وبسايت هيـدن مووي HiddenMovie دانلود و تماشاي آنلاين فيلم و سريال
‫هی
‫هی، واقعاً مطمئنی لازم نیست منم بیام؟
‫دلیلی نداره تو بیای
‫در هر صورت تنها کاری که باید بکنی اینه که قرارداد رو بیاری
‫من همونجا امضاش می‌کنم
‫باشه، فهمیدم بهم زنگ بزن
‫باشه
‫مگه دوران کاریش بعد از اون رسوایی کلاهبرداری تموم نشد؟
‫واقعاً؟
‫بهش نمی‌خورد از اونایی باشه که سر مردم کلاه می‌ذارن
‫خیلی آدم خوبی به نظر می‌رسید
‫تو خیلی ساده‌ای
‫فقط سرچ کن" پرونده کلاهبرداری سون‌وو هه"
‫نه بابا، عوضی لعنتی
‫آه، راستی
‫اون ویدیوی قدیمی رو برداشتن؟
‫من دیدمش بچه حتی گریه هم نکرد، سنگدل
‫آره، ولی حتی همون هم به نظرم فیلم بود
‫مو به تن آدم سیخ میشه، نه؟
‫باید بدونه، مگه نه؟ که اون باعث مرگ مادرش شده
‫همش مال گذشته‌ست دیگه کشش ندین
‫چرا همه‌تون انقدر پست شدین؟
‫به جای دخالت توی کار بقیه، بهتره روی کار خودت تمرکز کنی
‫تو حتی از پس یه بازیگر خودت هم برنمیای
‫-هی تو ‫-کافیه بس کنین
‫-گفتم بس کنین! ‫-ولم کن
‫تمومش کنین!
‫آخ!
‫چی؟ آخ!
‫این چی بود؟
‫من هیچوقت اسپانسر نداشتم
‫و اون کلاهبرداری هم کار یه مشت عوضی بود که از اسم من استفاده کردن
‫و این من بودم که کار کردم تا بهاش رو بدم
…‫و مادرم من
‫خیلی خوب می‌دونم که من دلیل مرگشم
‫دستت رو از روش بکش، آشغال
‫بریم
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫گون‌نو گفت که داره میاد
…تو
‫همه چیز رو شنیدی، مگه نه؟ از همون اول؟
…‫اگه همه رو شنیدی، پس چرا
‫چرا فقط اونجا وایسادی و گوش دادی؟
‫از این به بعد، هرچی درموردم شنیدی نادیده بگیر
‫انرژیت رو برای چیزای بی‌خود هدر نده
‫بی‌خود؟
‫چطور می‌تونی بگی بی‌خوده؟
‫منظورم اینه که سر هر چیز کوچیکی درگیر نشو
‫مردم در هر صورت حرف مفت می‌زنن
‫اینکه خودت رو با اونا درگیر کنی چه فایده‌ای برات داره؟
‫خب، من خودم رو درگیر می‌کنم
‫و اگه درگیر بشم، تا حد مرگ می‌جنگم! مشکلی داری؟
‫چرا حس می‌کنم فقط منم که دارم زیادی واکنش نشون میدم؟
‫پس باید چیکار کنم؟
‫چی، باید خوشحالی کنم؟
‫اینکه می‌بینم بی‌دلیل بهت توهین میشه و انقدر بد باهات رفتار می‌کنن
‫زنی که دوستش دارم به خاطر من داره این چیزا رو تحمل می‌کنه
‫چون دیدم چطور زندگی کردی، و می‌شناسمت
‫خیلی سخت کار کردی
‫فقط از اینکه اینطوری تحقیر بشی متنفر بودم
‫این همه سر و صدا برای چیه؟
‫مهمونامون الانه که برسن، اینجا چه خبره؟
‫توضیح بدین
‫دونگ جون یقه جه‌یون رو گرفت،
‫و همون موقع سون‌وو هه وارد شد
‫-سون‌وو هه؟ ‫-بله
‫باورم نمیشه
‫سونگ جه‌یون
‫هان دونگ‌جون، شما دوتا,,,
‫من برای حق انتشار اومدم
‫تأییدیه نویسنده اصلی
‫گفتین که لازمش دارین
‫تو نماینده بودی؟
…‫پس برای همین بود که اسمش
‫امکان نداره
‫درسته
‫من بودم که از اون اسم استفاده می‌کردم
‫می‌دونستی؟
‫که سون‌وو هه در واقع جین مویونگه؟
‫من باید همینطوری اینجا وایسم؟
‫ببخشید که برای اولین بازدیدتون اوضاع یکم بهم ریخته‌ست
‫چطوره توی دفتر من صحبت کنیم؟
‫از این طرف می‌تونم بهتون نشون بدم
‫امضا
‫باید حتماً امروز امضا کنم؟
‫خیلی حال و حوصله ندارم
‫اونی که عجله داره من نیستم
‫فکر کنم برای امروز دیگه برم
‫داری میری؟
‫اسم طرف مقابل توی قرارداد
‫قبل از اینکه بری اصلاحش کن
‫-چشم ‫-و تاریخ جلسه
‫برای نزدیک‌ترین زمان ممکن دوباره تنظیمش کن
‫تو، فقط گمشو بیرون، نمی‌تونم تحملت کنم
‫سون‌وو هه!
‫من دیگه میرم
‫بعد از جلسه‌ت می‌بینمت
‫ای بابا
‫تو فقط جون آدمو می‌گیری
‫برو
‫هی، خوبی؟
‫خوبم
‫خواهش می‌کنم، فقط برو
‫(جین مویونگ، اسم واقعی، سون‌وو هه)
‫مطمئنی خوبی؟
‫آره
‫اوه، خون دماغ شدی
‫اوه، بی‌خیال
‫شرط می‌بندم اونم یکم پیش خیلی ناراحت شده بود
‫اینطور نیست که چون موافق بودم فقط وایسادم نگاه کردم
‫از کی تا حالا انقدر باهاش صمیمی شدی؟
‫دفعه بعد که دیدیش، حتماً اینو بهش بگو
‫تو روش
‫هنوز اینجایی؟
‫مدیرعامل چیز دیگه‌ای نگفت؟
‫بیا توی راه حرف بزنیم
‫باید جلسه رو دوباره تنظیم کنیم
‫هی، بذار ببینم اونجایی که تو…
‫بس کن، جدی میگم
‫واقعاً خیلی تحقیرآمیزه
‫چرا؟
‫چی؟
‫فکر می‌کنی دوست دارم اونطوری دیده بشم؟
‫که احساس تحقیر نمی‌کنم؟
‫اینکه یقه‌م رو گرفتن و اینا
‫من خودم ناراحت بودم، بعد تو هم شروع کردی به گیر دادن به من
‫این داره دیوونه‌م می‌کنه
‫واقعاً رو مخ بودی
‫میگی بی‌خود؟
‫آره
‫چرا می‌خندی؟
‫چرا بغلم می‌کنی؟
‫خیلی زرنگی، نه؟
‫تکون نخور
‫صورتت انقدر ورم کرده که از یه فرسخی هم معلومه
‫بیا، اینو بذار روش
‫ تکون نخور دو دقیقه
‫نه، خودم انجام میدم
‫باشه
‫خب، کی می‌خوای جلسه رو بذاریم؟
‫اگه نمی‌تونی بیای دفتر، می‌تونیم با برنامه تو هماهنگ بشیم
‫-فقط حتماً امضا کن ‫-نگران نباش، امضا می‌کنم
‫با این همه پولی که وسطه؟
‫و حالا که اینطوره
‫شاید یکم اذیتشون کنم
‫تو دیگه کی هستی
‫هی! اگه باهاشون در بیفتی اونی که دودش توی چشمش میره منم!
‫-هی! تو ‫-چیه؟
‫هی، دست نزن
‫ای بابا
‫-نه چیزی نیست ‫-وایسا
‫آره، بیا
‫بیا
‫انقدر با من مثل گوریل رفتار نکن!
‫می‌دونی…
‫یه گوریل از تو آروم‌تر نیست؟
‫نتونستی جلوی خودت رو بگیری، نه؟
‫ببخشید، دست خودم نبود
‫خب
‫اون همه شایعه از طرف همکارام
‫قرار نیست هی بهش فکر کنی، مگه نه؟
‫خب، وقتی سریال پخش بشه،
‫فکر کنم همینطوری حرف بزنن
‫وقتی بچه بودم،
‫به خاطر اینکه یواشکی توی تلویزیون نگاهت می‌کردم، مامانم دعوام می‌کرد
‫چی؟
‫باید آدمای دیگه‌ای مثل منم اون بیرون باشن
‫یه چیزی رو می‌دونی؟
‫انگار اصلاً عوض نشدی، می‌دونی؟
‫هنوز اون کیف سنگین رو حمل می‌کنی،
‫و اینکه چطور با سر میری توی دل همه چی
‫داری صاف و صادق زندگی می‌کنی
‫دقیقاً
‫من واقعاً صاف و صادقم
‫این دنیاست که کجه
‫پس فقط به کاری که امروز کردی ادامه بده
‫-چی؟ ‫-پاک کردن اسم خودت از اتهامات الکی
‫و گرفتن انتقام من، وقتی کتک می‌خورم
‫خیلی خب، بیا دوباره امتحان کنیم
‫راهنما بزن
‫آینه بغلت رو چک کن
‫باشه
‫اوه، نگاه کن، ماشین پشتی منتظر توئه
‫-خب، حالا ‫-حالا؟
‫-حالا؟ همین الان؟ ‫-آره، الان!
‫-ای بابا! ‫-ای بابا!
‫می‌خوای تا ابد مستقیم بری؟
‫با این فرمون بریم، سر از اتوبان درمیاریم!
‫می‌تونم توی فرصت بعدی بپیچم
‫اینطور نیست که آخرین شانسم باشه
‫بی‌خیال، فکر کردم آموزشگاه رانندگی ثبت‌نام کردی
‫اگه می‌خوای اینطوری رانندگی کنی، برو همونجا تمرین کن!
‫به جای اینکه سه جا کار کنی،
‫روی رانندگیت تمرکز کن!
‫اصلاً به این فکر نکردی که تو داری حواسم رو پرت می‌کنی؟
‫داری دق و دلی روز بدت رو سر من خالی می‌کنی؟
‫می‌دونی چیه؟
‫اصلاً بی‌خیال گواهینامه گرفتن شو
‫تحمل اینکه یکی مثل تو پشت فرمون بشینه رو ندارم
‫منظورت چیه "یکی مثل من"؟
‫اول درست بهم یاد بده بعد حرف بزن!
‫دیگه چقدر بهتر از این بهت یاد بدم؟ جداً!
‫هی، حواست به جاده باشه! ای بابا!
‫هی، پسرم
‫این یه جورایی…
‫چرا این دوباره اینجاست؟
‫خب، شنیدم یه سر به خونه زدی
‫ای بابا
‫واقعاً داری نوچه سوک‌جو میشی؟
‫سوک‌جو خیلی عجیبه، نه؟
‫اینطوری نگو، سوک‌جو آدم خوبیه
‫هی، احیاناً،
‫-آلبوم عکسای قدیمیم… ‫-خب؟
‫نه، بی‌خیال امکان نداره تو داشته باشیشون
‫چی داری میگی؟ من همه آلبومای قدیمیت رو دارم
‫مامانت اونا رو مثل چشم‌هاش عزیز می‌دونست
‫من…
‫برام بیارشون، یا با پیک بفرست
‫با پیک می‌فرستم
‫این یارو اینو نگاه کن
‫با پیک می‌فرستمش,,, باشه، خداحافظ!
‫سلام، یه بسته دارین
‫میشه پنج دلار، لطفاً
‫وقت آزاد پیدا کردی؟
‫مگه نگفتی داشتی یه شرکت انتشاراتی یا همچین چیزی راه می‌انداختی؟
‫خب
‫تازه یه ددلاین رو تموم کردم برای همین الان سرم خلوته
‫منظورم این نیست
‫ای بابا، این مسخره‌ست
‫این آلبوم عکس…
‫خب
‫این آلبوم…
‫حتی وقتی واقعاً…
‫حتی وقتی جایی برای زندگی نداشتم و به سختی روزگار می‌گذروندم، می‌دونی؟
‫پیش کسی که بهش اعتماد داشتم امانت گذاشتمش
‫همیشه حواسم بود که پسش بگیرم
‫این عکسا…
‫اینا لحظه‌های تکرارنشدنی هستن
‫درسته
‫فکر کنم پس گرفتن آلبوم از بچه‌ت ارزون‌تر درمیومد
‫گوش کن، اگه سوک‌جو دوباره اذیتت کرد، به من بگو
‫میرم آدمش می‌کنم، فهمیدی؟
‫میرم و یه درسی بهش میدم که فراموش نکنه
‫فقط چون پسر اونه… هر چیزی حدی داره
‫من رفتم!
‫باشه
‫پس، گلی برای من نیست؟
‫باشه
‫من رفتم
‫(سون‌وو هه)
‫سونگ جه‌یون کجا می‌تونه باشه؟
‫تو واقعاً
‫باید گواهینامه بگیری؟
‫باید سر راه یه پمپ بنزین وایسیم
‫گفت با باک پر برش گردونیم
‫دیگه حتی نمی‌تونم عصبانی بشم
‫کجا باید برش گردونیم؟
‫سردت نیست؟
‫هی
‫چند وقته اونجا وایسادی؟
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫یه مدتی میشه
‫خب، می‌دونی…
‫داداشم گفت ماشینش رو اینجا برگردونم
‫هرچند اصلاً نمی‌دونم "اینجا" کجاست
‫شما کی هستی؟ اینجا خونه نوری‌ـه
اونی
‫باید یکم با هم حرف بزنیم
‫-ولی، اینجا خیلی ریسکیه ‫-ریسکی؟
‫بریم یه جای خلوت‌تر
‫چی؟ وایسا منو کجا می‌بری؟
‫این رو به عنوان یه راز نگه می‌داری، مگه نه؟
‫دارم بهت میگم، منو تیکه پاره می‌کنه
‫سون‌وو هه از اوناییه که سر قرار گذاشتن کسی شلوغ‌بازی دربیاره؟
‫اون حتی در مورد نمره‌های افتضاحم هم چیزی نگفت
‫فکر می‌کنی از اینم همینطوری می‌گذره؟
‫یکم برای گفتن این حرف دو دلم، ولی…
‫اگه نمره‌هات افتضاحه و تازه قرار هم می‌ذاری،
‫از اونایی نیست که همه رو با هم جمع کنه و سر همه چی منفجر بشه؟
یه ذره هم تردید نکردی بابت گفتنش
راستی…
‫-تو واقعاً کی هستی؟ ‫-اون و داداشم یه چیزایی بینشونه
‫"یه چیزایی"؟
‫ای بابا، واقعاً داره با کسی قرار می‌ذاره؟
‫"یه چیزایی"
‫اصلاً بهش نمی‌خوره فکر می‌کردم بگه وقت تلف کردنه
‫یه لحظه وایسا
‫تو الان از داداشم انتقاد کردی؟
‫نه، من بهش احترام می‌ذارم که انقدر صرفه‌جو ئه
‫وایسا
‫چیز خاصی نیست، واقعاً، ولی…
بیا
‫برای خودت یه چیز خوب بخر
‫ممنونم
‫وقتی یه بزرگتر بهت چیزی میده
‫داداشم گفت بگم "ممنونم" و قبولش کنم
‫کار درستی کردی
‫ناهار اینجا خوب بود، مگه نه؟
‫بله
‫اوه، ممنونم
‫ممنون بابت غذا
‫طبق قرارداد، آخر این ماه،
‫قراردادت تموم میشه؛ می‌دونی که، درسته؟
‫بله
‫من…
‫توی باغی که انقدر با دقت بهش رسیدگی کردین،
‫من جایی دارم؟
‫مشکل چی می‌تونه باشه؟
‫خیلی بهش فکر کردم
‫شما بودین که همه‌ی این چیزای فوق‌العاده رو به من یاد دادین
‫شما خیلی برای من زحمت کشیدین و همه چیز رو بهم یاد دادین، ولی…
‫فکر کنم من به اندازه کافی خوب نبودم
‫خب…
‫معلومه که خیلی به این موضوع فکر کردی، مگه نه؟
‫خب،
‫با آژانس دیگه‌ای در حال مذاکره‌ای؟
‫اگه نه، می‌تونم چند جا برات زنگ بزنم
‫اوه، نه، لازم نیست
‫همین که پیشنهاد دادین…
‫کافیه، ممنونم
‫باشه
‫در مورد پروژه بعدیت…
‫زمان مناسبی برای انتخابش نیست
‫حتماً خودت رو با خوندن فیلمنامه‌ها بی‌خودی خسته کردی
‫اصلاً
‫لطفاً از طرف من ازشون عذرخواهی کنین
‫حتماً
‫از وقتی اینقدی بودی،
‫وقتی گریه می‌کردی بغلت می‌کردم، آرومت می‌کردم و می‌فرستادمت سر فیلمبرداری
‫یه زمانی بود که برای بزرگ کردن تو بیشتر از بچه‌های خودم وقت می‌ذاشتم
بابت این مدت خسته نباشی
‫بله
‫شما هم همینطور
‫وای خدای من
‫هی، تو ته‌رین نیستی؟
‫ببخشید، شما…
‫چی؟ منو یادت نمیاد؟
‫توی دبیرستان خیلی هوات رو داشتم
‫اوه، تو احیاناً هه‌بین هستی؟
‫آره!
‫وای، چه تصادفی دیدمت
‫توی شبکه‌های اجتماعی هستی، درسته؟
‫من تازگی‌ها کسب و کار مکمل آنزیمی خودم رو راه انداختم
‫باید بریم یه قهوه‌ای چیزی با هم بخوریم
‫خیلی متأسفم،
‫ولی بذاریم برای دفعه بعد مهمون من
‫اوه، سرت شلوغه
‫البته، اون موقع‌ها هم،
‫اینقدر سرت شلوغ بود که به ندرت می‌تونستی بیای مدرسه
‫نه، اینطور نیست
‫فقط الان توی وضعیتی نیستم که…
‫میشه لطفاً ولم کنی؟
‫اوه، خدای من
‫کی به گریه انداخته تو رو؟
‫من نبودم
‫هی، چرا منو توی موقعیت بدی قرار میدی؟
‫نه، من…
‫باشه، کافیه
‫الکی اشکات رو پاک کن و صورتت رو بپوشون
‫باید بیشتر گریه کنی، مگه نه؟
‫می‌تونی از اون طرف بری
‫الان چی داری بهم میدی؟
‫قهوه، سیگار،
‫و یه دستمال
‫با این همه کار، واقعاً داره بهم نخ نمیده؟
‫ببخشید؟
‫ممنون میشم اگه فقط راه خودت رو بری
‫نه، من فقط…
‫ای بابا، این خیلی رو مخه
‫بهت نخ میدم؟
‫من؟
‫این چشه؟ چرا انقدر فضوله؟
‫اوه، راستی کیفم
‫کیفم
‫میشه لطفاً پسش بدی؟
‫چرا هی گریه می‌کنی؟
‫چیه، می‌خوای بهش فکر کنم و بهت خبر بدم؟
‫در مورد اینکه چرا هی گریه می‌کنم؟
‫آره
‫این کارت ویزیت منه
‫وقتی جوابی داشتی می‌تونی بهم خبر بدی
‫تو خیلی عجیبی
‫اینو کی میگه
‫هر جور راحتی
‫اینکه این همه راه اومدی دنبالم که اینو بگی،
‫این واقعاً عجیبه
‫اون روز،
‫فکر کردم روی پشت‌بوم حس و حال خوبی بینمون بود
‫"بینمون"؟
‫"حس و حال خوب"؟
‫فقط با من روراست باش
‫اینطوری می‌دونم چطور باهات رفتار کنم
‫کیفت رو جا گذاشته بودی، منم برات برداشتمش
‫و اینکه فکر می‌کنی دارم بهت نخ میدم، بهم برمی‌خوره
‫نه، منظورم از "روراست باش" این نبود!
‫ببین،
‫هر وقت یه پسری بهم نزدیک میشه، فکر می‌کنم داره بهم نخ میده
‫فکر می‌کنم نیت دیگه‌ای داره
‫آره، اولش میگن فقط از رو لطف و مهربونیه
‫ولی آخرش همشون یه چیز می‌خوان
‫تو چرا باید فرقی داشته باشی؟
‫به نظر میاد الان یکم حالت بهتره
‫-خیالم راحت شد ‫-هی!
‫الان داری منو مسخره می‌کنی؟
‫نه
‫اوه، پس الان داریم خودمونی حرف می‌زنیم؟
‫خیلی لحنت از بالا به پایینه
‫منظورم اینه که اگه روراست بودی، حداقل شاید بامزه بود
‫چرا هی ناراحتم می‌کنی؟
‫من همینجوریشم حالم بده!
‫از بالا به پایین…
‫اگه نیت دیگه‌ای داشتم،
‫اگه داشتم بهت نخ می‌دادم، کمتر ناراحت می‌شدی؟
‫چی، یعنی اگه ناراحت نبودم،
‫می‌خواستی بگی نیت دیگه‌ای نداشتی؟
‫چرا حرف رو می‌پیچونی؟
‫نه، واقعاً هیچ نیتی ندارم
‫اگه داشتم، این کارم نمی‌کردم
‫نه، حرفم اینه که،
‫اصلاً چرا می‌پرسی کمتر ناراحت می‌شدم یا نه؟
‫باید کمتر ناراحت باشی
‫باید آروم بشی تا بتونیم حرف بزنیم
‫فقط داشتم سعی می‌کردم آرومت کنم
‫هی
‫تو
‫اگه عاشقم بشی، کارت ساخته‌ست
‫چی؟ انگار من…
‫چرا باید من…
سلام!
‫-هی ‫-بله؟
‫مو ته‌رین زیاد میاد اینجا؟
‫اوه، هی
‫بیا
‫این رو برام ببر بذار خونه پدر و مادرت
‫بذارش یه جایی که توی چشم نباشه
‫(سون‌وو هه)
‫پس این بود لطفی که می‌خواستی بکنم
‫بیا
‫یه قرار از پیش تعیین شده رفتم،
‫و اینو بهم داد گفت سرگرمیش سفالگریه
‫قرار از پیش تعیین شده؟
‫اوه، قشنگه
‫-اینو خودش درست کرده؟ ‫-خریده
‫یه وقتی می‌تونی لطفش رو جبران کنی باهات در تماس خواهم بود
‫هی، اگه منظورت مو ته‌رینه، اون زیاد اینجا نمیاد
‫البته لطفی که توی ذهنم بود این نبود
‫من رفتم
‫سلام، بی‌پاپ!
‫سلام، بیت!
‫میشه کرایه تاکسی منو حساب کنی؟
‫سوک‌جو از اون طرف رفت، برو بهش بگو حساب کنه
‫چی؟ کی؟
‫کیم سوک‌جو اینو گفته؟ که یه چیزی بین ما بوده؟
‫بهش بگو خواب دیده خیر باشه!
‫ترجیح می‌دادم نمی‌دونستم
‫خودت برو بهش بگو
‫ببخشید، باید کرایه رو حساب کنین
‫اوه، درسته یه لحظه
‫اوپا!
‫چیکار می‌کنی؟ عجله کن
‫جداً
‫چیکار می‌کنی، همینطوری پاشدی اومدی اینجا؟
‫بقیه پول برای خودتون
‫-باشه، ممنون ‫-ممنون
‫تو اصلاً اجازه داری اینو بخوری؟
‫فکر کردم رژیم داری
‫اوه، فیلمبرداری تموم شده، الان بیکارم
‫ولی مغازه همیشه انقدر خلوته؟
‫خب، حالا که اینجایی، چرا یه چیزی نمی‌خری؟
‫سونگ جه‌یون گفت تو همیشه گل می‌خری
‫راست میگی
‫بیشتر وقتا اون برام می‌خریدشون
‫چرا قدرش رو ندونستم؟
‫وایسا، تو در این مورد با جه‌یون حرف زدی؟
‫من انقدر با احتیاط رفتار کردم که حتی نتونستم باهاش تماس بگیرم
‫راستی، سوک‌جو اینو بهم داد
یه ‫دختره توی قرار از پیش تعیین شده بهش داده, بیا، بازم بخور
‫چرا اینو به من میگی؟
‫اینطور نیست که مخصوصاً به تو بگم
‫بعد از این همه سال، تنها چیزی که توش بهتر شدم
‫آدم‌شناسیه، نه بازیگریم
‫قرار از پیش تعیین شده؟
‫در مورد بازیگریت نمی‌تونم نظری بدم،
‫ولی قدت حتماً بلندتر شده
‫داری مسخره‌م می‌کنی چون هیچوقت جایزه بازیگری نبردم؟
‫چرا باید خودمو به زحمت بندازم و مسخره‌ت کنم؟ توهم قربانی بودن داری؟
‫یه بازنشسته چی می‌دونه؟
‫من ده سال بیشتر از تو بازیگری کردم
‫هی، من اول دبیو کردم
‫اینو نگاه کن، چقدر راحت با سونبه‌اش حرف می‌زنه
‫به جز پیشکسوتای افسانه‌ای، من تقریباً سونبه‌ترین بازیگرم
‫پس چطور باید خطابتون کنم، سونبه‌نیم؟
‫هر چقدر می‌خوای می‌تونی با من راحت حرف بزنی
‫فقط لطفاً چندتا گل بخر، مشتری
‫چطور می‌تونی یه چیز هم نخری؟ باورنکردنیه
‫بیا
‫چی؟
‫اینو وقتی کیم سوک‌جو اومد بهش پس بده
‫اوه، باشه
‫چیه؟
‫چیه؟ باید یه راهی پیدا می‌کردم که بگم نه؟
‫نمی‌دونم
‫گفتم منم نمی‌دونم! ای بابا!
‫امروز خیلی گیجم
‫نمیشه فقط بری؟
‫جداً
‫باشه، میرم
‫میشه 50 دلار قرض بدی؟
‫(چکاپ شما برای چهارشنبه برنامه‌ریزی شده است)
‫هی، قیافه‌ت چرا اینطوریه؟
‫گفتم "قرض" ، نگفتم "بده"
‫بفرمایید
‫-اوه، این چیه؟ ‫-ماهی مرکب
‫-ممنون روز خوبی داشته باشین! ‫-شما هم همینطور، بازم تشریف بیارین
‫ببخشید، این چنده؟
هر چهارتا، 10 دلار
‫این شوره
‫بیا، یکم آب بخور
‫هی، داری چیکار…
‫امروز به خودتون فشار نیارین این آزمایش‌ها خیلی سنگین بودن
‫باشه، حتماً
‫ممنونم
‫ممنون بابت همه چیز
‫الانه که از دستش در بره
‫بفرمایید
‫ای بابا
‫گرفتمش!
‫بفرمایید
‫-ممنون ‫-خواهش
‫بگو ممنون
شما ‫می‌خوای؟
‫میشه؟
‫دندونات رو صورتی کرده بذار ببینم
‫باشه
‫آره، هستن
‫شیرینه
‫برو راست!
‫مواظب شیشه باش!
‫دستم گیر کرده! ای بابا
‫باشه، آزاد شدم جداً
‫چی خریدی؟
‫یه لحظه وایسا
‫چیه؟
‫همین الان یه صدایی از بیرون نشنیدی؟
‫چه صدایی؟
‫فکر کردم بابات رد شده رفته
‫برگرد عقب! قایم شو!
‫اونجا! سریع!
‫هی، بیا پایین!
‫ساکت
‫باشه، اوضاع امنه بریم
‫بریم
‫صدای پایی نمیاد یواش
‫اونجا، عجله کن!
‫اوه، ای بابا
‫ای بابا!
‫چی؟
‫(سون‌وو هه)
‫این اینجا چیکار می‌کنه؟
‫توی اتاق بچه چیکار می‌کنی؟
‫خب
‫ترسوندیم
‫تازه رسیدی؟
‫قرار بود امروز صبح صبحونه بخوریم، یادت نیست؟
‫گرسنمه
‫باشه، بذار اینو سریع قایم کنم بیرون منتظرم باش
‫باشه خوب قایمش کن و بیا بیرون
‫باشه
‫ای بابا، چقدر ترسیدم
‫فکر کنم مامان الان کارش تموم شده
‫تو واقعاً باید اطلاعاتت درست باشه
‫جداً، کدوم شرکتی مدیرعاملش رو مجبور می‌کنه شب تا صبح کار کنه؟
‫هی! دستم
‫فقط یه چیزی بخور و برو سونا
‫جداً!
‫اگه یه بار دیگه آدرس اشتباه برای تحویل بدی، قسم می‌خورم
‫عاشقتم، داداش
‫وایسا، چرا دوباره قایم شدیم؟
‫پس چی؟
‫باید همینطوری بریم جلو و سلام کنیم؟
‫-تکون نخور ‫-بیا همینجا بمونیم
‫راستی، یکم پیش چی داشتی قایم می‌کردی؟
‫اوه، یه آلبوم عکس قدیمی
‫نگران بودم اگه ببینیش ناراحت بشی
‫من همینجوریشم کل این مدت حالم بد بوده
‫چون از مامان هه خوشت نمیاد
‫اسم مامان هه…
‫مویونگ بود، مگه نه؟ جین مویونگ؟
‫اگه اون موقع به اون شهر پرت نرفته بودیم،
‫زندگیم هیچوقت با زندگی تو گره نمی‌خورد
‫واقعاً می‌خوایم الان این همه چیزای قدیمی رو دوباره مرور کنیم؟
‫"مرور کنیم"؟
‫اون قسمتی که زنا رو زیاد ول می‌کنی و بچه‌ی خودت رو رها می‌کنی؟
‫هنوز به اون قسمتش نرسیدیم
‫بی‌خیال
‫برای اول صبحی این حرفا خیلی سنگینه
‫وقتی اینطوری حرف می‌زنی، واقعاً ناراحت‌کننده‌ست
‫اون زمان یه جورایی قسمت بود
‫اوه، "یه جورایی قسمت بود"؟
‫چه قشنگ حرف می‌زنی
‫چرا اون موقع منتظرم نموندی؟
‫مامان هه اونقدر خوب بود؟
‫گوش کن…
‫بعد از اینکه اون موقع بی‌خبر رفتی سئول،
‫منم خیلی سختی کشیدم
‫نمی‌تونستم تا ابد منتظرت بمونم
‫و توی اون شهر ساحلی بپوسم
‫ولی آخرش برگشتم پیشت، مگه نه؟
‫تو گفتی اگه هیچوقت خوشحال نبودم برگردم، منم برگشتم
‫برگشتی؟
‫تو بعد از اتفاقی که برای مادرش افتاد هیچوقت برنگشتی!
‫ای بابا
‫تو واقعاً هیچی رو توی دلت نگه نمی‌داری، نه؟
‫ببین، اون فقط یه تراژدی بود
‫من به آرامش نیاز داشتم
‫و تو برای من اونجور آدمی نیستی
‫پس من برای تو چی‌ام؟
‫من دقیقاً برای تو چی‌ام؟
‫اصلاً دوستم داری؟
‫اگه دوستت نداشتم اینجا نبودم
‫پس چرا من هنوز عاشقتم؟
‫بعضی وقتا اصلاً نمی‌فهمم
‫تو هنوز پیش من احساساتی میشی
‫فقط شروع می‌کنی به داد زدن
‫با من بودن تو رو به جوونیات برمی‌گردونه، مگه نه؟
‫به اون موقع که پرشور بودیم
‫تو هنوز از اون زمان نگذشتی
‫می‌خوام یه مدت یه جای دیگه بمونم
‫برگرد اینجا!
‫هی، سون‌وو چان!
‫من اینو جابجا می‌کنم
‫تو برو داخل
‫می‌دونی…
‫اون خودش نیومده، من ازش خواستم
که ‫بیاد توی یه کاری کمکم کنه
‫نمی‌خواستم با آوردنش حالت رو خراب کنم
‫غذا خوردی؟
‫-خودت چی؟ ‫-بی‌خیال، برامون صبحونه رزرو کردم
‫جداً، آخه کجا گذاشتمش؟
‫وای خدا!
‫ای بابا
‫نمی‌دونم چی توی اون دیده
‫چرا به آینده نگاه نمی‌کنه؟
‫-سلام ‫-اوه، سلام
‫بفرمایید
‫امروزم چندتا اضافه داشتم
‫اوه، بازم که شمایی
‫واقعاً لازم نیست
‫دفعه پیش هم نذاشتین پول بستنی رو حساب کنم
‫اگه به این کار ادامه بدین،
‫مجبور میشم دیگه ازتون چیزی قبول نکنم
‫در هر صورت به زودی پژمرده میشن، پس لطفاً نگران نباشین
‫هی!
‫بله؟
‫خب، من دیگه میرم، مراقب خودتون باشین
‫ای بابا
‫فقط خیلی خجالتیه؟
‫کی می‌خواد بالاخره احساساتش رو بگه؟
‫نمی‌فهمی؟
‫داره به همه همسایه‌ها میده تا قایم کنه که واقعاً برای منن
‫البته سلیقه من نیست
‫-آخ ‫-بقیه گلا رو بنداز دور
‫هر دفعه دردسر نیست؟
‫هی مجانی پخششون می‌کنی آره، اینطوری مشتری جذب میشه
‫و اگه همچین کاری کنی شرط می‌بندم موهات رو می‌کنن
‫سرش شرط می‌بندم
‫آره، راست میگی
‫فکر اینکه سارانگ این کارو بکنه، واقعاً ناراحتم می‌کنه
‫همه موهاشو می‌کنم
‫سارانگ به معنی عشق؟ با کی؟
‫-دوست پسر؟ ‫-نه
‫نه، فقط، می‌دونی…
‫یه عشق آینده، فکر کنم؟
‫نوری ما باید یه روزی یکی رو پیدا کنه
‫-من محبو‌بم، می‌دونی که ‫-اوه، واقعاً؟
‫نه، واقعاً، خبر نداری
‫حرفت رو پس بگیر، همین الان
‫هی، نگفته بودی امروز میای
‫چیه؟
‫وایسا، اصلاً چطوری خونه منو پیدا کردی؟
‫ببخشید سرزده اومدم
‫این چیه؟
‫نه، جداً یهو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اوه، این
‫چون اولین بارمه میام اینجا، این برای توئه
‫-چی؟ ‫-و…
‫اینم یه چیزی برای خوردن موقع جلسه مرورمون
‫چون برای یه دانش‌آموزه، حواسم بود گزینه‌های سالم بگیرم
‫چرا اصلاً به فکر من نرسید؟
‫من برای همین اینجام
‫تو دیگه کی هستی، می‌دونی؟
‫خیلی بافکر و دقیقی، ازت انتظار نداشتم
‫باید توی ذاتم باشه
‫درسته!
‫اوه، یادم رفت قهوه بگیرم
‫نگران نباش، داشتم قهوه دم می‌کردم
‫هر کی ببینه فکر می‌کنه یه زوج بچه‌دارن
‫آخ، داغه!
‫هی، خوبی؟
‫داغ نیست
‫چی؟
‫چرا نجوشیده؟
‫هی، اصلاً به برق نیست
‫چرا به برق نبود؟
‫خنگی؟
‫تو…
‫-باید بری ‫-چی؟
‫اینکه تو اینجایی…
‫منو هول می‌کنه برو خونه
‫برو دیگه
‫زود باش برو
‫این به طور عجیبی بامزه بود
‫اوه، من چی دارم میگم اصلاً؟
‫اوه، اون کتاب…
‫اینو از کجا گیر آوردی؟
‫پیدا کردنش خیلی سخت بود
‫خیلی وقته چاپ نمیشه
‫یه امضا…
‫میشه برام امضاش کنی؟
‫امضا…
‫حتماً
‫(وه‌گوم)
‫بفرمایید
‫ای بابا!
‫وای، این فوق‌العاده‌ست
‫خب، چطور شد که اولین رمانت رو ثبت کردی؟
‫داشتم رامن می‌خوردم و از یه کتاب به عنوان زیرقابلمه‌ای استفاده می‌کردم،
‫که توش یه آگهی مسابقه نویسندگی دیدم
‫اگه برنده می‌شدم جایزه نقدی داشت برای همین دست‌نوشته‌ام‌ رو فرستادم
‫-الان یه جورایی ازت متنفرم ‫-چرا؟
‫اولین چیزی بود که نوشتی؟
‫و حتی توی مسابقات اصلی هم شرکت نکردی؟
‫اصلاً نمی‌دونستم همچین چیزایی وجود داره
‫در هر صورت هیچوقت نمی‌خواستم رمان‌نویس بشم
‫باشه، الان واقعاً، واقعاً ازت متنفرم
‫اوه، بی‌خیال
‫راستی…
‫چند وقته با همین؟
‫منظورم اینه که قرار می‌ذارین
‫خیلی رک پرسیدم؟
‫آخه خیلی به هم میاین
‫ما فقط…
‫آره، ما فقط دوستیم
‫از اون دوستایی که وقتی مردم این حرفا رو می‌زنن چندششون میشه
‫-متوجهم ‫-فقط دوست
‫درسته
‫دیدی؟ منظورم همینه
‫مور مورم میشه
‫خب، من دیگه میرم
‫و لطفاً سلام منو به تهیه‌کننده برسون
‫باشه، ممنون خداحافظ
‫مراقب خودتون باشین
آها
‫پس اومدی برای دختر تهیه‌کننده خود شیرینی کنی
‫خب، یه کم از این، یه کم از اون
‫من دیگه میرم
‫باید برگردم دفتر
‫می‌خوای برسونمت؟
‫یکی حالش خوبه
‫من؟
‫دیدن یه طرفدار سر کیفت آورده، مگه نه؟
‫نصفش درسته، و نصفش…
‫خب، تا کجا می‌ذاری برسونمت؟
‫تا آخر دنیا؟
‫این…
‫این واقعاً رسوندنه؟
‫خب…
‫یکم نامناسبه
‫فکر کنم مردم اونقدرام باهات بد نیستن
‫این یعنی چی؟
‫منظورم اون دانش‌آموزه، یو اون جیه
‫من فقط
‫برای پولش نوشته بودمش،
‫ولی به لطف اون، الان برام باارزش شده
‫هی، ولی…
‫به نظرت اصلاً چطوری به دستش آورده؟
‫-اوه، منظورت اولین کتابته؟ ‫-آره
‫هی، حالا که حرفش شد،
‫"گوریل محبوب من"؟ این چه اسمیه آخه؟
‫یعنی، جداً
‫و میگی، "کاش دنیا یکم قشنگ‌تر بود؟"
‫باورنکردنیه
‫تو آرزو می‌کنی دنیا قشنگ‌تر باشه؟
‫کی؟ تو؟
‫تو
‫تو اونی هستی که نوشتتش
‫من اینو نوشتم؟
‫جداً، هر سه تاشون مثل هم بودن از جایی کپی کردی یا چی؟
‫نمی‌دونم فکر کنم اون موقع‌ها اینطوری بودم
‫یادم نمیاد
‫هی
‫فقط ازم بخواه
‫در هر صورت هیچوقت کسی رو ترک دوچرخه‌م سوار نمی‌کنم
‫تو سالم برس به دفتر
‫من از اینجا میرم
‫این وضعیت خیلی بی‌فایده‌ست، نه؟
‫گفتی باید برگردی، پس نمی‌تونم ازت بخوام با هم باشیم
‫ولی نمی‌خوام بری
‫جه‌یون!
‫چی؟ وای خدای من!
‫اوه، سانگ یوپ
‫از کی تا حالا انقدر خودمونی شدیم؟
‫فقط دوست دارم اینطوری صدات کنم تا اینکه بگم "سرپرست تیم"
‫با این حال، ممکنه مردم اشتباه برداشت کنن
‫احتیاط کردن ضرری نداره، درسته؟
‫اشتباه برداشت کنن؟
‫پس ایشون کیه؟
‫دیدم از ماشینت پیاده شد
‫نکنه…
‫دوست پسرته؟
‫نه! اینطوری نیست
‫اون فقط…
‫یکی از بازیگراست
‫اوه، همونی که این روزا با ته‌رین توی اون سریاله
‫سلام، من لی سانگ یوپ هستم
‫بابت سوءتفاهم عذر می‌خوام
‫اوه، اشکالی نداره
‫راستی، موهاتو کاری کردی؟
‫چی؟
‫اوه، نه، موهام…
‫خیلی خوب شده
‫چی؟
‫خب، این بازیگر دیگه راهی میشه
‫-خب، مراقب خودت باش ‫-تو برو داخل
‫داری میری دفتر؟
‫آره، مدیر در مورد سربازیم احضارم کرده
‫باید یه تاریخ مشخص کنیم
‫متوجهم
‫اگه دفترچه اعزامت اومده، باید زودتر بری سربازی
‫باید وظیفه‌تو در قبال کشورت انجام بدی، مگه نه؟
‫از من می‌شنوی برو همونجا موندگار شو
خانم رئیس
‫خب
‫نویسنده اصلی "دنیای ساخته شده از خاکستر"…
‫داریم تاریخ جلسه رو باهاش هماهنگ می‌کنیم
‫پس باید دوباره اون قیافه نحسش رو ببینم
‫باشه، هرچی
‫می‌فرستمت مرخصی، برو استراحت کن
‫یه جور "تعطیلات"، اگه منظورم رو بفهمی
‫هان دونگ‌جون هم از امروز تعلیقه
‫به خاطر راه انداختن جنجال توی شرکت،
‫متأسفم
‫احساسات شخصی من به کنار،
‫اینکه به همه افراد درگیر ماجرا کمک کردی
‫کار درستی بود
‫ولی اون اول شروع کرد
‫شش سال
‫اولین تعطیلاتم توی 6 سال، نه…
‫بیشتر شبیه تعلیقه، فکر کنم؟
‫این خیلی طول کشیده
‫سلام! من نیروی جدیدم که از امروز شروع به کار می‌کنم
‫من چوی گی‌پوم هستم!
‫فقط من اینجام، لازم نیست انقدر بلند حرف بزنی
‫فهمیدم!
‫صندلی‌ها هنوز نرسیدن
‫فقط یه جعبه باز نشده از اونجا بردار و بشین
‫اینطور نیست که برای خوشگلی اینجا وایساده باشم
‫اوه، ته‌رین برای این عالیه
‫اون می‌دونه چطور یه دیالوگ مثل اینو خوب بگه
‫تموم شد
‫بعدی چیه؟
‫این تازه‌کار هیچی حالیش نیست
‫اوه، برم قهوه بگیرم؟
‫این دیگه فکر خوبیه
‫و اگه دوست داشتی برای خودتم یه چیزی بگیر، گی پوم
‫باشه
‫یه سه‌راهی هم بگیر
‫سر!
‫فکرای بیخود نکن!
‫دارم سعیم رو می‌کنم!
‫تمرکز کن
‫آخری!
‫سر!
‫چی؟
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫چه می‌دونم
‫ای بابا
‫چقدر می‌خوای تماشا کنی؟
‫بذار ببینم
‫من
‫هر چقدر که دلم بخواد
‫-خسته نباشید! ‫-خسته نباشید!
‫خسته نباشید همگی!
‫اوه، نه
‫اوه، بی‌خیال
‫کی موقع مدیتیشن خروپف می‌کنه؟
‫چیز عجیبی نگفتم، گفتم؟
‫تو خواب حرف نمی‌زدم، می‌زدم؟
‫دیگه نیا اینجا
‫فقط همین هفته چند بار اومدی؟
‫به خاطر تو همه چسب‌های ضد درد باشگاه تموم شده
‫باورنکردنیه
‫شاید چون سرم شلوغ نیست ذهنم درگیره
‫بله، حسابی پرش می‌کنم, ممنون، خداحافظ
خیلی خب
‫سلام
‫این چه نگاهیه؟
‫حس می‌کنم این اواخر زیاد دیدمت
‫واقعاً؟
‫به نظر میاد جای گلدونا هم زیاد عوض میشه
‫اون؟
‫اگه یه گلدون زیاد یه جا بمونه، مردم فکر می‌کنن فروش نمیره
‫تو از کجا می‌دونی؟ چی، ذهن‌خونی؟
‫پس بیا ذهن منو بخون
‫-چرا باید این کارو بکنم؟ ‫-حرفت منطقیه
‫این دیگه چی بود؟
‫اون موقع که تعلیق شدی چیکار کردی؟
‫چی؟
‫منظورم اینه که ناظم تعلیقت کرد، یادت نیست؟
‫یه هفته نذاشت بیای مدرسه
‫اوه، درسته
‫ولی چرا الان اینو میگی؟
‫چیز افتخارآمیزی نیست
‫چون منم الان یه همچین بلایی سرم اومده
‫پول درآوردم
‫کارای ساختمونی بیشتری قبول کردم
‫و یه کم هم بارگیری و تخلیه بسته انجام دادم
‫اوه، اونجا
‫یه جایی بود که غذای خونگی فوق‌العاده‌ای داشت
‫نمی‌دونم هنوزم هست یا نه
‫اون موقع‌ها زیاد می‌رفتی اونجا؟
‫نه زیاد
‫اگه برای غذا وایمیستادم، یعنی وقت کمتری برای خواب داشتم
‫اون روز، بعد از شیفتم، داشتم از حال می‌رفتم،
‫ولی می‌ترسیدم به موقع بیدار نشم
‫و روز اول مدرسم بود
‫تقریباً شب تا صبح بیدار موندم و سوار اتوبوس شدم
‫و، البته، توش خوابم برد
‫پس بعد از اینکه رسیدی همینطور خوابیدی؟
‫پس تمام مدت داشتی منو نگاه می‌کردی؟
‫من مبصر کلاس بودم
‫داشتم سعی می‌کردم الگو با شم تصور کن چقدر برای من رو مخ بود
‫ای بابا
‫باید برگردم سر کارم می‌خوای هی حواسم رو پرت کنی؟
‫بعد از این چیکار می‌کنی؟
‫یه شیفت پاره‌وقت پیش گون‌نو دارم
‫و بعدش؟
‫معلومه که میرم خونه می‌خوابم
که اینطور
‫اون تعلیق حتماً خیلی بهت سخت گذشته
‫یه جورایی قاطی کردی، نه؟
‫نگو که دلم خونه
‫من اصلاً اینجا چیکار می‌کنم؟
‫چرا اینطوری نگام می‌کنی؟
‫چطوری نگات می‌کنم؟
‫چرا بعد از اینکه ردم کردی این کارو می‌کنی؟
‫سونگ جه‌یون، کارما سراغت میاد، فهمیدی؟
‫باور کن، همین الانم اومده سراغم
‫بله، کارگردان
‫بگو چیه؟
‫تازه یه نفر جدید استخدام کردم، باید چیکار کنه؟
‫خب، قوانین شرکت، قالب‌های اسناد،
‫سیاست ماشین شرکت و چیزایی مثل این، می‌دونی
‫تجربه‌ش چطوره؟ چند سال سابقه داره؟
‫تجربه؟ هیچی
‫ظاهراً، تازه برگشته کشور
‫حتی مطمئن نیستم فارغ‌التحصیل شده باشه
‫ولی قرار بود یکی با تجربه استخدام کنی
‫ببخشید یه دسته گل لطفاً
به ‫چه مناسبتی؟
‫تو هیچوقت گل نخریده بودی
‫یه مربی که برام خیلی خاص بود شرکتش رو عوض کرده،
‫و به نظر میاد یه سر زدن بهش بد نباشه
‫می‌خوای خودت‌ رو نشون بدی؟
‫مرد یا زن؟
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫چقدر طول می‌کشه؟ الان مستقیم میری اونجا؟
‫چی، از رفتنم ناراحتی؟
‫من از همه مشتری‌هام همین رو می‌پرسم
‫کارت هم می‌خواین همراهش باشه، خانم؟
‫یه زن، 30 دقیقه، مستقیم میرم اونجا… کارت نه
‫ای بابا
‫این از من بعید بود
‫باشه پس می‌بینمتون، آقای حسابدار
‫مراقب خودتون باشین
‫شما خانم بانگ هان‌نا هستین؟
‫بفرمایید
‫هر مناسبتی که هست، تبریک میگم
‫می‌دونی، این اولین باریه که خودم یه دسته گل خریدم
اومو
‫کجاست؟ اینجاست؟
‫وای، اینجا فوق‌العاده‌ست
‫چی؟ مو ته‌رین؟
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫سلام
‫من بودم که یواشکی آوردمش
‫تو!
‫شما خائن‌ها!
‫اون همه حرف از اعتقاد و ایمان
‫با اون همه حرفای گنده رفتی
‫خب، اون دفترچه راهنمای نیروی جدید که خواستم کجاست؟
‫برات ایمیلش کردم
‫می‌دونی که این دفترچه رو به هر کسی نمیدم، درسته؟
‫نجاتم دادی ممنون
‫خب، اولین مهمون "آرمان‌شهر جدید" بودن چطوره؟
‫کجای این آرمان‌شهره؟
‫خودت گفتی
‫به جای شرکتی که مجبوری توش کار کنی،
‫هدف اینه که شرکتی بسازیم که مردم بخوان توش کار کنن
‫خب،
‫اسم شرکت یه کم…
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم عجیب باشه، ولی…
‫یه کم شبیه فرقه‌های مذهبی شده، نه؟
‫می‌خندی؟ به نظرت خنده‌داره؟
‫باید با من هماهنگ می‌کردی…
‫اگه می‌خواستی بری تو همچین شرکتی!
‫منظورت چیه "همچین شرکتی"؟
‫اوه، درسته
‫ته‌رین
‫یه نگاه بنداز
‫اگه خوشت اومد، هر کاری می‌کنم تا به دستش بیارم
‫"کونگجی و پاتجی"؟
‫این همه زحمت کشیدم تا تو رو وارد سریال‌های مدرن کنم،
‫و می‌خوان دوباره بچپوننش تو دوره چوسان؟ جدی میگی؟
‫در واقع، یه سریال جنایی مدرنه
‫از کی انقدر زود قضاوت می‌کنی؟
‫خوراکی رسید!
‫-اوه، ایشون ‫-یه سلبریتیه
‫وای، یه سلبریتی واقعی
‫سلام
‫سلام کنین این بازیگر ما، مو ته‌رینه
‫و همکار سابقم، سونگ جه‌یون
‫از آشناییتون خوشبختم
‫تا دیر نشده فرار کن
‫مصممی که مدیر برنامه بشی؟
‫چی داری میگی…
‫به یه استعداد برتر از دانشگاه معتبر هنگ‌کنگ؟
‫من چوی گی‌پوم هستم
‫اینجا تنها جایی بود که فوراً بهم کار داد
‫این دور و برا،
‫مهارت رانندگی رو بیشتر از تحصیلاتت قبول دارن
‫چه حیف
‫بذار کمکت کنم
‫این اینجا چیکار می‌کنه؟
‫چون به نظر می‌رسید جاش اونجاست
‫حس کردم جاش درسته
‫بیشتر شبیه اینه که نمی‌دونستی چطور بندازیش دور!
‫برای جمع‌آوریش هماهنگ کن، یه برچسب بزن، میان می‌برنش
‫پس…
‫باید دنبال یه شرکت نظافتی هم بگردم؟
‫اول، بهتره از دفتر مدیریت ساختمون بپرسیم
‫باشه، پس، گی‌پوم، اولین وظیفه‌ت مشخص شد
‫میرم از دفتر مدیریت بپرسم
‫-برو ‫-باشه
‫یاد تازه‌کاریات افتادی، نه؟
‫نه، من خیلی سریع‌تر می‌گرفتم
‫اوه، بی‌خیال
‫چندتا شاخه اضافه گذاشتم
‫بهشون بگو خوشحال میشیم بازم ازمون خرید کنن
‫نمی‌دونم فقط برای کسب و کار فرستاده یا نه
‫خانم بانگ هان‌نا گل فرستاده
کارگردان
‫اون گل‌ها، همونایی که وقتی ته‌رین توی رادیو بود
‫همونی که شما فرستادین
‫یه وقت،
‫عمداً از اون مغازه سفارش دادین؟
‫کدوم مغازه؟ نمی‌دونم چرا؟
‫سرنوشت چیز عجیبیه
‫خیلی بی‌رحمانه‌ست، نه؟
‫چرا حس می‌کنم واقعاً دارم مجازات میشم؟
‫معمولاً،
‫بعد از غر زدن در مورد مجازات شدن، بی‌خیالش می‌شدم
‫هی
‫با کی حرف می‌زنی؟ داری می‌ترسونیم
‫حرفم همینه
‫نتونستم هیچی در جواب بگم
‫چرا انقدر عجیب رفتار می‌کنه؟
‫ولی رماله گفت اینجا چیزی نیست
‫اوه، چی
‫هی، بس کن! این واقعاً ترسناکه!
‫و یه چیز دیگه
‫مگه بهت نگفتم پولت رو برای اون رماله هدر نده؟
‫همه حرفاش اشتباه بود
‫پس حتماً اینجاست
‫هی، خوبی؟
‫بذار ببینم
‫آسیب دیدی؟
‫آره، خوبم
‫-خداروشکر ظرفا نشکنه ‫-شرمنده
‫نه، واقعاً اشکالی نداره
‫(لطفاً برای دریافت نتایج آزمایش به بیمارستان مراجعه کنید)
‫هشت، نه، صد
‫یک، دو، سه، چهار
‫خیلی وقته فراموش کرده بودم…
‫حس داشتن علاقه به کسی چطوریه
‫چطوری "در تاریکی محو میشی"؟
‫این یه جور شعره؟
‫سلام
‫فکر کنم خراب کردم
‫تولدت مبارک، مامان
‫فردا میام ببینمت
‫می‌تونم در مورد تو بهش بگم؟
‫هی، این چه سوالیه؟
‫معلومه که باید بهش بگی
‫چی می‌خوای بهش بگی؟
‫نمیگم
‫مامان
‫تو…
‫تو هم ازش خوشت میاد
‫آره
‫و هیچ علائم مرتبطی نداشتی؟
‫مثل خستگی غیرعادی،
‫یا از دست دادن حس؟
‫دارم یه داروی جدید برات تجویز می‌کنم که همراه با اون مصرف کنی
‫مسئله اینه که بیمه پوشش نمیده
‫دارم می‌میرم؟
‫آمیلوئیدوز یه بیماری خیلی سخت و پیچیده‌ست
‫توی کره هم موارد زیادی ازش نیست
‫کی قراره بمیرم؟
‫خب، اگه بخوام رک بگم،
‫نمی‌دونیم فرداست یا ده سال دیگه
‫می‌دونم چقدر باید عذاب‌آور باشه
‫اگه من…
‫یه روزی فرصت پیدا می‌کردم خودِ 19 ساله‌ام رو ببینم،
‫اونوقت…
‫یه اسپویل اساسی از بقیه زندگیم بهش می‌دادم
‫"تا می‌تونی خوش بگذرون"
‫"باید روی این سرمایه‌گذاری کنی"
‫"و از روزی که سیلی می‌خوری جاخالی بده"
‫تو چی؟
‫من؟
‫خب…
‫احتمالاً فقط براش یه وعده غذا می‌خریدم
‫هی، اینطوری من خیلی سطحی به نظر میام
‫بی‌خیال، تو هم یه کم اسپویل کن
‫"در آخر،"
‫" زندگی یه قمار بزرگه"
‫شروع خوبیه
‫البته در مورد بقیه‌ش مطمئن نیستم
‫وقتی اینو بشنوه چه فکری می‌کنه؟
‫بی‌خیال، یه کم عمیق‌تر شو
‫"چون قماره،"
‫"بعضی روزا یه برد دیوانه‌وار می‌کنی"
‫"و روزای دیگه،"
‫"کلاً می‌بازی"
‫(تبریک بابت فارغ‌التحصیلی)
‫(سونگ جه‌یون)
‫تحویل برای واحد 505 ساختمان 102
‫اوه، این عالی به نظر میاد
‫-ممنون ‫-ممنون مراقب خودتون باشین
‫(گل رز، هر شاخه 1 دلار)
‫"برای تو، بیشتر روزا…"
‫"احتمالاً در مورد باختن زیاد…"
‫"و فقط یه کم بردن خواهد بود"
‫"ولی با این حال،"
‫"تو روی بدشانسی شرط نمی‌بندی"
‫نه اون تویی که…
‫ من می‌شناسم
‫چی؟
‫در مورد من به مامانت چی گفتی؟
‫پشت سرم بد گفتی؟
‫-چی؟ ‫-خب…
‫شرط می‌بندم داری فکر می‌کنی چرا اینجام
‫آره
‫هیجان‌زده شدی؟
‫باید بشی، می‌دونم که شدی
‫من…
‫دوستت دارم
آها
‫الان؟ از بین همه وقت؟
‫ای بابا
‫من…
‫خیلی دیر کردم؟
‫فکر کنم واقعاً یه عوضی‌ام
‫نباید انقدر حس خوبی داشته باشم
‫ولی دنیا…
‫الان یه جورایی قشنگ به نظر میاد
وبسايت هيـدن مووي HiddenMovie دانلود و تماشاي آنلاين فيلم و سريال
بیا ‫کاری کنیم فقط به تو فکر کنه
‫اول باید فضا رو آماده کنی!
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫من یه نقشه دارم
‫چی می‌خواستی بشی، ته‌رین؟
‫هه کتاب نوشته؟
من ‫دارم می‌میرم
‫اگه دوباره این اتفاق بیفته،
‫آخرش اینطوری میشه
‫چرا با من این کارو می‌کنی؟
‫بیا دیگه همدیگه رو نبینیم
‫برای تو،
‫من فقط همینقدر ارزش دارم