‫به زندگی توی اینجا عادت کردی؟
‫بله,
‫روزا چیکار می‌کنی؟
‫اگه فقط کارای خونه رو انجام می‌دی، ‫بازم وقت آزاد زیادی برات نمی‌مونه؟
‫خب,,,
‫راستش، تو این فکرم که این آخر هفته برم شهر,
‫مجله‌هایی که یوریه-سان بهم قرض دادن رو می‌خونم,,,
‫و یه‌چیزی می‌دوزم,
‫فهمیدم,
‫اگر قراره نباشید،
‫هنوزم می‌خواین من براتون ناهار و شام آماده کنم؟
‫تو هم میای، با هم می‌ریم,
‫عه؟
‫از وقتی اومدی اینجا بیرون نرفتی نه؟
‫بله,
‫دلت نمی‌خواد بیای؟
‫خب,,,
‫چیه؟
‫من,,, نمی‌تونم بیام,
‫دلیلی برای اومدن ندارم,
‫اینطوری فقط مزاحمتون می‌شم,
‫مزاحم نیستی و دلیل هم نیاز نداری,
‫و-ولی توی دست و پا‌تون نیستم؟
‫اصلاً هم نیستی,
‫می‌تونی همون کیمونویی که موقع ‫اومدن به‌این‌جا پوشیده بودی رو بپوشی,
بازم چیزی هست که نگرانش باشی؟
‫نه,
‫خب پس، قرارش گذاشته شد,
‫ممنون بابت غذا,
‫دانا-ساما,,,
‫اون‌موقع من,,,
‫هیچ نمی‌دونستم چی تو فکر دانا-ساماست,
‫ولی خیلی ناگهانی، برنامه‌ی اولین قرارمون گذاشته شد,
‫اوه,
‫میو-ساما، می‌تونم بیام داخل؟
‫بفرمایید,
‫آماده‌شدنتون چطور پیش می‌ره، میو-ساما؟
‫بله,
‫این آینه رو,,,
‫برای استفاده‌ی شما گذاشتیم,
‫چقدر به من نمیاد,
‫میو-ساما؟
‫می‌خواین آرایش کنین؟
‫چیزه من,,,
‫زیاد اهل آرایش کردن نیستم,
‫واقعاً؟
‫پس می‌ذارید یوریه براتون انجام بده؟
‫اما من هیچ,,,
‫من هیچ لوازم آرایشی‌ای,,,
‫ندارم,
‫اشکالی نداره، بفرمایید,
‫اوه,,
‫این‌جا همه‌ی وسایلی که لازممون می‌شه رو داریم,
‫چقدر عالی,
‫هیچ کدومشون چیز شیک و جدیدی نیستن،
‫ولی مطمئنم,,,
‫وقتی آرایشتون کنیم، خیلی بهتون میاد میو-ساما,
‫خب با کرم پودر صورت شروع می‌کنم،
‫پس اگه می‌شه یکمی چشم‌هاتون رو ببندین,
‫خب, تموم شد,
‫اوه,
‫انقدر خوشگل شدین میو-ساما که,,,
‫نمی‌دونم وقتی ارباب جوان ببیننتون چه واکنشی نشون می‌دن,
‫دیگه کم‌کم راه نیفتیم؟
‫ها,
‫الان میام,
‫متأسفم که منتظرتون گذاشتم,
‫دانا-ساما؟
‫اوه نه,,, منتظرم نذاشتی,
‫شرمنده مجبور شدی عجله کنی,
‫اشکالی نداره,
‫بریم؟
‫بله,
‫ببخشید، می‌شه بپرسم امروز کجا داریم می‌ریم؟
‫آه، آره, بهت نگفتم؟
‫اول می‌ریم محل کار من,
‫ها؟
‫چیزی نیست که بابتش نگران بشی,
‫پارک کردن سخته، برای همین ماشین رو اون‌جا پارک می‌کنم,
‫کـ-که اینطور,
‫این‌جا,,, محل کار دانا-ساماست,
‫خب دیگه بریم,
‫بله,
اوه؟
‫گودو؟
‫فرمانده تویی که,
‫مگه امروز روز تعطیلت نیست؟
‫آره, فقط اومدم ماشین رو پارک کنم,
‫عجبا,
‫اوه,, اوممم؟
‫خب! ایشون کی باشن؟
‫همراه من، فضولی نکن,
‫اوه! چه عجیب که فرمانده همراه داشته باشن!
‫اون هم چنین همراه زیبایی,
‫اوی!
‫ها؟
‫نشنیدی گفتم فضولی نکن؟
‫اوه اوه! شرمنده شرمنده,
‫دم ورودی واینسا وراجی کن,
‫زود باش برگرد سر پستت,
‫بله! خسته نباشید,
‫واقعاً که,
‫اون یکی از دستیارهای نزدیکم، گودوـه,
‫برعکس رفتارش، توانایی ویژه‌ فوق‌العاده‌ای داره,,,
‫هرچند نمی‌خوام تأییدش کنم,
‫خب، جایی هست که بخوای بری؟
‫ها؟
‫چیزی نیست که نیاز داشته باشی یا بخوای بخری؟
‫اوه، نه,,,
‫چیزی نیست,
‫چیکار کنم؟
‫حتی یه‌چیز هم که بخوام به‌ذهنم نمی‌رسه,,,
‫هومم,,, که‌اینطور,
‫پس منو توی خرید همراهی می‌کنی؟
‫بله,
‫خوش می‌گذره بهت؟
‫مـ-متأسفم,
‫نباید اینطوری حواسم پرت می‌شد,
‫نیازی به نگرانی نیست,
‫هرچقدر دلت می‌خواد تماشا کن و لذت ببر,
‫نه من نه هیچ‌کس دیگه‌ای مخالف این کار نیستن,
‫اما,,,
‫نمی‌خواد به این فکر کنی که مزاحمتی درست می‌کنی,
‫کسی که ازت خواست بیای،
‫کس دیگه‌ای نیست، خود منم,
‫فهمیدی؟
‫بله,
‫حواستو جمع کن گم نشی,
‫مراقبم,
‫پس خوبه,
‫چطوری شایعه شده بود این آدم بی‌رحمه؟
‫وقتی انقدر مهربونه؟
‫زدی زیر قرارمون,
‫کدوم قرار؟
‫خودتو نزن به اون راه,
‫چرا میو رو به خانواده‌ی کودو دادی؟
‫ازت خواستم بذاری با پسر بزرگ من ازدواج کنه,
‫آها، اون قرار,
‫اون‌موقع یه درخواست ازدواج از خانواده‌ی کودو داشتیم,,,
‫نمی‌تونستیم که ردشون کنیم,
‫تو خیلی خوب می‌دونی که مادر میو,,,
‫از اون خاندان اوسوباست,
‫ولی میو هیچ موهبتی نداره,
‫اینطورم باشه،
‫احتمالش بود که بچه‌ی میو موهبت اوسوبا رو به ارث ببره,
‫انقدر دلت می‌خواد موهبت اوسوبا رو به دست بیاری؟
‫همه می‌گن موهبت خاندان اوسوبا استثنائـیه,
‫اگه خانواده‌ کودو از اینی که هست قدرتمندتر بشه,,,
‫موقعیت ما به‌خاطر می‌افته,
‫وقتی کودو بفهمه میو هیچ موهبتی نداره،
‫فوراً زحمتشو از سرش کم می‌کنه,
‫در اون‌صورت، میلت کشید می‌تونی بری و به خونواده‌ی خودت ببریش,
‫لعنتی,
‫میو از خداشم می‌خواد,,,
‫که از کنار خیابون جمعش کنی,
‫هرچقدر هم که دختر کوچکترش رو دوست داشته باشه،
‫بازم حماقت محضه که دست از میو بکشه,
‫میو می‌تونه مرغی باشه که تخم طلا می‌کنه,
‫پس یعنی، اینطور برداشت می‌کنم که خانواده‌ی سایموری،
‫توی آینده‌ی میو هیچ دخالتی نمی‌کنه؟
‫آره, ما که اساساً دیگه دختره رو بیرون کردیم,
‫کجا چیکار می‌کنه،
‫زنده‌ست یا مرده، هیچ‌کدوم واسه‌م اهمیتی نداره,
‫باشه پس، فهمیدم,
‫ما، خانواده‌ی تاتسوایشی، هرطور شده سایموری میو رو به چنگ میاریم,
‫هیچ اجازه نمی‌دم خانواده‌ی کودو اون دختر رو ازمون بگیره,
‫هی,
‫بله,
‫پدرم اینا دارن در مورد چی حرف می‌زنن؟
‫از جزئیات خبر ندارم,
‫اما مثل اینکه در مورد میو-ساماست,
‫ها؟
‫چرا باید هنوزم حرف خواهرم باشه؟
‫واقعاً متأسفم,
‫کایا، واقعاً نیازی نیست اینطوری صدات رو بلند کنی,
‫کوجی-سان، الان می‌خوای نصیحتم کنی؟
‫اوه,,,
‫الان پدرم و عمو تاتسوایشی,,,
‫برای چی دارن در مورد خواهرم حرف می‌زنین؟
‫خب، نذار انقدر اذیتت کنه,
‫راستی کایا،
‫امروز هوا خیلی خوبه,
‫نظرت چیه بریم بیرون خرید؟
‫اون فروشگاهی که تازگی باز شده،
‫دلت می‌خواست بری یه سری بهش بزنی، نه؟
‫باشه، بریم,
‫کار دیگه‌ای که برای انجام دادن ندارم,
‫یه فروشگاه جدید هم توی ناکامیچی باز شده,
‫شنیدم داخلش,,,
‫مطمئنم که کوجی-سان,,,
‫هنوز داره به‌خواهرم فکر می‌کنه,
‫با اون چیزایی که فهمیدیم، احتمالاً تا الان توی خونه‌ی کودو مرده,
‫اه، واقعاً چقدر بی‌خوده,
‫این‌جا فروشگاه سوزوشیمایاست,
‫خاندان کودو سال‌هاست که از مشتری‌‌های وفادار اینجان,
‫شنیدم لباس‌های امپراتور رو هم آماده می‌کنن,
‫چه فروشگاه فوق‌العاده‌ای,
‫خیلی خوش اومدین، کودو-ساما,
‫ممنون بابت امروز,
‫آه,
‫بنابر فرمایش‌هایی که از قبل داشتین,,,
‫چند قلم براتون جدا کردم,
‫امیدوارم که مطابق سلیقه‌‌تون باشه,
‫لطفاً بفرمایید اتاق پشتی,
‫باشه,,,
‫کودو-ساما، پس بالأخره نوبت شما شده,
‫نه، اینطور نیست,
‫نیازی به خجالت کشیدن نیست,
‫اگه اشتباه نکنم این اولین باریه که,,,
‫یه دختر همراهتون میارین، کودو-ساما,
‫خب، زیادم بیراه نمی‌گه,,,
‫ارباب، متوجه شدین؟
‫مثل اینکه میو-ساما لباس‌های قدیمی خودشون رو وصله می‌کنن,
‫می‌خواستم بهشون چیزی بگم،
‫ولی فکر نکنم بخوان ما چیزی در این مورد بدونیم,
‫شبیه کشاورزهای روستایی لباس‌های ژنده می‌پوشه,
‫از اون گذشته، احتمالاً تنها کیمونوی مناسبی ‫که برای پوشیدن داره، همین یه دونه‌ست,
‫برای دختری به سن اون، اونم از یه خانواده‌ی سرشناس،
‫رسماً چیزی از خودش نداره,
‫کودو-ساما,
‫اوه، عذر می‌خوام,
‫به‌نظرت چی بهش میاد؟
‫به‌نظر من رنگای لطیف مثل این بهشون میاد,
‫و این، با این ترکیب‌ها,
‫اون چی؟
‫اوه,,,
‫اونم پارچه‌ی خیلی خوبه,
‫ولی ممکنه دوختش یکمی زمان ببره,,,
‫و تا آماده بشه، فصلش بگذره,
‫که اینطور,,,
‫بهش,,, خیلی میاد,
‫خودتون چی ترجیح می‌دین؟
‫آه,,,
‫از این هم یکی بدوزین لطفاً,
‫و چندتا هم از اونایی که خودتون انتخاب کردین,
‫اطاعت می‌شه,
‫این چطور؟
‫می‌خواین امروز با خودتون ببرینش؟
‫بله، می‌برمش,
‫می‌گم، کودو-ساما,,,
‫چیه؟
‫تحت هیچ شرایطی دست از اون دختر نکشین,
‫ایشون مثل یه الماس نتراشیدن،
‫که هزاران فرصت برای درخشیدن دارن,
‫چیز‌هایی که امروز خریدین تازه اول کاره,
‫با عشق و ثروت زیادتون، بهشون بها بدین,
‫و هیچ‌وقت رهاشون نکنین,
‫و بعدش,,,
‫و بعدش؟
‫لذت آراستن یه دختر زیبا رو تجربه می‌کنین,
‫آه,,, خدایا,
‫مادر,,,
‫چطوره؟
‫خب، خوشمزه‌ست,
‫قیافه‌ت که اینطور نمی‌گه,
‫ایـ-اینطور نیست,
‫من تا حالا لبخندت رو ندیدم,
‫متأسفم,
‫نه! سرزنشت نمی‌کنم,
‫فقط,,,
‫یکمی دلم می‌خواد لبخند زدنت رو ببینم,
‫ها؟
‫دانا-ساما،,,,
‫نمی‌دونم,,,
‫چه جوابی باید بدم,
‫اوه! متأسفم!
‫ناراحتتون کردم,
‫من عصبانی نیستم,
‫نیازی نیست اینطوری سر خم کنی,
‫ولی,
‫من و تو,,,
‫اگه همه‌چیز خوب پیش بره، با هم ازدواج می‌کنیم,
‫به‌نظرم خوبه که هرچیزی که نیاز داری رو بگی,
‫منم اگه به‌جای مدام عذرخواهی کردن،
‫نظر صادقانه‌ت رو بهم بگی خوشحال‌ترم,
‫با هم ازدواج می‌کنیم,,,
‫دانا-سانا حتماً خبر ندارن,,,
‫که من هیچ موهبتی ندارم,
‫آخرش یه روزی باید بهشون بگم، ولی,,,
‫ولی دست خودم نیست و دلم می‌خواد,,,
‫که یه‌ذره دیگه کنارشون باشم، تا وقتی که بتونم,
‫بعداً هر تنبیهی که در انتظارم باشه رو قبول می‌کنم,
‫پس,,, خواهش می‌کنم,,,
‫فقط یکم دیگه,,,
‫ تا روزی که خودم مسئولیت همه‌چی رو به گردن بگیرم،
‫تا اون‌ روز,
‫عه ارباب,
‫میو-ساما هنوز دارن حمام می‌کنن؟
‫یوریه، تو هنوز نرفتی خونه؟
‫هنوز؟ خیلی بی‌ادبین ها,
‫اوه؟
‫اون چیه؟
‫اوه!
‫د-دانا-ساما,,,
‫این,,,
‫آروم باش و فقط قبولش کن,
‫من نمی‌تونم همچین چیز گرون‌قیمتی رو قبول کنم,
‫چیزی نیست که نگرانش باشی,
‫اما آخه,,,
‫نگران نباش,
‫چیزه,,,
‫شما خودتون گذاشتینش اون‌جا، درسته؟
‫هدیه دادن یه شونه، به معنی خواستگاریه,
‫معنی خاصی نداره,
‫پس ازشون خواستگاری می‌کنین؟
‫فقط یه شونه‌ست,
‫دارم می‌گم معنای خاصی پشتش نیست,
‫درسته، درسته,
‫میو-ساما تمام مدت از یه شونه‌ی شکسته استفاده می‌کردن,
‫اینکه ارباب این موقع دارن بهشون یه شونه‌ی جدید,,,
‫هدیه می‌دن، هیچ معنای خاصی پشتش نداره,
‫میو-ساما,,,
‫با تمام دخترهایی که تا الان به این خونه اومدن فرق دارن,
‫یوریه هم باهاتون کاملاً موافقه، ارباب جوان,
‫من که گفتم، معنای خاصی,,,
‫میو-ساما هم حتماً خیلی خوشحال می‌شن,
‫در هر صورت، فقط ازش استفاده کن,
‫ازتون خیلی ممنونم دانا-ساما,
‫ازش خیلی خوب مراقبت می‌کنم,
‫خب,,, گمونم یه دعوای رایج,,,
‫توی خانواده‌هاییه که موهبت دارن
‫ولی بازم زیاده‌رویه,
‫حداقل،
‫رفتاری نیست که مناسب خانواده‌های سرشناس باشه,
‫نامادریش سایموری کانوکو,,,
‫ازش کینه‌ی بزرگی به دل داره,
‫اون و سایموری شین‌ایچی عاشق و معشوق بودن،
‫ولی خانواده‌ش مجبورش کردن با یه زن دیگه ازدواج کنه,
‫به عنوان والد مایه‌ی تأسف‌ان,
‫خب؟ موضوع اصلی چی؟
‫خب، همونطور که شما حدس زده بودین,,,
‫سایموری میو هیچ موهبتی نداره,
‫از طرفی، ناخواهری کوچکترش کایا,,,
‫وقتی سه‌ساله بود موهبت خودش رو نشون داد,
‫احتمالاً از اون‌موقع بوده که شروع به بدرفتاری با میو، دختر بزرگتر کردن,
‫نامادری و خواهر کوچکتری که بهش ظلم کردن،
پدر خودش هم که هیچ‌ محبتی بهش نداشته‫,
‫توی اون خانواده‌ تنهایِ تنها بزرگ شده,
‫خریدن چندتا کیمونوی جدید,,,
‫برای درمان کردن زخم‌های عمیقی که این دختر روی قلبش داره،
‫کافی نیست,
‫راستی قربان،
‫یه چیزی هست که ذهنمو درگیر کرده,
‫در مورد همسر اول سایموری شین‌ایچی,,,
‫مادر واقعی سایموری میو،
‫مثل اینکه از خانواده‌ی اوسوباست,
‫چی؟
‫خودمم حسابی شوکه شدم,
‫من فکر می‌کردم،
‫خانواده‌ی اوسوبا اصلاً دیگه وجود ندارن,
‫خانواده‌ی اوسوبا,,,
‫صاحب موهبتی هستن که می‌تونه ذهن آدمیزاد رو دستکاری کنه,
‫این اطلاعات حقیقت داره؟
‫آره,
‫اسم مادر سایموری میو، اوسوبا سومی هست,
‫نتونستم بفهمم کجا و چطور,,,
‫وارد خانواده‌ی سایموری شده,
‫خدای من,
‫از وقتی این دختر اومده، واقعاً حس می‌کنم خودم نیستم,
‫مسخره‌ست! کدوم احمقی همچین کاری می‌کنه؟
‫اینا صرفاً چندتا شیکیگامی‌ان,
ولی کی و از کجا فرستاده‌شون؟