ای بودیم،
‫حتماً می‌تونستم میو رو دوست داشته باشم,
‫متأسفم میو,
‫من وقت زیادی برام نمونده،
‫دیگه نمی‌تونم ازت محافظت کنم,
‫اما، مطمئنم چیزیت نمی‌شه,
‫وقتی که,,,
‫یکمی بزرگتر شدی,,,
‫مادر,,,
‫یوریه-سان,
‫چی شده، میو-ساما؟
‫چیزه، می‌شه ازتون یه سوال بپرسم، یوریه-سان؟
‫چی شده,
‫راستش,,,
‫می‌خواستم یه‌چیزی به دانا-ساما هدیه بدم,
‫می‌‌گم، ظرفا که هنوز,,,
‫الان وقت نگرانی برای اونا نیست,
‫فکر کردن به اینکه به ارباب چه هدیه‌ای بدیم مهم‌تره,
‫بودجه‌م هم راستش زیاد نیست,
‫فکر نمی‌کنم بتونم هدیه‌ای بخرم که دانا-ساما خوششون بیاد,
‫اگه بتونین خودتون یه‌چیزی درست کنین,,,
‫نیازی نیست چیز گرون‌قیمتی بخرین,
‫یه‌چیزی درست کنم؟
‫بله,
‫چطوره یه‌چیزی درست‌کنین که ارباب روزانه ازش استفاده کنن؟
‫اگه کار دست شما باشه میو-ساما،
‫هیچ شکی ندارم هرچیزی هم که باشه خوشحال می‌شن,
‫اینطور,,, فکر می‌کنین؟
‫بله,
‫خودم یه‌چیزی درست کنم,,,
‫چه کومیهیموی قشنگیه,,,
‫قشنگه,
‫من,,, اینو می‌بافم,
‫ببخشید، دانا-ساما؟
‫چی شده؟
‫امروز,,, می‌شه یه‌کمی برم بیرون؟
‫چرا؟
‫خب، یه‌چیزی هست که می‌خوام بخرم,
‫تنهایی می‌ری؟
‫نه, با یوریه-سان,,,
‫روز دیگه‌ای باشه، خودم هم می‌تونم همراهت بیام,
‫اوه,,, نه نیازی به این کار نیست,
‫عجب,
‫می‌ری بیرون مراقب خودت باش,
‫با کسی که نمی‌شناسی جایی نری,
‫چشم,
‫و اینکه،
‫وقتی می‌ری بیرون اینو هم با خودت ببر,
‫این,,,
‫یه طلسمه,
‫ازتون خیلی ممنونم,
‫باید همیشه پیش خودت نگه‌ش داری,
‫اوه,,, باشه,
‫واقعاً فهمیدی؟
‫البته,
‫خب من دیگه می‌رم,
‫به سلامت,
‫دانا-ساما,,,
‫بهم طلسم دادن,
‫زیادی محافظه‌کارن,
‫کوجی-ساما,
‫کایا-ساما رسیدن,
‫اگه با همچین قیافه‌ی عبوسی بری پیشش،
‫نامزدت خیلی عصبانی می‌شه ها,
‫آنیکی؟ تو این‌جا چیکار می‌کنی؟
‫تحمل سایموری کایا خیلی سخته، نه؟
‫حالا انگار من خوشم میاد,
‫مثل همیشه بچه‌ی خلفی هستی,
‫کوجی-کون وظیفه‌شناس و حرف ‌گوش‌کن,
‫وقتی تو همیشه پی الافی هستی,,,
‫من باید عذابشو بکشم,
‫نظرت چیه کمتر ول بچرخی و بیشتر شبیه بچه‌ی اولـ‌ـ
‫همیشه انقدر زیادی مهربونی که باعث می‌شه نامهربون بشی,
‫یعنی چه,,,
‫فوق‌العاده‌ست!
‫تنوعشون واسه انتخاب زیاده، نه؟
‫یعنی چه رنگی,,,
‫به دانا-ساما میاد؟
‫این بهشون میاد,
‫ازتون خیلی ممنونم,
‫رنگ خیلی خوبی پیدا کردین,
‫خدا رو شکر واقعاً,
‫بله، الان,,,
‫برای بافتنش ذوق دارم,
‫اوه، راستی,,,
‫اوه؟
‫نمکمون تموم شده,
‫برم یکمی بخرم؟
‫نه نه, این کار منه,
‫میو-ساما این‌جا یکمی منتظر بمونین,
‫اوه! اون اونه-ساما نیست؟
‫کایا,,,
‫خیلی وقته که ندیدمت، اونه-ساما,
‫منتظرتون بودیم,
‫کودو-دونو,
‫ممنون که باوجود دیدار ناگهانیم,
‫همچنان پذیرام بودین,
‫افتخار ماست که کودو-ساما با وجود,,,
‫مشغله‌ای که داشتن، ‫اومدن بهمون سر بزنن,
‫خب، برای چی تشریف‌فرما شدین؟
‫در مورد دخترتون,,,
‫میو هستش,
‫میو؟ اون دختر چی شده؟
‫از اون‌جایی که می‌خوام در آینده‌ای نزدیک باهاش ازدواج کنم،
‫تو فکر اینم که نامزدیمون رو رسمی کنم,
‫وا,,, قعاً؟
‫بنابراین،
‫فکر می‌کنم از الان به‌بعد باید,,,
‫مناسبات میان خانواده‌هامون رو مشخص کنیم,
‫منظورتون,,, از روابط چیه؟
‫در حالت عادی،
‫ازدواج افرادی از جایگاه ما,,,
‫براساس سود طرفین شکل می‌گیره,
‫ولی من،
‫در مورد اینکه بابت این ازدواج چیزی,,,
‫به خانواده‌ی شما بدم تردید دارم,
‫چرا,,,؟
‫متوجه نیستین؟
‫من می‌دونم شماها با میو چیکار کردین,
‫عملاً از همه‌چیز خبر دارم,
‫وای وای؟
‫می‌شه گفت زنده دیدن خواهرم یه‌طورایی شوکه‌کنند‌ست,
‫آها,,, ولی,,,
‫حالا که همون کیمونوی داغون همیشگی تنته,,,
‫معلوم می‌کنه کودو-ساما ولت کرده توی خیابون,
‫اونه-سامای بیچاره!
‫این,,,طور
‫کایا تمومش کن,
‫خب,,,
‫چاره‌ای نمی‌مونه,
‫عمراً آدم حیف ‌نونی مثل اونه-ساما,,,
‫تیکه‌ی کسی مثل کودو-ساما نمی‌شه که,
‫خیلی طبیعیه که از خونه پرتت کردن بیرون,
‫همین که زنده بیرون اومدی خیلی شانس‌ آوردی,
‫دیگه بسه، بریم کایا,
‫ساکت وایسا و چیزی نگو کوجی-سان,
‫حتماً چیزایی به سرت گذشته که,,,
‫آرزوی مرگ کردی، نه؟
‫من که حتی نمی‌تونم تصورش کنم,
‫فقط با یه شرط,,,
‫بهتون پول مهریه رو می‌دم,
‫رو در رو و از صمیم قلب,,,
‫از میو عذرخواهی کنید,
‫ها؟
عذرخواهی؟
‫اگه دلتون نمی‌خواد مجبورتون نمی‌کنم,
‫در اون‌صورت صرفاً باهاتون قطع رابطه می‌کنیم,
‫اگه پول خواستی بهم بگو,
‫اگه روی زمین بخزی و واسه چندتا سکه التماسمو بکنی،
‫در موردش فکر می‌کنم,
‫مثل همیشه خفه‌خون می‌گیری,,,
‫هرجایی که بری هم همون اونه‌سامای همیشه‌ای,
‫متأ,,, سفم,
‫میو-ساما,,,
‫ببخشید که منتظرتون گذاشتم,
‫شما از آشناهای میو-ساما هستین؟
‫سلام,
‫من سایموری کایا هستم,
‫ممنونم که به خواهرم کمک می‌کنید,
‫احیاناً شما از همکارهای,,,
‫خواهرم هستین؟
‫من تحت هیچ شرایطی,,,
‫نمی‌تونم از همکاران میو-ساما باشم,
‫میو-ساما,,,
‫همسر آینده‌ی کودو کیوکا-ساما هستن,
‫گفتین,,, همسر آینده؟
‫بله!
‫عذرخواهی می‌‌کنم که زودتر خودمو معرفی نکردم, ‫من یوریه هستم,
‫به عنوان خدمتکار میو-ساما کار می‌کنم,
‫ها؟
‫عه؟
‫کودو-ساما یا خیلی مهربونن،
‫یا از اون مردای کم‌یابن,
‫من فکر می‌کردم از خونه بیرون شده و الان توی خیابوناست,
‫مثل اینکه زیادم نباید به شایعات اعتماد کرد، نه؟
‫خب، ما امروز کارهای دیگه‌ای هم داریم،
‫پس دیگه با‌اجازه‌تون,
‫میو-ساما, بریم خونه؟
‫می‌شه یکمی در موردش فکر کنیم؟
‫در خصوص عذرخواهی,,,
‫بسیار خب,
‫اما, من زیاد منتظر نمی‌مونم,
‫میو-ساما,
‫زودی یه‌کمی چای آماده می‌کنم,
‫نه، من میل ندارم,
‫میو-ساما؟
‫ممنونم که امروز باهام اومدین بیرون,
‫یوریه-سان، شما هم استراحت کنین,
‫متنفرم,,,
‫از این‌طوری بودنم,,,
‫خیلی متنفرم,
‫چطور می‌تونه به همسری,,,
‫مثل خواهرم رضایت بده؟
‫کودو-ساما گویا مرد عجیبی هستن,
‫مهمون داشتیم؟
‫چقدر,,, زیباست!
‫من برگشتم,
‫خوش برگشتین,
‫چیزی شده؟
‫نه,
‫چیز خاصی نشده,
‫وقتی میو-ساما دختر خانواده‌ی سایموری رو دیدن،
‫خیلی ترسیدن,
‫انگار که حتی حضورش هم براشون دردناک بود,
‫از وقتی برگشتم خونه انگار روح از تنشون جدا شده,
‫متأسفم,
‫نباید تنهاشون می‌ذاشتم,
‫که‌ اینطور,
‫منم, می‌شه یه‌کم حرف بزنیم؟
‫فقط یه‌چیزی یادت بمونه,
‫چیزی که اذیتت می‌کنه، چیزایی که توی خودت می‌ریزی,,,
‫در نهایت از بین می‌رن,
‫پس زیادی جدی‌شون نگیر,
‫اگر چیزی هست که می‌خوای به من بگی،
‫من همیشه بهت گوش می‌دم,
‫واقعاً,,, متأسفم,
‫چیکار کنم؟ بهش که نمی‌تونم اعتماد‌ به نفس بدم,
‫چندان هم درست نمی‌گین,,,
‫ارباب جوان!
‫یه زن با دوست‌ داشته‌شدن اعتماد بنفس می‌گیره,
‫عشق؟
‫چیزی که گفتم چندان هم سخت نیست,
‫ارباب شما فقط باید به میو-ساما نشون بدین چقدر بهشون اهمیت می‌دین,
‫اگه با همه‌ی قلبتون باهاشون ارتباط بگیرین،
‫ایشون هم قطعاً احساساتتون رو می‌فهمن,
‫کومیهیمو,
‫بافتن بند مو تموم شد، ولی,,,
‫دیگه نمی‌تونم به دانا-ساما بدمش,
‫میو-ساما,,,
‫یه‌کمی وقت دارین؟
‫بله,,, بفرمایید,
‫میو-ساما مهمون دارین,
‫خیلی وقته ندیدمتون,
‫میو-اوجوساما
‫هانا!
‫خیلی خوشحالم که احوالتون خوبه,
‫زندگی ساده‌ایه,
‫ولی خوشبختم,
‫خدا رو,,, شکر,
‫من همه‌ی این مدت,,,
‫می‌خواستم شما رو خوشحال و خندان ببینم,
‫از اون‌روز,,,
‫وقتی نذاشتن پیش شما باشم،
‫تنها چاره‌م برگشتن به خونه بود,
‫اوجوساما الان,,, خوشبخت هستین؟
‫من نمی‌دونم چطوری باید خوشبخت باشم,,,
‫آخه,,,
‫من نه موهبتی,,,
‫و نه توانایی‌ای ندارم,
‫پس,,,
‫لیاقت اینکه همسر دانا-ساما باشم رو ندارم,,,
‫لیاقت خوشبخت شدن رو,,, ندارم,
‫اوجوساما هیچ می‌دونین,,,
‫من امروز چطوری تونستم به دیدنتون بیام؟
‫اولش که نامه‌شون به دستم رسید،
‫نمی‌دونستم باید چیکار کنم,
‫آخه از نظر من ایشون متعلق به یه دنیای دیگه‌ان,
‫میو-ساما،
‫کودو-ساما مرد خیلی خوبی هستن، نه؟
‫دانا-ساما؟
‫چرا؟
‫دانا-ساما از همه‌چیز خبر داشتن؟
‫من همیشه فکر می‌کردم,,,
‫چون مثل کایا موهبت و توانایی‌ای ندارم،
‫هیچ ارزشی ندارم،
‫می‌ترسیدم اگر حقیقت رو به دانا-ساما بگم، اون خوشبختی رو از دست بدم,
‫باور داشتم وقتی حقیقت رو بفهمن،
‫حتماً منو بیرون می‌کنن,
‫فکر می‌کردم خوشبختیم هم ناپدید می‌شه,
‫اوجوساما، کودو-ساما در حالی که کاملاً از وضعیت شما خبر داشتن,,,
‫برای کمک بهتون این نامه رو برای من نوشتن,
‫تنها چیزی که الان نیاز دارین یکمی شهامته,
‫اوجوساما اگه شما باشین، مشکلی براتون پیش نمیاد,
‫ممنونم هانا,
‫من,,, تلاشمو می‌کنم,
‫دانا-ساما,,,
‫چی شده,,, یهویی؟
‫دانا-ساما,,,
‫من,,, همه‌ی این مدت,,,
‫یه چیزی بود که نتونستم بهتون بگم,
‫مـ-من,,,
‫هیچ موهبت,,,
‫یا بصیرتی ندارم,
‫توی خونه,,, همیشه مثل یه خدمتکار کار می‌کردم,
‫هیچ‌یک از کارایی که از یه دختر نجیب‌زاده انتظار می‌ره ازم برنمیاد,
‫از قصد بهتون نگفتم,,,
‫همین الان و فوراً,
‫می‌خواستم ازتون تشکر کنم که منو با خودتون به شهر بردین،
‫برای اینکه بهم شونه هدیه دادین,,,
‫و برای همه‌ی کارهایی که برام کردین,
‫اینو خودم برای تشکر ازتون درست کردم,
‫ناقابله اگه دورش بندازین یا بسوزونینش مشکلی ندارم,
‫دیگه همه‌ی چیزایی که باید بهتون می‌گفتم رو گفتم,
‫همه‌ش همین بود,
‫دانا-ساما تصمیمتون رو بهم می‌گید؟
‫تا کی می‌خوای اون‌طوری تعظیم کنی؟
‫من چرا باید بخوام بری؟
‫چون خیلی زود,,,
‫رسماً برای ازدواجمون نامزد می‌کنیم,
‫تو نمی‌خوای این‌جا پیش من زندگی کنی؟
‫من,,,
‫من,,, می‌خوام این‌جا بمونم,
‫اگه شما اجازه بدین، دانا-ساما,
‫اجازه‌ی چی؟
‫من,,, اونی‌ام که می‌خوام تو این‌جا باشی,
‫نه هیچ‌کس دیگه و فقط تو,
‫دانا,,,-ساما,
‫شرمنده,
‫نه,,,
‫رنگ قشنگیه,
‫میو، با این موهامو می‌بندی؟
‫بله,
‫تموم شد,
‫ممنونم, ازش خوب مراقبت می‌کنم,
‫هانا,
‫واقعاً واقعاً,,, ازت ممنونم,
‫من اگه نمی‌دیدمت,,,
‫اگه اون حرفا رو بهم نمی‌زدی,,,
‫می‌دونم که هنوز تنهایی توی اتاقم نشسته بودم,
‫باعث افتخارمه که تونستم کمکتون کنم,
‫منم خوشحالم که تونستیم حرف بزنیم,
‫خب دیگه,
‫گودو، می‌سپرمش به خودت,
‫اطاعت,
‫کودو-ساما، بابت امروز ازتون ممنونم,
‫میو-ساما,,,
‫امیدوارم خوشبخت بشین,
‫انقدر گرفته نباش,
‫از الان دیگه هروقت بخوای می‌تونی ببینیش,
‫دانا-ساما,,,
‫ازتون خیلی ممنونم,
‫کار خاصی نکردم,
‫هوممم؟
‫اوضاعش با کیوکا خوبه؟
‫برای به دست آوردن میو باید هرچه سریع‌تر دست به‌کار بشیم,
‫ولی چطور؟
‫وایسا!
‫جواب اون دختره,
‫مثل عروسک خیمه‌شب‌بازی واسه‌مون بازی می‌کنه,