وبسايت هيـدن مووي HiddenMovie دانلود و تماشاي آنلاين فيلم و سريال بدون سانسور
‫اوه، حسادت!
‫ای خشم فوران‌کننده!
‫بابا، نکن!
‫تمومش کن!
‫دلیلی برای مُردن وجود نداره!
‫نباید این کار رو بکنی!
‫مامان!
‫چرا جلوش رو نمی‌گیری!؟
‫- بذارید بیایم داخل! ‫- بذارید بیایم داخل!
‫- مامان! ‫- مامان!
‫- نه! ‫- بابا!
‫- وای، بابا! ‫- چرا!؟
‫- بابا! ‫- بابا!
‫یه گرم‌کن شکمی ‫روی لباس خوابت بود؟
‫وقتی بچه بودیم، همه باید ‫اونطور لباس می‌پوشیدیم
‫مامان و بابا نمی‌خواستن ‫وقتی خوابیم سردمون بشه
‫پس تو هم اونطور لباس می‌پوشیدی؟
‫همه‌مون!
‫خیلی دوست دارم ببینم شما چهارتا ‫با اون لباس‌ها جیغ می‌زنید
‫موضوع خنده‌داری نبود
‫ولی خب خیلی بی‌رحمانه‌ست, ‫هیچکدوم‌تون نرفتید جلوش رو بگیرید؟
‫خب، اون محدوده رو با طناب بسته بودن
‫نمی‌تونستیم جلو بریم
‫که اینطور, فهمیدم
‫حتی اگه پدر و مادر خودت هم باشن، ‫بازم نباید توی کار زن و شوهر دخالت کنی
‫یه بخشی از وجودت ‫چنین احساسی داره
‫پسرش نیست، ‫اما صداش می‌زنه بابایی،
‫و بیش‌تر از هفت ساله که ‫با اون زن رابطه داره، درسته؟
‫اون همه مدت داشته ‫مامان رو فریب می‌داده
‫یه‌کم بی‌رحمانه‌ست که ‫از کلمه‌ی «فریب» استفاده کنی
‫اما حقیقت رو مخفی کرده، مگه نه؟
‫پس فریبش داده
‫نباید احساس پشیمونی بکنه؟
‫شاید اون رو فریب داده ‫چون احساس پشیمونی می‌کرده
‫اگه دوست داره بمیره، ‫دو گزینه‌ی دیگه وجود داره
‫می‌تونه رابطه‌اش رو باهاش تموم کنه، ‫یا حداقل معذرت‌خواهی بکنه، نه؟
‫بچگونه‌ست که فکر کنی مرگ ‫باعث حل شدن مشکلات میشه
‫خوابِ تو بوده، نه اون, ‫نمی‌تونی به‌خاطر خوابت از اون انتقاد کنی
‫می‌دونم، اما,,,
‫عاشق حرکت مامانتم
‫فقط نشسته بود، می‌خورد و می‌دوخت؟
‫اون حرکت ته بیخیالیه، ‫حتی برای مامان
‫خب، بهتره آرامش خودت رو حفظ کنی ‫تا اینکه نگران همه چیز باشی
‫برای مردها، اون,,,
‫راحت‌ترین گزینه‌ست، نه؟
‫موضوع فقط راحت بودن نیست
‫عاقلانه‌ترین راهه
‫فقط مردها از اون منطق سود می‌برن
‫تو اون خواب رو دیدی, ‫سر من خالیش نکن
‫- اوه! ‫- چیه؟
‫روزنامه
وبسايت هيـدن مووي HiddenMovie دانلود و تماشاي آنلاين فيلم و سريال بدون سانسور
‫[ فوریه‌ی ۱۹۷۹ ]
‫بهت گفتم باید ‫ساعت ۶ صبح بیدار بشم
‫- سه بار بیدارت کردم! ‫- دروغ‌گو!
‫دروغ نمیگم! ‫از این به بعد ساعتت رو کوک کن!
‫باورم نمیشه
‫- همیشه من رو مقصر می‌دونه ‫- به موقع آماده نمیشم
‫- هی! بمون تا نوبتت بشه! ‫- خیلی توی دستشویی می‌مونی!
‫- بعدش نوبت منه ‫- آره، باشه
‫چرا موهای من موج دارن همیشه؟
‫- من بیدارش کردم، درسته؟ ‫- ها؟ اوه، آره
‫- سریع آماده شو! ‫- باشه
‫- تلفن زنگ می‌خوره! ‫- مامان
‫- مامان، تلفن زنگ می‌خوره! ‫- مامان!
‫- تلفن زنگ می‌خوره! ‫- من رو صدا نزنید, جوابش رو بدید!
‫صبح‌ها خیلی کار دارم
‫- منم کار دارم ‫- منم دهنم پره
‫دیشب گفتم مشق‌هات رو بنویس
‫کی اینقدر دهنش رو پر می‌کنه؟
‫منزل ساتومی
‫ساکیکو!
‫ماکیکو، چطور تونستی؟
‫منظورت چیه؟
‫می‌دونم همیشه توی سایه بودم
‫اما,,, خوش اومدین
‫هر فکری هم راجع به من می‌کنی، ‫در هر صورت ما خواهریم
‫ساکیکو؟
‫ما چهارتا خواهریم
‫پس چرا نوشتی سه تا؟
‫چرا من رو حساب نمی‌کنید؟
‫چی میگی برای خودت؟
‫خودت رو به خریت نزن, ‫حتی من هم روزنامه می‌خونم
‫روزنامه؟ مگه چی ‫توش نوشته شده؟
‫جوری رفتار نکن انگار نمی‌دونی!
‫«پدرم یه معشوقه داره»
‫پدرم یه معـ,,,
‫ساکیکو!
‫قضیه چیه؟
‫پس کار ماکیکو نبوده؟
‫سر صبحی این همه سروصدا چیه؟
‫دنبال مقاله‌ای درمورد مبارزه‌ی امروز تو بودم
‫اما نامه‌ی احمقانه‌ی خواهرم ‫به سردبیر رو پیدا کردم
‫نامه؟
‫شاید مال اون نبوده
‫اوه، اما اسم تو رو پیدا کردم
‫می‌بینی؟ هیده‌میتسو جینای!
‫تمرکزم رو به هم نزن
‫هی!
‫اگه به‌خاطر چنین چیزی ‫تمرکزت رو از دست بدی، تقصیر خودته
‫هی!
‫یه دقیقه‌ی دیگه میام
‫روزنامه رو می‌خوام!
‫ممنون
‫ها؟
‫بابا مشکلی داره؟
‫بابا نه، بابابزرگ,,,
‫چیکار می‌کنی؟ ‫برو ببینم, یالا, بجنب!
‫زود آماده شو, برو!
‫[ دستشویی پر است ]
‫ها؟
‫«خواهرها مثل نخودهایی هستند ‫که در یک محفظه رشد می‌کنند
‫وقتی رشد می‌کنند ‫و از پوسته بیرون می‌آیند،
‫سبک زندگی‌شان و ‫دیدگاه‌هایشان از هم فاصله می‌گیرد
‫من سه خواهر دارم، ‫اما به ندرت دور هم جمع می‌شویم
‫و اخیراً متوجه شده‌ایم
‫که پدر سال‌خورده‌مان ‫مخفیانه با زن دیگری رابطه دارد»
‫- من رفتم ‫- روز خوبی داشته باشی
‫[ نامه‌های مخاطبین ]
‫«مادر سالخورده‌ام خبر ندارد
‫و بی‌سروصدا از سال طلایی خود ‫در کنار شوهرش لذت می‌برد
‫- ما خوهرها,,,» ‫- منم رفتم!
‫روز خوبی داشته باشی
‫«,,,حالا در کنار هم غصه می‌خوریم
‫شوهر من نیز در سن ‫بحرانی میانسالی قرار دارد
‫آیا گذراندن زندگی بدون ایجاد هیاهو ‫واقعاً راهی است که زنان خوشحال می‌مانند؟
‫این روزها، مدام از خودم ‫این سوال را می‌پرسم»
‫همه فکر می‌کنن تو نوشتیش
‫تو هم همین فکر رو می‌کنی؟
‫وقتی خوندمش، چشم‌هام گرد شدن
‫من هیچوقت برای هیچ سردبیری ‫نامه ننوشتم, اونطور آدمی نیستم
‫دیگه کی می‌تونه بنویسه که شوهرش ‫توی سن بحرانی میانسالی قرار داره؟
‫خواهرهات همه مجردن
‫بیخیال بابا
‫حتی اگه اینطور فکر می‌کردم، ‫هیچوقت نمی‌نوشتمش
‫«امضا شده توسط ‫یک خانه‌دار ۴۰ ساله‌ی ناشناس»
‫واقعاً کار تو نبوده؟
‫- فهمیدم! ‫- ها؟
‫بعداً می‌بینمت
‫اوه، بگیر, به عنوان سوغاتی
‫ممنون
‫از سفر برگشتی؟
‫ها؟ آره، خونه‌ی والدینم بودم
‫- مگه خونه‌شون توی ایکگامی,,, ‫- هوا سرد شده، نه؟
‫شاید سردترین روز سال باشه
‫سلام؟
‫اوه، ماکیکو
‫می‌بینم که صبح بیرون رفتی
‫بیرون نرفتم
‫چرا سر صبح زنگ زدی؟
‫آبجی
‫تو همیشه توی مقاله نوشتن حرفه‌ای بودی، ‫ولی این‌بار فوق‌العاده بودی
‫حتی تاکائو هم تحت تاثیر قرار گرفت
‫گفت می‌تونی نویسنده بشی
‫درمورد چی حرف می‌زنی؟
‫روزنامه‌ی امروز رو نخوندی؟
‫ها؟
‫معلومه که خوندم!
‫در آینده، قبل از این کارها ‫باید با ما مشورت کنی
‫من به جز تو به کسی نگفتم
‫که به تاکائو مشکوکم
‫من ننوشتمش
‫ولی مهم‌تر اینه که مشکلی نداره؟
‫همین روزنامه رو هم ‫به ایکاگمی میدن
‫وای، نه
‫اوه، داری همه‌جا رو کثیف می‌کنی
‫اون خوبه
‫بگیر
‫اوه، درسته
‫وای,,,
‫بگیر
‫ناخن‌های مردها سفتن, ‫وقتی پا می‌ذاری روشون، پات درد می‌گیره
‫ناخن که دیگه مردونه و زنونه نداره
‫معلومه که داره
‫ها؟
‫[ نامه‌های مخاطبین ]
‫واقعاً هیچی نمی‌دونی
‫باشه, باشه, ‫آخ، درد داره
‫[ ایجاد هیاهو ]
‫اوه, سلام
‫ممنون بابت این همه سال خدمت
‫نه، ممنون از شما, ‫خودم لذت بردم
‫گل‌آرایی‌های شما خیلی محبوبن
‫متاسفم که اینطور شد
‫توی کار ما، فوریه همیشه ماه سختیه
‫رستوران‌ها نمی‌تونن هزینه‌ی ‫مواد اولیه رو کاهش بدن
‫بالاخره گل‌ها رو هم نمیشه خورد
‫این موقعیت تأسف‌باریه
‫حقیقتش، خیلی شرمنده‌ام
‫به هر حال،
‫بفرمایید
‫وای، واقعاً نیازی نبود, ‫من سزاوار این همه مهربونی نیستم
‫هوم؟ فقط حقوق همین ماهه
‫اوه,,,
‫ممنون
‫در این صورت، می‌تونم گلدونی ‫که بهتون قرض دادم رو ببرم؟
‫فکر می‌کنم توی آشپزخونه‌ست
‫شرمنده که اینقدر نگهش داشتم
‫دنبال یه هدیه‌ی خداحافظی می‌گشتم، ‫اما پول زیادی نداشتیم
‫ماهی خشک دوست دارید؟
‫عاشقشونم!
‫اوه، خوبه
‫به عنوان سوغاتی برام آوردش، ‫برای گلف به ایزو رفته بود
‫که اینطور
‫مشکلی نیست ببرمش، جناب؟
‫لطفاً ببریدش
‫وای!
‫نمی‌خوام بهونه‌هات رو بشنوم
‫اگه می‌خواستی اخراجم کنی، ‫راه‌های دیگه‌ای هم وجود داشت
‫سوناکو؟
‫پس ماکیکو بهت گفته
‫چی؟
‫بچه نیستم, نیاز نبود این همه راه بیایی ‫و برام سخنرانی کنی!
‫چی داری میگی؟ ‫خودت گفتی اینجا غذاش خوبه
‫چی؟
‫اوه، استاد!
‫ممنون که برامون مشتری میارید
‫آم,,,
‫وای!
‫شوهر خواهرتون بهتون نگفته بود ‫که اینجا میز رزرو کرده؟
‫خواهر زنتون خیلی به ما لطف کرده
‫میزتون آماده‌ست
‫کلاً اینطور آدمی هستی، سوناکو!
‫قضیه رو فراموش کن، باشه؟
‫من به این معروفم ‫که حافظه‌ی ضعیفی دارم
‫یه جلسه‌ی کاریه؟
‫نه، خصوصیه
‫- اوه، در این صورت، من,,, ‫- نه، بمون!
‫- تو هم بمون ‫- چی؟
‫می‌شناسیشون
‫کی‌ها رو؟
‫بابام و اون زنه رو؟
‫دوست دارم کسی باشم ‫که اون کار رو می‌کنم،
‫اما امروز نه
‫درمورد تاکیکو و اون کاراگاهه
‫همون که استخدام کرد ‫تا درمورد بابا تحقیق کنه؟
‫اسمش کاتسوماتاست، ‫و وقتی حرف تاکیکو میشه، اون,,,
‫واقعاً؟
‫مردهایی هستن که از اون‌جور ‫دخترهایی خوششون میاد؟
‫با دقت که نگاه می‌کنی، ‫صورت قشنگی داره
‫ببخشید
‫مهمون‌تون رسیده
‫- اوه! بشین اونجا ‫- خوش اومدی، مشتری عزیز
‫اوه! که اینطور!
‫اینجا گل‌آرایی می‌کردی
‫از غذا لذت ببر
‫علاوه بر وسایل، چقدر بهت پول میدن؟
‫توی چنین مناسبت‌های مبارکی ‫نباید اینطور سوال‌هایی بپرسی
‫- ها؟ ‫- سوناکو!
‫- صبر کنید ببینم ‫- مهمون‌تون اومده
‫بیا داخل! باید اونجا بشینی
‫- شرمنده که وقتت رو گرفتم ‫- مشکلی نیست
‫بشین
‫اوه، اون رو بده به من
‫- بده ‫- ممنون
‫خب، چی می‌تونم بگم؟
‫انگار خیلی بهت مدیونیم
‫خواهر بزرگ‌تر تاکیکوئه
‫آره، اسمم سوناکوئه
‫- سوناکو؟ ‫- «سونا» مثل «یوکوزونا» ‫(کشتی‌گیر حرفه‌ای آمریکایی)
‫یه زن حداقل باید بگه ‫«سونا» از «سوناهیکی» گرفته شده ‫(طناب‌کشی)
‫و تو,,,
‫«ماتا»یی توی اسمت بود؟
‫کاتسوماتا
‫کدوم «کاتسو»؟
‫از «کاتسیتوسی» ‫(پیروزی)
‫- و «ماتا» چی؟ ‫- از همون «ماتا» که معنیش میشه «دوباره»
‫که اینطور
‫چندتا خواهر و برادر داری؟
‫آم,,, خواهر و برادر
‫به تو ربطی نداره
‫چرا؟
‫تاکائو، مگه نگفتی
‫که می‌خواستی درمورد ‫ماجرای بابا حرف بزنی؟
‫درسته
‫پس بیایید درمورد اون حرف بزنیم
‫بیخیال, اینجا که کتاب‌خونه نیست, ‫نیاز نیست طبق اصول پیش بریم
‫درسته؟ بیایید موقع صحبت کردن ‫کمی شراب هم بخوریم
‫من از اون‌جور چیزها خوشم نمیاد!
‫تاکیکو، اگه اینقدر عصبی باشی,,,
‫مثل غذاهای پس‌مونده میشم
‫بس کنید, بحث نکنید
‫این کارتون,,,
‫ببخشید
‫من و آقای کاتسوماتا
‫یه رابطه‌ی مالی,,,
‫خب، «مالی» نه
‫یه رابطه‌ی کاری داریم
‫نباید اشتباه فکر بکنن، درسته؟
‫آره
‫جواب خیلی ضعیفی بود
‫همیشه اینطوری حرف می‌زنه
‫آقای کاتسوماتا،
‫بهشون بگو که اگه ‫فکر اشتباهی بکنن، ناراحت میشی
‫آره
‫البته، اگه ناراحت نمیشی هم ‫می‌تونی بهمون بگی
‫باعث,,, ناراحتیم میشه
‫- ها؟ ‫- واقعاً؟
‫من به یکی علاقه دارم
‫یه آدم دیگه؟
‫آره
‫چه,,, جور آدمی؟
‫یه جور آدم
‫یه جور؟ خب,,,
‫یه جور آدم، ها؟
‫پس، آم,,, جلسه,,,
‫باید به کارهام برسم, ‫بهتره برم
‫تاکی,,, تاکیکو!
‫اوه، درسته
‫لطفاً ببخشید
‫اوه، باید این رو ببری
‫- خیلی شرمنده ‫- نه، مشکلی نیست
‫- مطمئنی؟ ‫- همه چی خوبه؟
‫تاکیکو!
‫آم,,, صبر کن
‫برگرد!
‫تاکیکو!
‫حرفی که الان زدم، دروغ بود
‫اوه,,, می‌شنوی؟
‫آم,,,
‫[ علاقه ]
‫[ یعنی ]
‫[ عشق ]
‫[ احمق ]
‫[ به هدفت برس! ‫قهرمان ملی شو! ]
‫چیزی نمیشه
‫خودم همراهتم, ‫نیاز نیست نگران چیزی باشی
‫کی گفته نگرانم؟
‫توی همون راند اول حالش رو می‌گیرم
‫من و مامان با هم تشویقت می‌کنیم
‫مامانت میاد؟
‫از بوکس بدش نمیاد
‫که اینطور
‫از تو هم بدش نمیاد
‫اگه مدام اینطوری کنی،
‫حتماً می‌بازی
‫فقط می‌خوام همینطوری بمونم
‫[ مینامی سنزوکو ]
‫یوکو میگه رژیم داره، ‫و صبحونه نمی‌خوره
‫- وای، نه ‫- ولی بعد مدتی میاد میگه گرسنه‌شه
‫یه لیوان دیگه
‫اوه؟
‫از کِی تا حالا اینقدر ‫چای دوست داری؟
‫وقتی کَس دیگه‌ای درستش می‌کنه ‫خیلی خوش‌مزه‌ست
‫وقت داری بمونی اینجا ‫و استراحت کنی؟
‫تاکائو امشب یه جلسه داره،
‫و برای هیرو و یوکو ‫قبل از اومدن غذا آماده کردم
‫چی بود؟
‫روزنامه‌ی عصر
‫دیروقته
‫قبلاً زودتر میومد
‫شاید کسی که میارشون عوض شده
‫برم سوشی بخرم؟
‫هر چیزی که خودتون دارید، می‌خورم
‫بابا دیر میاد خونه؟
‫زود برمی‌گرده
‫امروز سر کاره، درسته؟
‫همیشه اینقدر زود برمی‌گرده؟
‫خب، دوست نداره بیرون غذا بخوره
‫روزنامه رو بذارم کجا؟ ‫کنار روزنامه‌ی صبح بذارمش؟
‫- روزنامه‌ی صبح؟ ‫- آره
‫اوه، درسته, بابات صبح داشت ‫روش ناخن‌هاش رو می‌گرفت
‫ازش به عنوان ‫زیرپایی استفاده کردید؟
‫روزنامه‌ها رو برای ‫خوندن گذاشتن، می‌دونی
‫خب، باید از فونت ‫بزرگ‌تری استفاده کنن
‫کاش یه روزنامه برای ‫افراد مسن درست کنن
‫کجا میری؟
‫ها؟ میرم مغازه‌ی سر کوچه, ‫یوزو تموم کردم
‫خودم میرم
‫نه، از دیروز ۵۰ ین بهشون بدهکارم
‫برگرد عقب!
‫حالا از صورتت محافظت کن!
‫کارش رو تموم کن!
‫- یالا! ‫- مقابله کن، احمق!
‫در چه حاله؟
‫خودمم نمی‌دونم
‫فکر کنم داره می‌بازه
‫تموم شد! زنگ به صدا دراومد!
‫هی! می‌خوای دوباره ‫امتحان کنی؟ ها؟
‫لعنتی! بشین! ‫خودت رو کنترل کن!
‫گفتم آروم باش! ‫فهمیدی؟ احمق
‫محافظ لثه رو بده
‫آب رو بده
‫خیلی‌خب, آروم بخور!
‫خوبه, باشه
‫- جینای! ‫- همینه
‫- جینای! ‫- آروم، باشه؟
‫هی، سعی نکن تنهایی ‫انجامش بدی! گوش بده
‫جینای! ‫جینای!
‫- چند ثانیه مونده ‫- جینای!
‫شروع شد
‫راند هفتم!
‫تمام تلاشت رو بکن! ‫تمرکزت رو حفظ کن! باشه؟ برو!
‫همینه! یالا!
‫آفرین! فشار رو حفظ کن!
‫حمله کن! گیجش کردی!
‫کارش رو تموم کن!
‫از صورتت محافظت کن! ‫گارد بگیر!
‫حالا کارش رو تموم کن!
‫ضربه مغزی شده
‫گفتن بعد از کمی استراحت ‫می‌تونه بره خونه
‫چرا نگاه نمی‌کردی؟
‫چرا قبل از تموم شدن رفتی؟
‫برای امرار ‌معاش کتک می‌خورم!
‫هیچ فرقی با یه سبزی‌فروش ‫که تربچه می‌فروشه نداره
‫زن یه سبزی‌فروش
‫موقع سبزی فروختن همسرش ‫فرار می‌کنه و میره؟ ها؟
‫می‌دونم داخلی
‫باز کن
‫چرا نمی‌ذاری بیام داخل؟
‫اوه، سلام, عصر بخیر
‫- سرده، مگه نه؟ ‫- آره
‫شاید سردترین روز سال باشه
‫بریم، مارو
‫بیخیال! باز کن
‫اگه باز کنم، هیچوقت تموم نمیشه
‫کی گفته باید تموم بشه؟
‫اگه نمی‌ذاری بیام داخل، ‫حداقل بیا بریم بیرون غذا بخوریم
‫اون ماهی‌خشک‌هایی ‫که بهم دادی رو خوردم
‫منم ماهی‌خشک می‌خوام
‫ماهی‌خشک! ماهی,,,
‫سوناکو؟ بیخیال
‫اگه امکانش هست، به نظرم ‫امشب همه باید اینجا باشیم
‫یه جورایی,,,
‫مثل یه جلسه‌ی خانوادگی ‫یا همچین چیزی
‫دوست دارم با هم حرف بزنیم
‫تا حالا حس نکردی ‫قراره یه اتفاقی بیُفته؟
‫دیروز خواب عجیبی دیدم
‫یا دقیق بخوام بگم، امروز صبح
‫من گرم‌کن شکمی پوشیده بودم؟
‫بیخیال، مسخره‌ست
‫لازم نیست برای هر چیز کوچیکی ‫مثل این بهم زنگ بزنی
‫صبر کن، چی؟
‫ایکگامی، الان؟
‫امکان نداره! آخه,,,
‫الان؟
‫خب,,,
‫صبر کن
‫در واقع، به نظر فکر خوبیه, ‫سریع میام
‫باشه، فهمیدم, ‫می‌بینمت, خداحافظ
‫باید از هم جدا بشیم
‫برو خونه‌ی مامانت!
‫تو هم باهام بیا
‫با این قیافه؟
‫بهشون معرفیت می‌کنم, ‫خجالت نمی‌کشم
‫- خودم خجالت می‌کشم! ‫- چرا؟
‫برای امرار ‌معاش ‫کتک می‌خوری، درسته؟
‫مثل یه سبزی‌فروش ‫که تربچه می‌فروشه، نه؟
‫- پس چرا خجالت می‌کشی؟ ها؟ ‫- آخ! دیوونه شدی؟!
‫اوه، خفه شو
‫چرا بعد از یه باخت ‫اینطوری داری غرغر می‌کنی؟
‫می‌خوای همینطوری بمونی ‫تا خوب بشی؟
‫می‌دونی،
‫پاشدم اونجا رو ترک کردم
‫چون نمی‌تونستم ببینم ‫چقدر ضعیف هستی
‫چطور می‌تونی بگی ‫چرا من اونجا نبودم؟
‫این حرف‌هات رو بذار برای ‫وقتی که حریفت رو ناک‌اوت می‌کنی!
‫بیچاره!
‫تنها برو!
‫این مکان,,,
‫ایستگاه ایکاگمیه
‫و این,,, بیمارستانه!
‫از این پله‌های سنگی میری بالا
‫و وقتی توی تقاطع سوم ‫به مغازه می‌رسی، بپیچ سمت راست
‫این معبده, بعدش,,,
‫قبلاً خیلی اینطوری منتظر ‫بابا می‌موندیم، درسته؟
‫آره
‫وقتی ساعت ۸ شب میشد، ‫بدون اون غذا می‌خوردیم
‫تو همیشه یواشکی غذا می‌دزدیدی
‫همیشه دستش توی ‫بشقاب‌های بقیه بود
‫دستش روی چیزهای بقیه بود، ها؟
‫چی؟ من هیچوقت اون کار رو نکردم
‫- بدون اینکه بفهمیم، غذامون خورده شده بود ‫- دقیقاً
‫اوه، بابا اومد!
‫- خوش اومدی! ‫- خوش اومدی!
‫نیاز نیست پاشیم
‫هی، بابا همیشه اینقدر دیر میاد؟
‫نه، همیشه اینطور نیست
‫گفت شام رو توی خونه می‌خوره
‫مردها همینطورن
‫بریم در و پنجره رو ببندیم؟
‫آره
‫نمی‌دونم کی اون نامه رو ‫نوشته، اما,,,
‫واقعاً کار تو نبوده؟
‫گفتم که نبوده
‫- سعی کرده نشون بده کار من بوده ‫- کی؟ ماکیکو؟
‫اول باید دست‌خط من رو ببینی
‫شوهر مرحومم می‌گفت ‫دست‌خطم افتضاحه
‫نامه به سردبیر توسط افرادی نوشته میشه ‫که مهارت بالایی توی خوش‌نویسی دارن
‫بیخیال, من هیچوقت اون کار رو نمی‌کنم
‫دست‌خط تاکیکو خوب نیست، ‫فقط مرتبه, یا شاید ساده‌لوحانه‌ست
‫ساکیکو!
‫شیاطین بیرون!
‫- اوه! ‫- ها؟
‫- خوشبختی داخل! ‫- اون، درسته, روز ستسوبونه ‫(یه جشن سنتی ژاپنی)
‫شیاطین بیرون!
‫خوشبختی داخل!
‫هی، همه‌تون توی مراسم ‫لوبیا پرت کردید؟
‫- تمیزکاری بعدش خیلی اذیت‌کننده‌ست ‫- شرط می‌بندم تاکیکو انجامش داده
‫ها؟ امکان نداره!
‫مامان، تو لوبیا پرت می‌کردی؟
‫- چی؟ ‫- چرا باید اون کار رو بکنم؟
‫خب، هر سال لوبیا می‌خرم
‫حالا که همه اینجایید، ‫با سس میسو بخوریمشون؟
‫باشه، بیایید انجامش بدیم
‫- خیلی وقته این کار رو نکردیم ‫- نه؟
‫شروع کنیم
‫- شیاطین بیرون! ‫- شیاطین بیرون!
‫- خوشبختی داخل! ‫- خوشبختی داخل!
‫اما اگه خودمون ننوشتیمش، ‫ممکنه واقعاً تصادفی باشه؟
‫امکانش هست، اما جزئیاتش ‫خیلی شبیه ماجرای خودمونه
‫- به جز تعداد خواهرها ‫- اینقدر منفی‌نگر نباش
‫خوشبختی داخل!
‫به نظرتون بابا چون روزنامه رو خونده ‫نمی‌خواد بیاد خونه؟
‫- یعنی فرار کرده؟ ‫- بیخیال!
‫خوشبختی داخل!
‫- خب، از کجا معلوم! ‫- شیاطین بیرون!
‫- شیاطین,,, وای ‫- هی!
‫باشه، کافیه, ‫دیگه کثیف‌کاری نکنید
‫یکی دیگه پرتاب کنم, ‫شیاطین بیرون!
‫ترجیح میدم فرار کنه
‫چی؟
‫کی؟
‫کی فرار کرده؟
‫هیرو! ولی بعد از چند ساعت برگشت
‫بچه‌های امروزی غیرقابل پیش‌بینی‌ان, ‫آدم باید مراقب باشه
‫هی، صدای باد میاد؟ ‫بیایید پنجره‌ها رو ببندیم
‫درسته
‫این خونه خیلی سرد میشه
‫قدیمیه, اینطوری ساختنش خب
‫توی اتاق استراحت ‫چند تا ژاکت نخی هست
‫پس اونا رو می‌پوشیم
‫چی شده؟
‫بهت گفتم قراره ‫یه اتفاقی بیُفته، یادته؟
‫فکر می‌کنی بابا می‌خواد ‫خودکشی کنه؟
‫اول اون خواب رو دیدم، ‫بعدش ماجرای روزنامه
‫اگه نیاد خونه، اونوقت,,,
‫نگو به‌خاطر عشق ‫می‌خواد خودش رو بکشه؟
‫هی، وقتی می‌خورید ‫باید ظرف‌ها رو بذارید توی سینک
‫- سنگ، کاغذ، قیچی! ‫- سنگ، کاغذ، قیچی!
‫ایول! هیرو جمع می‌کنه
‫وای، این چه وضعیه؟
‫- اون چیزه رو می‌خوام, می‌دونی,,, ‫- مخلوط‌کن؟
‫آره، همون
‫اگه می‌خوای هم بزنی، ‫از چوب‌ها استفاده کن
‫برای نوشیدنی آمازاکه نیست
‫مزه‌اش فرقی نمی‌کنه
‫هی، نمی‌خواید لوبیا پرت کنید؟
‫جز دردسر چیزی نداره
‫- رسم بدیه ‫- آره، بده!
‫اون همه فریاد زدن خجالت‌آوره
‫بیخیال, با اون طرز فکر ‫پیشرفت نمی‌کنی
‫آره، نمی‌کنی!
‫مهم نیست
‫پس از اون مدرسه‌ی خصوصی انصراف بده! ‫کلی خرج روی دستم می‌ذاره
‫آره، انصراف بده!
‫لوبیا پرت کردن باعث پیشرفتم نمیشه
‫- مزخرفه ‫- ها؟
‫«مزخرفه»؟ ‫اینطوری با پدرت حرف نزن
‫سلام؟ منزل ساتومی
‫اوه، تویی
‫- شیاطین بیرون! ‫- قضیه اون نیست
‫نمی‌دونم مخلوط‌کن کجاست
‫- شیاطین بیرون! ‫- مخلوط‌کن
‫- خوشبختی داخل! ‫- آخ!
‫هیچوقت اینقدر دیر نیومده خونه
‫- تمومش کن! ‫- ببخشید، اما میشه بری در خونه‌اش؟
‫- درد داره! ‫- خونه‌اش؟
‫شیاطین بیرون!
‫اصلاً نمی‌دونم کجاست
‫- شیاطین بیرون! ‫- الان بهت میگم
‫- مینامی سنزوکو، بخش اوتا ‫- بس کن!
‫ها؟ هی، آروم باشید! ‫صداش رو نمی‌شنوم، دیوونه‌ها
‫شیاطین بیرون!
‫اینقدر لوبیا پرت نکنید! ‫سریع برید بخوابید!
‫اونقدر خوردم مست شدم
‫- شیاطین بیرون! ‫- زنگ بزن به تاکسی
‫اصلاً می‌دونی ساعت چنده؟ ‫سر صبح جلسه دارم
‫می‌ترسم اتفاق بدی افتاده باشه
‫لطفاً
‫خانم تچیا بیمارستانه
‫بیمارستان؟
‫بعدازظهر بچه‌اش زخمی شد
‫شنیدم بعدش شوهرش ‫با عجله اومده
‫- این رو بگیر ‫- چه وضعشه؟
‫این دیگه چیه؟ چقدر چندشه
‫هی، از میز من به عنوان ‫محل نگهداری استفاده نکن
‫شرمنده
‫فقط نمی‌تونم این وسایل ‫قدیمی رو پرت بدم
‫اصلاً چرا برات مهمه؟
‫اصلاً برای درس خوندن ‫ازش استفاده نکردی
‫هی! نذارشون روی وسایل من!
‫- نمی‌تونی همینطوری,,, ‫- کافیه
‫هر دوتاتون بزرگ شدید! ‫تمومش کنید!
‫باشه، پیداشون کردیم
‫ببینیم چطورن
‫- وای! ‫- یاد بچگی افتادم!
‫- اینا رو ببینید ‫- این مال توئه، سوناکو
‫- مال همه رو نگه داشتی؟ ‫- آره, اینم مال توئه، ماکیکو
‫تاکیکو!
‫- ساکیکو! ‫- این مال منه؟
‫مال من سوراخ شده
‫از وسایل خوب ‫مراقبت می‌کنی، مامان
‫خب، گفتم اگه یه روزی ‫از راه به در شدین اینا رو نشونتون بدم
‫- متنفر بودم از پوشیدن این ‫- منم همینطور
‫اما اگه نمی‌پوشیدیم ‫توی دردسر می‌افتادیم
‫ قبل از خواب، صحنه‌ای از ‫«کونیسادا چوجی» رو بازی می‌کردید
‫- کونیسادا چوجی؟ ‫- کونیسادا چوجی؟
‫یه خط‌کش به جای شمشیر ‫می‌ذاشتید توی گرم‌کن شکمی
‫- و بعدش,,, ‫- اوه، یادمه!
‫آبجی، تو بشو چوجی، ‫منم میشم خدمت‌کار
‫«آخرین شبمون توی کوه آکگیه»
‫«آه، یه غاز داره گریه می‌کنه,,,»
‫- اشتباه گفتی ‫- چی؟
‫قبل از اون، یه چیزی درمورد ‫روستای زادگاهش کونیسادا میگه
‫و بعدش، «خیلی احساس ‫تنهایی می‌کنم»، درسته؟
‫- آره ‫- اوه، درسته!
‫و بعدش، «آه، یه غاز داره گریه می‌کنه»
‫«در حال پرواز به سمت جنوب آسمونه»
‫پایان!
‫هی، این چیه؟
‫ها؟
‫- خوشگله! ‫- آره!
‫- خیلی خوشگله ‫- نمادهای شانسن
‫اینا رو موقع اولین زیارت‌تون پوشیدید
‫- سوناکو ‫- وای!
‫این یکی مال ماکیکوئه
‫هی، مال اون باکلاس‌تر نیست؟
‫چون بچه‌ی اول بوده، ‫بابا از فروشگاه براش خریدش
‫مال من کجاست؟
‫تاکیکو، تو,,,
‫باید از یکیشون دوبار استفاده می‌کردیم
‫اولین بچه‌هایی که به دنیا میان ‫همه چیز براشون خریده میشه،
‫ولی سطح علاقه برای ‫بچه‌های بعدی کم‌تر میشه
‫جنگ تازه تموم شده بود, ‫وقتی برای اون کارها نبود
‫باید شکم همه رو سیر می‌کردیم
‫برای همین من یکی ندارم
‫و اونوقت می‌گید چرا منفی‌نگرم
‫- بگیر, مهم نیست ‫- چرا، مهمه!
‫مهمه, خیلی مهمه
‫فقط احمق‌ها به‌خاطر ‫این چیزها دعوا می‌کنن
‫هر وقت خواستی برو بخواب، مامان
‫وقتی این همه سروصدا می‌کنیم ‫چطور می‌خواد بخوابه؟
‫همه بریم بخوابیم؟
‫آره، بریم بخوابیم
‫هی، نظرتون چیه گرم‌کن شکمی رو ‫ببندیم دور لباس‌هامون؟
‫الان که دیگه اندازه‌ام نیست!
‫نیست؟ اوه، فکر کنم نیست
‫تشک اضافی هست؟
‫همون پتو کافیه
‫مشکلی نیست! ‫خودمون اتاق رو گرم می‌کنیم
‫الان میام کمک
‫به نظرتون تاکائو رفته؟
‫آره
‫اگه بابا تا صبح نیاد خونه،
‫چیکار کنیم؟
‫به مامان بگیم؟
‫درمورد اون موضوع؟
‫تمومش کن
‫ها؟ خودت کسی نبودی که می‌گفتی ‫یه زن باید هیاهو ایجاد کنه یا نه؟
‫من اون نامه رو ننوشتم!
‫بابا حتماً روزنامه رو خونده، درسته؟
‫معلوم نیست
‫- ولی اون همیشه همه‌ی صفحات رو می‌خونه ‫- آره
‫اگه اتفاقی برای بابا بیُفته،
‫تو مقصری، ماکیکو
‫بهتون گفتم، من ننوشتمش!
‫اگه تو ننوشتی، پس کی نوشته؟
‫تاکیکو
‫اگه واقعاً من نوشته بودمش
‫اینجوری هیاهو به پا نمی‌کردم
‫از کجا مطمئن باشیم؟
‫شاید فکر نمی‌کردی چاپش کنن ‫و حالا هول کردی
‫- نمی‌تونه اینطور باشه؟ ‫- بهشون زنگ می‌زنم
‫- میگم نسخه‌ی خطی رو نشونم بدن ‫- ساکت! الان صداتون رو می‌شنوه
‫به نظرتون مامان خوندش؟
‫احتمالاً نخونده
‫از کجا می‌دونی؟
‫خب، قبل از اینکه بتونه،
‫بابا روش ناخن‌هاش رو گرفته
‫هی!
‫چرا همون اول نگفتی؟
‫صدای شکم یکی بود؟
‫ماکیکو، داری مثلثی درشون میاری؟
‫درسته
‫مال مامان استوانه‌ای نبودن؟
‫و سوناکو، مال تو مثل طبله
‫درسته
‫زن‌های متاهل به سبک ‫خانواده‌ی شوهر کار می‌کنن
‫درسته
‫- مال منم استوانه‌ایه, اشکال داره؟ ‫- اصلاً
‫تو خوب درست کردی، تاکیکو, ‫معلومه تجربه‌ی زیادی داری
‫بابا عاشق اینا بود
‫منم عاشقشونم
‫وقتی باباتون آبجو می‌خوره ‫خوبه از اینا هم داشته باشیم
‫می‌تونیم بخوریمشون؟
‫آره, بازم درست می‌کنم
‫ساکیکو, روی چونه‌ات,,,
‫- اینجا؟ ‫- آره
‫ولی بابا کجا ممکنه رفته باشه؟
‫صبر کنید
‫بابا,,, قبل‌تر بهم پول داد
‫- کِی؟ ‫- کِی؟
‫- امروز ‫- ساعت چند؟
‫عصر, کیف پولش رو داد بهم
‫واقعاً قصد داره بمیره
‫بس کن!
‫- اوه! ‫- بابا اومد!
‫- خوش اومدی! ‫- خوش اومدی!
‫این موقع چرا اومدی اینجا؟
‫اوه، چیز خاصی نیست
‫اونا می‌خوان من ‫مسئول دفتر اوساکا بشم
‫بهم گفتن با همسرم مشورت کنم ‫و تا صبح بهشون جواب بدم
‫- پس گفتم به جای تلفن,,, ‫- وای!
‫باید جشن بگیریم!
‫همگی شنیدید چی گفت
‫هی، دارید برنج می‌ریزید!
‫بیا داخل
‫- درسته! ‫- باشه!
‫نگرانش نباشد, بچه آسیب دیده
‫یه موتور زده بهش
‫توی بیمارستانه، اما حالش خوبه, ‫باباتون میاد خونه
‫- خداروشکر ‫- آره
‫اوه؟
‫خب، غافلگیر شدم
‫اگه نخوابید فردا همه‌ش خسته‌اید
‫همین الان هم فردا شده
‫اوه، درسته
‫سرما می‌خورید
‫ریش‌هاش رو نزده
‫مردهای بیچاره ‫صبح‌ها باید ریش بزنن
‫از طرف دیگه، زن‌ها لاغرتر ‫و نحیف‌تر میشن
‫با گذشت هر سال
‫اون چیه؟ یه هدیه‌ی تشویقی؟
‫این هدیه‌ایه که روزنامه میده ‫به کسایی که مقاله منتشر می‌کنن
‫چی؟
‫مامانت اون نامه رو نوشته؟
‫صبر کن!
‫اگه کار اون بوده، ‫چرا چیزی نمیگه؟
‫از صبح همه دارن میگن ‫من نامه رو نوشتم
‫بیخیال شو!
‫پس مامانت می‌دونسته
‫می‌دونسته اما خودش رو ‫زده به اون راه
‫می‌گیم تو اون نامه رو نوشتی, باشه؟
‫اوه، روزنامه
وبسايت هيـدن مووي HiddenMovie دانلود و تماشاي آنلاين فيلم و سريال بدون سانسور
‫مادر سالخورده‌ام خبر ندارد
‫و بی‌سروصدا از سال طلایی خود ‫در کنار شوهرش لذت می‌برد
‫ما خوهرها حالا در کنار هم ‫غصه می‌خوریم
‫آیا گذراندن زندگی بدون ایجاد هیاهو ‫واقعاً راهی است که زنان خوشحال می‌مانند؟
‫این روزها،
‫مدام از خودم ‫این سوال را می‌پرسم
وبسايت هيـدن مووي HiddenMovie دانلود و تماشاي آنلاين فيلم و سريال بدون سانسور