وبسايت هيـدن مووي HiddenMovie دانلود و تماشاي آنلاين فيلم و سريال بدون سانسور
‫دوست دارم تموم بشه
‫حتماً پسره زنگ زده بود
‫بابا خیلی حالش خوب بود
‫حتماً اون و توکومو تچیا ‫بازم با هم رابطه دارن
‫اگه باعث خوشحالی بابا ‫میشه، چه اشکالی داره؟
‫من نمی‌تونم مثل تو قبولش کنم
‫چون نگران تاکائو هستی
‫به اون خاطر نیست!
‫منظورم اینه که,,,
‫اون زن هم‌زمان با دو تا مرد ‫رابطه داره، درسته؟
‫اگه جنسیت‌ها برعکس بود، ‫اینقدر عجیب به نظر نمی‌رسید
‫آره, آما,,, مردم می‌تونن ‫اون کار رو بکنن؟
‫تو خیلی ترسناک توصیفش می‌کنی، ‫ولی اونقدرها هم بد نیست
‫ممکنه فقط برای ‫یه فنجون چای بیان
‫یا بیان برات در یه شیشه رو باز کنن ‫که خیلی سفت بسته شده
‫در یه شیشه رو باز کنن، ها؟
‫قبلاً پسرم اون کار رو می‌کرد
‫بعد از اینکه رفت به سندای، مجبور بودم ‫از فروشنده‌های دوره‌گرد بخوام
‫وقتی بهشون می‌گفتم، ‫همه یه واکنش نشون می‌دادن
‫چه واکنشی؟
‫«این زن، نداره»
‫چی نداره؟
‫یه مَرد
‫اوه، که اینطور
‫خیلی ناراحت‌کننده‌ست
‫وقتی بیوه بشی ‫خودت متوجه میشی
‫چنین آرزویی برام نکن! ‫هنوز وام خونه‌مون رو پرداخت نکردیم
‫داشتن یه شوهر خیانت‌کار ‫بهتر از بی‌شوهریه
‫اومد
‫به تاکیکو چیزی نگو
‫معلومه که نمیگم! ‫می‌دونم چقدر آدم سرسختیه
‫فقط دوباره شلوغش می‌کنه
‫پاکت رو یادم رفت بیارم
‫می‌دونی چند بار بهت گفتم؟
‫برای همین رفتم یکی بخرم
‫همیشه وقتی به لوازم‌التحریر ‫نیاز داری، پیدا نمی‌کنی!
‫فکر کنم همینطوره
‫- بگیرید ‫- بازم پاکت بزرگی آوردی
‫می‌تونیم ۱ میلیون ین بذاریم توش
‫ما خواهرهاشیم, ‫باید یه پاکت ساده بهش بدیم
‫درست میگه
‫وقتی فقط دستور میدی ‫همه‌چی آسون به نظر می‌رسه
‫- چای می‌خوای؟ ‫- نه
‫اوه؟
‫اینم از این
‫- بذارش اینجا ‫- باشه
‫دیگه خوبه
‫- حالا پول ‫- درسته, پول
‫پول، پول,,,
‫‏۱۰ هزار ین خوبه؟
‫به نظرم خوبه
‫واقعاً کافیه؟
‫بزرگ‌ترین خواهر ‫باید تحویلش بده
‫واقعاً؟ باشه
‫صبر کنید, اسم‌هامون
‫مهمه مگه؟ ‫میگم از طرف همه‌مونه
‫آخرین بار هم از طرف سه تامون بود
‫اما ساکیکو فقط از تو ‫تشکر کرد، یادتونه؟
‫بهش گفتم از طرف همه‌مونه!
‫مطمئنی خیلی آروم نگفتی؟
‫اسم‌هامون رو می‌نویسیم, ‫لطفاً یه خودکار بدید
‫- بیخیال ‫- من دارم
‫نه، درست انجامش می‌دیم
‫خیلی سریع بود
‫یه خودکار آماده کرده بودی؟
‫معلومه
‫همیشه آماده‌ای
‫به هر حال، خوشحالم ‫که همه‌مون اینجاییم
‫تنهایی رفتن سخته
‫پایین‌تر بنویس
‫ها؟ - ‫- برای روبان جا بذار
‫,,,چیکار می‌کنی - ‫- اینطوری روی هم قرار می‌گیرن
‫دیگه خیلی دیره
‫اسامی رو نوشتم - ‫- حالا هر چی
‫میگی تقصیر منه؟
‫اگه اینقدر حریص نمی‌بودی
‫کِی حریص بودم؟
‫خزهای گرون‌قیمت ‫و انگشترهای الماست
‫هر چیزی که دارم، ‫خودش برام خریده
‫- تو,,, ‫- من هیچوقت چیزی ازش نخواستم
‫خودش گفت خرید کردن ‫بهش انگیزه میده
‫مُردگان که نمی‌تونن ‫از خودشون دفاع کنن
‫الان هر چیزی می‌تونی بگی
‫خانم، الان,,,
‫چی گفتی؟
‫ها؟ چطور می‌تونی ‫این حرف رو بزنی؟
‫پسرت هنوز زنده‌ست!
‫فقط حرف‌هایی بزن ‫که انرژی مثبت دارن
‫اون بیش‌تر از همه می‌خواست
‫به شما احترام بذاره، خانم
‫همیشه درمورد سختی‌هایی ‫که شما کشیدی حرف میزد
‫اینکه پدرش توی جوونی مرده، ‫و شما تنهایی بچه‌هاتون رو بزرگ کردی
‫گفت شما هیچوقت به چشمه‌ی آب گرم نرفتی ‫و توی هیچ رستورانی غذا نخوردی
‫اینکه پول‌هایی که درمیاره باعث میشه ‫شما زندگی بهتری داشته باشی
‫من هیچوقت از پسرم نخواستم کتک بخوره ‫تا من زندگی لاکچری‌ای داشته باشم
‫درست نیست
‫به همه‌ی دوست‌های ‫بوداییت پز می‌دادی
‫- اندازه‌ی تو پز نمی‌دادم! ‫- من کِی پز دادم؟
‫همه‌ی اون اتفاق با خواهرهات
‫فکر می‌کردم باعث میشه ‫هیده خوشحال بشه!
‫همیشه نگاه تحقیرآمیزی بهش داشتن
‫نباید این فرصت رو بهش می‌دادم ‫که نشون بده وضعش چطوره؟
‫اگه اون موقع استعفا می‌داد، ‫این اتفاق نمی‌افتاد
‫اون موقع یعنی کِی؟
‫ها؟ کِی؟
‫می‌دونستی حالش خوب نیست
‫می‌دونستی، مگه نه؟
‫می‌دونستی، ولی ‫مجبورش کردی ادامه بده
‫واقعاً زن وحشتناکی هستی
‫کاش هیده هیچوقت ‫باهات آشنا نمیشد
‫کیه؟
‫اوه! بیایید داخل!
‫همه‌تون اومدید
‫ماییم، گروه سه نفره‌ی طلایی
‫اوه، سلام
‫ممنون که اومدید ملاقات
‫خانم، میشه یه‌کم آب داغ بیاری؟
‫حتماً
‫- زحمت نکشید ‫- نمی‌تونم با خواهرهام چای بخورم؟
‫- لطفاً ‫- خیلی‌خب
‫- اوه، ببخشید ‫- نه، شما ببخشید
‫,به امید بهبودیش ‫از طرف هر سه‌تامونه
‫این روزها آرزوها ‫همه پاکتی شدن، نه؟
‫- خیلی ممنون ‫- خواهش می‌کنم
‫من آرزوی شیشه‌ای هم آوردم
‫گفتم شاید سکه نیاز داشته باشی
‫چقدر خوب ما رو ضایع کردی
‫برای همین تو از همه ‫ترسناک‌تری، ماکیکو
‫همیشه باید دختر خوبه باشی
‫این حرف‌ها چیه؟
‫ممنون
‫توی بیمارستان سکه نیازه
‫انگار حالت خوبه
‫اوه، عالی‌ام
‫فکر نمی‌کنم از این ‫بهتر بوده باشم
‫هیده، خواهرهام اومدن به دیدنت!
‫- صدامون رو می‌شنوه؟ ‫- ممکنه به صدا واکنش نشون بده
‫اوه، بشینید, ‫راحت باشید
‫بگیرید!
‫ممنون
‫انسان‌ها واقعاً ‫موجودات عجیبی هستن
‫حتی دکترها هم مطمئن نیستن ‫که حال یکی خوب میشه یا نه
‫ممکنه تا ابد همین‌شکلی بمونه,,,
‫روزنامه‌ی امروزه؟ ‫اوه، خوبه
‫اما کسی هم نمی‌تونه با اطمینان بگه ‫که هیچوقت به هوش نمیاد
‫شگفت‌انگیزه، درسته؟
‫حتی الان هم موهای ‫صورتش رشد کردن،
‫و ناخن‌هاش سریع‌تر ‫از قبل رشد می‌کنن
‫خب، به نظر می‌رسه ‫غذاهایی که می‌خوره,,,
‫سوناکو!
‫ناخن‌هاش کثیف نیستن
‫- صبر کن، من,,, ‫- هر روز تمیزش می‌کنم
‫- ناخن‌های یه مُرده نیستن ‫- صبر کن
‫ناخن‌های یه آدم زنده‌ان
‫- منظورم این نبود که,,, ‫- تاکیکو خیلی بهداشت براش مهمه
‫حتی وقتی کوچیک بود، ‫به‌خاطر دیدن مو یا ناخن جیغ میزد
‫آره، همینطور بود
‫می‌دونید چنگال خرچنگ چیه، نه؟
‫- چنگال خرچنگ؟ ‫- چنگال خرچنگ؟
‫آره, اون توخالی‌ها رو نمیگم
‫اونایی که پر از گوشتن ‫(نماد از داشتن احساس خوشبختی)
‫الان اونطور حسی دارم
‫فکر کنم الان بیش‌تر از هر زمانی ‫احساس می‌کنم زن و شوهریم
‫بالاخره، اون قرار نیست جایی بره
‫همیشه کنارمه
‫چنگال گوشتی خرچنگ، ها؟
‫شما هم گوشتی هستید؟
‫من که قطعاً هستم!
‫به لطف شماها
‫تو چی، تاکیکو؟
‫معلومه که گوشتیه! ‫اون تازه عروسه
‫با پاهای بلندی که داره، ‫یه شاه‌خرچنگ ۵ هزار ینیه
‫از اون یخ‌زده‌ها نیست؟
‫وقتی بپزیشون، دیگه مهم نیست
‫مامان،
‫اگه یه وقت ناراحت بودی،
‫من لبخند رو به لبات میارم
‫اگه دردی داشی، ‫خودم خوبت می‌کنم
‫اگه کسی بخواد اذیتت کنه،
‫خودم فراریش میدم
‫فهمیدی؟
‫ممنون
‫نمی‌دونم اون روزی رو می‌بینم
‫که خودت بچه‌دار میشی یا نه
‫ساکیکو
‫اوه، خانم جینای!
‫اینجا
‫ممنون بابت همه‌چیز
‫هنوز هزینه‌ی بیمارستان رو ‫ندادید، درسته؟
‫شرمنده, فردا پول رو,,,
‫فکر کنم یه جای خالی ‫توی اتاق اشتراکی هست
‫اتاق اشتراکی؟
‫اتاق‌های خصوصی گرونن
‫شاید یه اتاق اشتراکی ‫برای بلندمدت بهتر باشه
‫یه حال و هوایی هم عوض می‌کنید
‫درسته
‫[ قهوه فورشی نیت ]
‫نکِشش
‫- همینه, خندیدی ‫- نه
‫چرا، خندیدی
‫- می‌بینی؟ ‫- وای! مراقب باش
‫خوش‌مزه‌ست
‫اون چیه؟
‫نقاشی کشیدی؟
‫نشونم بده
‫«بابا,,,»
‫«بابای من»
‫بابات عصبانی نمیشه؟
‫می‌دونی، بابای جدیدت رو میگم
‫چیه؟
‫چی شده؟
‫من بابای جدیدی ندارم
‫ها؟ چی گفتی؟
‫بابای جدیدی ندارم
‫چی؟
‫مامان گفت بهت چیزی نگم
‫[ مسابقه‌ی حذفی ‫قهرمانی جهان در پَروزن ]
‫[ هیده‌میتسو جینای ‫در مقابل رابرت آرس جونیور ]
‫- کارت خوب بود ‫- سرده، نه؟
‫آره، خیلی!
‫هی، بازه
‫خانم، دهنش بازه
‫چی؟
‫اوه، ببخشید
‫نه، منظورم اینه که,,,
‫ها؟
‫وای، نه, چقدر خجالت‌آور
‫خیلی خجالت می‌کشم,,,
‫حالتون خوبه؟
‫عصر بخیر
‫اگه درموردش حرف بزنی ‫حالت بهتر میشه
‫همیشه همین رو ‫به دانش‌آموزهام میگم
‫دانش‌آموز؟
‫پس معلمی؟
‫آره
‫راهنمایی؟
‫- نه ‫- دبیرستان؟
‫دانشگاه؟
‫ابتدایی؟
‫«روزی روزگاری،
‫مردی به نام گنگورو زندگی می‌کرد
‫گنگورو یک طبل بسیار مرموز داشت
‫اگر به یک سر طبل ضربه می‌زدی
‫و می‌گفتی: «دماغم رو بزرگ کن»،
‫دماغت بزرگ میشد
‫با این حال، اون طبل
‫فقط برای خوشحال کردن ‫دیگران استفاده میشد
‫گنگورور چه جور طبلی داشته؟
‫یه طبل بسیار مرموز داشته
‫کجاش مرموز بوده؟
‫اگه می‌گفتی: «دماغم رو بزرگ کن» ‫و می‌زدی روش،
‫دماغت بزرگ می‌شده
‫آره, درسته
‫اگه حرف بزنم ‫واقعاً حالم بهتر میشه؟
‫آره
‫میشه چند تا غذا ‫سفارش بدم ببرم خونه؟
‫دوتا سوشی بذار ‫برای بردن به خونه
‫همسرت مارماهی کونگر ‫و تخم دوست داشته، درسته؟
‫آره
‫یه‌کم بیش‌تر می‌ذارم
‫ممنون
‫خیلی وقت بود ندیده بودم
‫اونطوری بخنده
‫خب، بابات
‫خودش هم بی‌پدری رو ‫تجربه کرده، نه؟
‫حتماً خودش رو توی اون بچه می‌بینه
‫منظورت چیه؟
‫باید ببخشمش؟
‫نخ
‫نه، منظورم این نیست
‫همیشه طرف اون رو می‌گیری
‫خب,,,
‫- تاثیری روی زندگی تو نداره، درسته؟ ‫- آره، اما,,,
‫پس چرا اینقدر عصبانی هستی؟
‫اون خنده
‫چرا توی خونه نمی‌خنده؟
‫برای مامانم خندیده بود اصلاً؟
‫محاله
‫مردها اینطورن؟
‫نه، آه,,, من که نه
‫من همیشه گشادترین ‫لبخندم رو برای تو می‌زنم
‫گشادترین لبخندمه
‫خوب نیست؟
‫خودشه؟
‫دارم میام!
‫اخیراً فقط سوشی ‫نوار نقاله‌ای خوردم
‫خیلی سریع خشک میشن
‫دقیقاً
‫برای همین همیشه ‫تن‌ماهی رو خوب نگاه می‌کنم
‫و قبل از خرید تاریخ ‫انقضاش رو بررسی می‌کنم
‫باشه، بیایید بخوریم
‫شما چی، آقا؟
‫اوه، من خوردم
‫- پس ممنون بابت غذا ‫- خواهش می‌کنم
‫این از سوشی‌فروشی ‫این‌طرف‌ها نیست، نه؟
‫نه
‫«اوگی‌زوشی»
‫کدومه؟ - ‫- اونی که توی هیروئه؟
‫من با سفیدها شروع می‌کنم - ‫- آره
‫مامان عاشق اونجا نبود؟
‫- عجب ‫- کسی همراهت بود؟
‫خیلی خوش‌مزه‌ست
‫با حیوون‌ها که ‫غذا نمی‌خورم، نه؟
‫این,,, سفره‌ماهیه؟
‫هی، بازم خفه میشه
‫نه، من,,,
‫من,,, فکر می‌کردم ‫می‌خوای پرتش بدی
‫چرا پرتش بدم؟
‫بابا!
‫چیه؟
‫به این معنی نیست که بخشیدمت
‫تاکیکو
‫با هر کسی که دوست داری ‫می‌تونی سوشی بخوری،
‫اما کاری که مامانم ‫خوشش نمیاد رو انجام نده
‫آره, می‌دونم
‫- می‌دونم اجازه دادی اینجا زندگی کنیم ‫- تاکی
‫ولی حرف دلم رو می‌زنم
‫باشه
‫خوش‌مزه‌ست!
‫صبر کن
‫چاشنی بهش زدن؟
‫تن‌ماهی با چربی متوسطه
‫واقعاً؟
‫توی سس سویا غرقش کردی؟
‫شاید
‫یه دسته، ۱۴۸ ین
‫بابا خیلی دیر کرده, ‫نمی‌دونم داره چیکار می‌کنه
‫بعدش، لامپ,,,
‫هی، جلسه‌های بابا معمولاً ‫اینقدر زیاد طول می‌کشن؟
‫حواسم رو پرت نکن، باشه؟
‫یادم میره چند بودم
‫دو تا لامپ ۶۰ وات,,,
‫بابا خیلی دیر کرده
‫میشه ۱۹۰ ین
‫حرف «ی» توی کلمه‌ی «بابایی» ‫یعنی «یه روز هم زود نمیاد خونه»
‫حرف «ی» توی کلمه‌ی «مامانی» ‫یعنی «یه خانم غافل»
‫حرف «ی» توی کلمه‌ی «یوکو» ‫یعنی «یکی که باید سرش توی کار خودش باشه»
‫هجاهای زیادی داره
‫ هیچوقت توی سرودن شعر هایکو ‫یا چیزهای دیگه خوب نبودم
‫پول گاز این ماه,,,
‫خیلی عالی نمیشه اگه,,,
‫بتونی توی یه دستگاه نگاه کنی ‫و ببینی بقیه دارن چیکار می‌کنن؟
‫چی؟
‫مثلاً,,,
‫ببینیم الان بابا داره چیکار می‌کنه؟
‫یا توی جلسه‌ست یا توی ‫یه بار داره مشروب می‌خوره
‫نه، اینطور نیست
‫پیش یکیه
‫انگار یه مَرد هم نیست
‫فکر کنم کسیه ‫که من می‌شناسمش
‫بس کن
‫- چرا؟ ‫- «چرا؟» چون من میگم
‫حق تصور کردن هم ندارم؟
‫یه آدم رو می‌فرستن ‫به کره‌ی ماه،
‫پس چطور نمی‌تونن ‫چنین دستگاهی بسازن؟
‫واقعاً احمقی
‫چرا؟
‫اگه تو بتونی اونا رو ببینی، ‫اونا هم می‌تونن تو رو ببینن
‫درسته
‫دوست داری وقتی توی حمومی ‫یکی نگاهت کنه؟
‫نه
‫دیدی؟
‫به نظرم برادرت باهوشه
‫چون تو میگی، باشه
‫نمره‌هاش که خرابن
‫هی، مال منه!
‫- نه! برو اونور! ‫- بمون
‫برو برای خودت بیار!
‫دیگه نمونده!
‫- برو عقب! ‫- امکان نداره
‫به‌به، چقدر خوش‌مزه‌ست
‫ازت بدم میاد
‫باشه, برای خودت, ‫من برادر بزرگ‌تر خوبی‌ام
‫«و بعدش، خیلی پایین‌تر،
‫دریاچه‌ای آبی‌رنگ دید
‫گنگورو فریاد زد،
‫و چشم‌هایش چرخیدند
‫بعدش سقوط کرد،
‫سر به سمت زمین،
‫از بالای پل بلند»
‫ببخشید!
‫ببخشید
‫آقای تاکزاوا اینجاست؟
‫آقای تاکزاوا؟
‫- آقای تاکزاوا، کارِت دارن! ‫- ها؟
‫اوه، چی شده؟
‫حالا که تا اوچانومیزو اومدیم، ‫می‌تونی مرخصی بگیری؟
‫ها؟
‫می‌خوایم همراهمون بیایی ‫بریم به دیدن ساکیکو
‫اوه,,, یه بار رفتم
‫حالش خوب نیست, ‫به دلگرمی نیاز داره
‫با دیدن تو خوشحال میشه
‫سرت شلوغه؟
‫نه، کار مهمی ندارم
‫اگه برم هم برای کسی مهم نیست
‫- پس بریم؟ ‫- آره
‫این نقاشی چیه؟
‫وای! خیلی ترسیدم!
‫- ما ترسیدیم ‫- واقعاً؟
‫این دیگه چیه؟
‫یه طلسم خوش‌شانسیه
‫- طلسم خوش‌شانسی؟ ‫- طلسم خوش‌شانسی؟
‫آره, پرستارها یادم دادن
‫ببینید
‫اگه حالت چهره عوض بشه،
‫یعنی پاهاش تکون خوردن
‫- اوه، عجب ‫- گفتم شاید چهره‌ها خندون بشن
‫ممنون
‫تو هم باید شاد باشی، بابا
‫چی؟
‫اگه یه مرد به این روز بیفته، ‫دیگه کارش تمومه
‫هر چیزی که خواهرهام میگن، ‫اجازه نده روحیه‌ت خراب بشه
‫یعنی چی؟
‫ها؟
‫بله؟
‫دارم میام!
‫دارم چیکار می‌کنم؟
‫سلام؟ منزل ساتومی
‫ببخشید، من همسایه‌ی ‫سوناکو میتامورا هستم
‫تو خواهرشی؟
‫- آره، خواهر کوچیک‌ترشم ‫- اوه!
‫خواهرت می‌خواسته دست به ‫خودکشی عاشقانه بزنه
‫- گاز تنفس کردن ‫- خودکشی؟
‫با اون مردی که اغلب میاد اینجا
‫اوه، وحشتناکه
‫حس می‌کردم یه بویی میاد، اما,,,
‫- ها؟ خودشکی؟ ‫- حالشون خوبه؟
‫ببخشید
‫من خواهر سوناکو میتامورا هستم
‫- اون,,, ‫- اونجاست
‫درسته, ممنون
‫آبجی
‫اصلاً به این فکر هم نکن ‫که بخوای اسمش رو بذاری خودکشی
‫لوله‌ی گاز شل شد
‫می‌فهمم
‫یه حادثه بوده
‫خنده‌داره، نه؟
‫هر چقدر دوست داری بخند
‫به اون نمی‌خندم
‫پاهات
‫چی؟
‫کفشون
‫کف پاهات
‫اوه,,, اون
‫بعد از اینک طلسم خوش‌شانسی ‫ساکیکو رو دیدم، می‌خواستم امتحانش کنم
‫واقعاً کودک درونت فعاله
‫انتظار نداشتم سر از اینجا در بیارم
‫شرط می‌بندم توی ‫آمبولانس خیلی تعجب کردن
‫یه بیمار که نقاشی کف پاشه
‫اون چی شد؟
‫خوش اومدی
‫فکر کنم سرما خوردم
‫سرما؟
‫سرم داره میترکه و لرز دارم
‫انگار تب داری
‫اوه، خودت رو اذیت نکن
‫تب‌سنج باعث نمیشه ‫تبم بیاد پایین
‫خب، پس دارو بخور
‫فقط باید یه‌کم بخوابم!
‫مراقب باش!
‫ها؟
‫بار بعد، یه جفت بپوش ‫که شبیه هم باشن
‫چی؟
‫جوراب‌هات
‫نمی‌دونم کجا درشون آوردی، ‫اما این یکی برعکسه
‫ولشون کن!
‫ها؟ داری چیکار,,,
‫این یه‌جور طلسمه؟
‫حرف‌های مسخره نزن
‫دوست داشتی چه اتفاقی بیُفته؟
‫صبر کن, این,,,
‫یه طلسم یا همچین چیزی نیست
‫توی مستی خوابم گرفت،
‫و یه دختری
‫به عنوان شوخی اونا رو کشید
‫فکر می‌کردم فقط دخترهای جوون ‫توی بار خیابون گینزا کار می‌کنن
‫چی؟
‫جوون‌های امروزی ‫اینطور نقاشی‌هایی نمی‌کشن
‫هر کسی اینا رو کشیده
‫حتماً سنی ازش گذشته
‫همون قرص سرما خوردگی رو بده بهم
‫شاید یه لرز کوچولو ‫توی بدنت هست؟
‫آره, یه‌کم
‫خیلی سرده, ‫سرمم درد می‌کنه
‫بهتره برم بخوابم
‫فقط خواب می‌تونه ‫حالم رو خوب کنه
‫بریم ملاقات؟
‫- آره ‫- خودمون دوتا؟
‫من تنها کسی‌ام که هنوز نرفتم
‫آره، اما,,,
‫یادته چه اتفاقی افتاد
‫- در هر صورت,,, ‫- تازه,,,
‫یعنی,,,
‫اینکه الان بریم،
‫بعد از اینکه شرایطمون ‫برعکس شده,,,
‫ساکیکو چه فکری با خودش می‌کنه؟
‫اینا مهم نیستن
‫من الان عضوی از خانواده‌ام
‫اون,,, برادر منه
‫درست میگی
‫پس بریم
‫آره
‫ممنون
‫بابت چی؟
‫هیچی
‫سلام؟
‫منزل جینای؟
‫آره, شما؟
‫عصر بخیر
‫عصر بخیر, شما؟
‫به صدات انگار خانم جینای هستی
‫ممنون بابت اون شب
‫«اون شب؟»
‫بعد از اینکه رفتی، ‫متوجه شدم خیلی قیافه‌ت آشناست
‫پس مجله‌ی ورزشی رو نگاه کردم،
‫و عکس هیده‌میتسو ‫جینای قهرمان رو دیدم
‫شما؟
‫بهت گفتم, همونی که اون شب دیدیش
‫متاسفانه متوجه نمیشم
‫چرا زنگ زدی؟
‫امیدوار بودم یه وقت ملاقات بذاریم
‫‏۱ میلیون ین کافیه
‫هی! توکویو؟
‫توکویو!
‫لعنتی
‫کدوم گوری رفتی؟
‫رفتم پیاده‌روی
‫کمی سرد هست، ‫اما خیلی هوای خوبیه
‫ماژیک؟
‫خداروشکر که حالت خوبه؟
‫ممکن بود این ‫یه مراسم تشییع جنازه باشه
‫الان داشتیم سر اندازه‌ی ‫محراب با هم چونه می‌زدیم
‫به نظرم باید با هم زندگی کنیم
‫با هم؟
‫برنامه داشتم وقتی ‫ازدواج می‌کنم یه خونه بگیرم
‫تو هم باید بیایی پیشمون
‫اوه، درسته, ‫اینا رو به عنوان هدیه خریدم، اما,,,
‫از اوناییه که دوست داری، ماکیکو
‫نگران نباشید, بوی گاز نمیدن
‫آدم که نمی‌دونه ‫چه اتفاق‌هایی ممکنه بیُفته
‫حالا که ماساکی داره پیشنهاد میده،
‫نباید اجازه بدی وظیفه‌ی ‫خانوادگیش رو انجام بده؟
‫بابت نگرانیت ممنونم، ‫اما ده سال زود اومدی
‫- ده سال؟ ‫- ده سال؟
‫فعلاً آماده نیستم ‫که مثل یه پیرزن باهام رفتار بکنید
‫فعلاً ترجیح میدم تنهایی زندگی کنم
‫فعلاً اونقدر درآمد دارم ‫که بتونم از پس هزینه‌هام بربیام
‫اشتباهه؟
‫اشتباه نیست، اما,,,
‫- با این وجود,,, ‫- بخاری!
‫یه بخاری برقی می‌گیرم
‫باشه؟
‫عالیه، نه؟
‫بخورید
‫به‌به, خیلی خوش‌مزه‌ست
‫بخورید
‫اتوبوس دیر کرده
‫آره، فعلاً سه دقیقه دیر اومده
‫ممنون بابت امروز
‫خوشحالم که اتفاق بدتری نیُفتاد
‫ولی نباید تاکائو رو می‌آوردی, ‫خیلی خجالت‌آوره
‫خودش گفت می‌خواد بیاد!
‫دوست داره رئیس‌بازی دربیاره
‫تازه، خیلی تو رو دوست داره
‫اوه، واقعاً؟
‫خودت خوب می‌دونی
‫از همون اول هم من از اون ‫دخترهای موردعلاقه‌ش نبودم
‫خب، من از چهره‌ات خوشم میاد
‫جدی باشه یا شوخی، ‫خوشحال شدم!
‫دیشب توی بیمارستان ‫وقتی بیدار شدم،
‫- چهره‌ی تو اولین,,, ‫- شرمنده که ناامیدت کردم
‫ترجیح می‌دادی ‫آقای شیشه‌بازکن رو ببینی
‫اشتباه می‌کنی
‫خیالم راحت شد, ‫خوشحال که تو رو دیدم
‫واقعاً؟
‫آره
‫- آجی,,, ‫- ها؟
‫مطمئنی که تو,,,
‫خبری از اتوبوس نیست
‫تا ایستگاه با پا بریم؟
‫نه، نیاز نیست
‫مشکلی با منتظر موندن ندارم
‫فکر کنم,,,
‫منتظر موندن رو دوست دارم
‫خوش اومدید
‫مامانی؟
‫پاشو بریم خونه
‫بابایی کجاست؟
‫بابایی,,, دیگه نمی‌تونه بیاد
‫اوه
‫من برگشتم
‫خوش اومدی
‫- چیزی شده؟ ‫- یکی زنگ زد
‫کی؟
‫گفت تا رسیدی خونه ‫بهش زنگ بزن
‫«کتاب‌فروشی یاگوچی»
‫نگفت چرا؟
‫نه
‫خیلی متاسفم!
‫بدهیش رو پرداخت می‌کنم
‫می‌دونم جبران نمیشه، ‫اما لطفاً,,,
‫قصد ندارم این موضوع رو عمومی کنم
‫قسم می‌خورم که قبلاً ‫دست به وسایل دیگران نزده
‫با توجه به تجربه‌ای که دارم،
‫فرق کارهای ناگهانی و کارهای ‫یه مجرم حرفه‌ای رو متوجه میشم
‫اجازه نمیدم دیگه ‫این اتفاق بیُفته
‫بلندتر شدی
‫آره
‫به زودی ازت بلندتر میشم، مامان
‫شرط می‌بندم متوجه نشدی
‫متاسفم
‫اخیراً خیلی درگیر پدرتون بودم,,,
‫خب، چی شد؟
‫چرا این کار رو کردی؟
‫نمی‌دونی؟
‫ها؟
‫اگه بهت بگم، تو هم بهم میگی؟
‫چی رو؟
‫باید کمک بگیری
‫برای چی؟ از کی؟
‫از من, برای همه‌چیز
‫زندگی اونطوری نیست
‫نمی‌تونی همه‌چیز رو ‫توی دل خودت نگه داری
‫هیچوقت نمی‌دونم ‫چی توی سرت می‌گذره
‫باید اینطوری نگاه کنی، ها؟
‫آره
‫اگه تو هم مثل مامان‌بزرگ بشی، ‫دیگه خیلی دیر میشه
‫درست میگی
‫اگه بهم نگی، نمی‌فهمم
‫می‌فهمم چی میگی‌
‫فقط دیگه از این کارها نکن، باشه؟
‫باشه
‫ما برگشتیم
‫کی اینجاست؟ مهمون داریم؟
‫آره, اونه
‫شرمنده که مزاحم شدم
‫- کی؟ ‫- همون خانم تنیس‌باز
‫قهوه یا چای سیاه نمی‌خواستی؟
‫نه، همون چای سبز خوبه
‫ماه مارس قراره ازدواج بکنم
‫- ازدواج؟ ‫- آره
‫با کی؟
‫نمی‌شناسیش
‫شوهرم می‌دونه؟
‫هنوز بهش نگفتم
‫اوه، که اینطور
‫دوست دارم شما دو نفر
‫واسطه بشید
‫واسطه؟
‫می‌دونستم که بهم شک داری
‫اینکه مستقیم دارم انکار می‌کنم ‫حس عجیبی داره،
‫اما استعفا دادن در سکوت در حالی ‫که شک و تردید باقی می‌مونه
‫درست به نظر نمی‌رسید
‫پس داری ازدواج می‌کنی
‫حقیقت داره؟
‫به این هم شک داری؟
‫ازتون می‌خوام واسطه بشید ‫تا این سوءتفاهم رفع بشه
‫قانع شده بودم
‫که تو معشوقه‌ی شوهرمی
‫اشتباه می‌کردم؟
‫اشباه می‌کردی
‫اگه تو مجرم نیستی،
‫پس کی مجرمه؟
‫مثل فیلم‌های کاراگاهیه
‫دقیقاً
‫بپرس، لطفاً ‫از آقای ساتومی بپرس
‫واقعاً یه معشوقه داره؟
‫من برگشتم
‫خوش اومدی
‫روزنامه رو برنداشته بودی
‫بازم دیر اومدی، نه؟
‫هی
‫این روی زمین بود
‫- میشه بذاریش اینجا؟ ‫- حتماً
‫این همه وقت کجا بودی؟
‫خونه‌ی دوست‌دخترت؟
‫اسمش چیه؟ چه شکلیه؟
‫- بیخیال ‫- می‌دونم دوست‌دختر داری
‫- حداقل اسمش رو بهم بگو ‫- ببین,,,
‫اونقدر ذهنم درگیرشه که امروز ‫توی فروشگاه وسیله دزدیدم
‫دزدی؟ تو؟
‫بدون اینکه متوجه بشم، ‫کنسرو میوه توی کیفم گذاشتم
‫آناناس و هلو
‫کدوم فروشگاه؟
‫هیباری
‫یه مرد ۵۰ ساله و یه پسر جوون ‫ازم بازجویی کردن
‫بهشون گفتم که شوهرم ‫یه معشوقه داره،
‫و وقتی دیر میاد، نمی‌تونم توی ‫خونه بمونم، و اونا بخشیدنم
‫- خیانت نمی‌کنم ‫- دروغ‌گو!
‫چرا به آقای کاتسوماتا نمیگی ‫درموردم تحقیق بکنه؟
‫اصلاً از تحقیق خوشم نمیاد
‫اون الان اینجا بود
‫«اون»؟
‫کی رو میگی؟
‫به نظرت کی رو میگم؟
‫من اول پرسیدم
‫اونقدر تعدادشون زیاده که نمی‌تونی ‫حدس بزنی کدومشون اومده؟
‫احمق, منظورم این نبود
‫کیکو آکاگی
‫واقعاً؟ چی می‌خواست؟
‫ساکیکو!
‫پرستار گفت اینجایی
‫حالت خوبه؟
‫کار احمقانه‌ای کردم
‫نمی‌دونم الان باید چیکار کنم
‫چرا احساسات واقعیم رو,,,
‫به یه غریبه گفتم؟
‫چرا اجازه دادم دستم رو بگیره ‫و بعدش دنبالش رفتم؟
‫حتی خودمم نمی‌دونم
‫وقتی همه چیز تموم شد، ‫دلایل ساختگی آوردم
‫وقتی اون روز اومدید،
‫سعی کردم بی‌تفاوت باشم
‫در حالی که واقعاً,,,
‫احساس می‌کردم خرد شدم،
‫و دوست داشتم گریه کنم
‫خودم رو مجبور کردم ‫که شما رو تحت تاثیر قرار بدم
‫اما اینکه می‌بینیم مثل یه جنازه اونجا ‫دراز کشیده باعث میشه عصبانی بشم
‫«این تمام توانته؟»
‫«این همون چیزیه که می‌خوای؟»
‫شاید می‌خواستم ‫این حرف‌ها رو بزنم
‫«من این بیرون دارم ‫کارهای بد می‌کنم، می‌دونی»
‫اما همه‌ی اینا,,,
‫فقط بهونه‌ان
‫توی واقعیت،
‫شاید احساساتم,,,
‫و بدنم,,,
‫هر دو گرسنه بودن
‫دیگه نیاز نیست چیزی بگی
‫من درستش می‌کنم
‫چی؟
‫لازم نیست تنها باهاش ‫روبه‌رو بشی، ساکیکو
‫این آخرین باره
‫آره, می‌فهمم
‫ها؟ شما کی هستید؟
‫- ببخشید,,, ‫- لطفاً به حرف‌هاش گوش بده
‫هی، یه لحظه صبر کنید
‫چیه؟ ولم کن
‫نیاز نیست بترسی
‫قبلاً به قهرمان بود،
‫اما الان,,, فقط یه جسده ‫که نفس می‌کشه
‫بمون
‫آبجی من
‫دست‌هاش رو اینطوری نوازش می‌کنه ‫و با شادترین صداش باهاش حرف می‌زنه
‫درست مثل وقتی که زنده بود
‫با این امید که شاید جوابی بشنوه!
‫- خوب نگاه کن ‫- نه، من,,,
‫اگه این چهره لبخند بزنه،
‫یعنی پاهاش تکون خوردن
‫آبجیم این رو بهم گفت
‫اگه مُرده بود خیلی راحت‌تر بود
‫با اینکه اولش گریه می‌کرد، ‫اما هنوز امیدی به آینده وجود داره
‫اما اون زنده‌ست
‫ممکنه تا ۳ یا ۵ سال دیگه زنده بمونه
‫چه حسی بهت دست میده؟
‫اگه من شب داشتم قدم می‌زدم,,,
‫و یه مرد جذاب دستم رو می‌گرفت،
‫حتی منم,,,
‫دنبالش می‌رفتم
‫اگه می‌خوای کسی رو تهدید کنی، ‫یه آدم خوشحال رو پیدا کن!
‫اگه می‌خوای از کسی اخاذی کنی، ‫کسی رو پیدا کن که بتونه پول بده!
‫اما هدف قرار دادن کسی ‫که با اولین فشار گریه می‌کنه,,,
‫کسی که فقط برای ‫زنده موندن تلاش می‌کنه,,,
‫آدم حال به هم زنی هستی!
‫تاکیکو!
‫هی، مامان همیشه ‫نمک رو از بالا مینداخت
‫- چی؟ اینطوری؟ ‫- نه، اونطوری نه
‫اینطوری!
‫اونطور هم نه, اینطوری!
‫مطمئنی؟
‫از این ارتفاع
‫ساکیکو، تو هم کمک بده!
‫نه، ممنون, ‫دست‌هام خارش می‌گیرن
‫حالا هر چی, باشه
‫اگه جلبک بیش‌تری بهش ‫اضافه کنیم، خوشمزه‌تر میشه
‫- راست میگی ‫- یکی دیگه؟
‫- آره، یکی دیگه ‫- درسته
‫- بیایید چای بخورید ‫- ممنون
‫- بگیر ‫- سه تای دیگه
‫سه تا؟
‫- تاکیکو ‫- بله؟
‫باید یه‌کم استراحت کنی
‫به‌خاطر بچه میگم
‫خوبم, بهتره یه‌کم ‫فعالیت داشته باشم
‫از شکلش انگار پسره
‫با توجه به این کیمونویی ‫که پوشیدم اصلاً چی می‌بینی؟
‫از چهره‌ات مشخصه ‫که قراره پسر باشه
‫این حرف‌ها خرافاته!
‫- چای بخورید ‫- باشه
‫ممنون
‫وقتی اون کار رو می‌کنی ‫خیلی شبیه مادرت میشی
‫بیخیال، به‌خاطر کیمونوئه!
‫بگیر
‫- بالاخره این یه یادگاری بود ‫- بابا درست میگه
‫چطور بگم؟
‫- خیلی معمولی به نظر می‌رسه، یا,,, ‫- مثل یه زن خونه‌دار
‫- ساکیکو! ‫- سوناکو گفت، نه من
‫مهم نیست، فقط این مهمه ‫که خوشحاله
‫- آقای کاتسوماتا هم خیلی شریفه ‫- مگه نه؟
‫فکر کنم همینطوره
‫برام صبحونه و ناهار درست می‌کنه
‫بلند بگو تا شوهر من هم بشنوه!
‫آره، اما,,, مردها فقط وقتی احساس ‫گناه می‌کنن با مهربونی میان خونه
‫درست میگه؟
‫نه، من اونطور نیستم
‫آقای کاتسوماتا فرق داره
‫اما وقتی برات کت می‌خرن,,,
‫یا سوشی میارن خونه,,,
‫الو؟ سلام
‫چه خبر؟ حالت خوبه؟
‫آره
‫الان باید کلم اضافه کنم؟
‫- نمک بیش‌تری باید بریزیم ‫- بیش‌تر؟
‫اگه کم بریزیم زودتر خراب میشه
‫نمی‌تونم تشخیص بدم,,,
‫اون چهارتا با هم کنار میان یا نه
‫چی؟ اوه,,,
‫نگاه کن، تاکیکو
‫اونا آسورا هستن، مگه نه؟
‫چی؟
‫زن‌ها مثل آسوراها هستن
‫آسورا؟
‫آسوراها خدایان هندو هستن
‫از بیرون، اونا تجسم ‫همه‌ی فضایل هستن
‫اما اونا هم تحقیرآمیز ‫به دیگران نگاه می‌کنن
‫- چیزی گفتی؟ ‫- چیزی گفتی؟
‫- نه، چیزی نگفتم ‫- ها؟
‫- میگه ما آسورا هستیم ‫- هیچی
‫- چی هست؟ ‫- آسوراها خدا هستن
‫- چقدر احمقانه ‫- بهتره مراقب باشیم
‫مگه نه؟
‫- چی؟ ‫- حرفی برای گفتم دارید؟
‫- دارن پشت سرمون حرف می‌زنن ‫- مگه نه؟
‫خانم!
‫فکر کنم چهره خندید
‫ببین!
‫دیدی؟
‫ببین
‫خندید!
‫- خندید! ‫- هیده!
‫اوه، آره!
‫هیده خندید!
‫خیلی خوشگل شدی
‫خیلی ممنونم
وبسايت هيـدن مووي HiddenMovie دانلود و تماشاي آنلاين فيلم و سريال بدون سانسور
‫تبریک میگم، کیکو!
‫خیلی خوشگل شدی، کیکو!
‫و حالا، خانم‌ها و آقایون،
‫تازه عروس و داماد ‫مشعل عشق رو حمل می‌کنن
‫و شمع‌های روی ‫هر میز رو روشن می‌کنن
‫پس درمورد,,, می‌دونی
‫اون زنی که باهاش در ارتباطی
‫واقعاً حرف‌هات رو ‫باور نمی‌کنم، می‌ودنی
وبسايت هيـدن مووي HiddenMovie دانلود و تماشاي آنلاين فيلم و سريال بدون سانسور